در بازه زمانی ۴فروردین تا ۲۰تیر ۱۴۰۴، دست‌کم ۵۰حمله مسلحانه علیه مردم بلوچ در بلوچستان و دیگر مناطق ثبت شده است. این حملات، که عمدتاً به‌صورت تیراندازی‌های مستقیم و هدفمند انجام شده‌اند، منجر به کشته‌شدن دست‌کم ۴۵نفر و مجروح‌شدن ۱۷نفر دیگر شده‌اند. این گزارش، نشانه‌های یک الگوی خشونت مزمن و در حال گسترش در منطقه استان سیستان و بلوچستان می‌باشد. آمار و جزئیات حملات، بازه زمانی، ۴فروردین تا ۲۰تیر ۱۴۰۴می‌باشد.
بنا به گزارش منابع محلی و فعالان حقوق بشری در این منطقه در فاصله زمانی سه ماه ونیم حدود پنجاه مورد حمله مسلحانه در این استان صورت گرفته است که تمام جزئیات این حمله ثبت گردیده است. آمار قربانیان این حملات ضد انسانی در شهرهای استان سیستان و بلوچستان حدود۶۲نفر و کشته‌شدگان دست‌کم ۴۵نفربرآورد شده است و نزدیک به ۱۷نفر در این حملات مجروح شده‌اند.
به لحاظ سنی آمار قربانیان زیر ۱۸سال، دست‌کم ۹نفرگزارش شده است.
۱۸نفر از قربانیان سن آنها بین ۲۷تا ۳۵سال بر آورد شده است و تقریبا تعداد ۷نفر از قربانیان بالای ۳۵سال سن آنها بوده است. در این رابطه تعداد ۱۹نفر احتمال تشخیص سن آنها توسط منابع محلی داده نشده است.
در همین زمینه
توزیع جغرافیایی حملات:
حملات در شهرهای بلوچستان نظیر زاهدان (۱۴مورد)، ایرانشهر (۶مورد)، خاش (۳مورد)، سراوان (۵مورد)، سب و سوران (۳مورد)، سرباز و راسک (۴مورد)، چابهار (۳مورد)، حسین‌آباد (زابل) و هیرمند (۵مورد)، و سایر شهرستان‌ها (۷مورد) صورت گرفته‌اند.
ویژگی‌های حملات:
نوع خشونت و شیوه اجرا:
حملات در شهرهای استان سیستان و بلوچستان اغلب در قالب کمین در جاده‌ها و خیابان‌ها، تیراندازی از خودروهای در حال حرکت، ورود به منازل، یا حمله در معابر عمومی انجام شده‌اند.
تیراندازی مستقیم به سر، سینه یا پشت قربانیان، نشان‌دهنده ماهیت هدفمند و حرفه‌ای این عملیات‌هاست.
در برخی موارد، قربانیان با شلیک‌های متعدد از فاصله نزدیک کشته شده‌اند. عاملان معمولاً با خودروهایی نظیر پژو پارس و پژو ۴۰۵یا موتورسیکلت حضور داشته‌اند.
نوع سلاح‌ها:
سلاح‌های گرم نظیر کلاشینکف و دیگر سلاح‌های خودکار سبک به‌کار رفته‌اند. در برخی موارد، سلاح سرد یا ابزارهای شوک‌دهنده نیز به‌کار گرفته شده است.
الگوی خشونت:
بنا به گزارش منابع محلی در استان سیستان و بلوچستان بیشتر حملات در شب یا ساعات کم‌تردد روز رخ داده‌اند. استفاده از خودروهای بدون پلاک یا با پلاک مخدوش، لباس‌های شخصی یا شبه‌نظامی، و گاهی دستبند نظامی در صحنه‌ها مشاهده شده است. مهاجمان پس از تیراندازی محل را ترک کرده‌اند. هیچ‌گونه تعقیب قضایی یا بازداشت عاملان گزارش نشده است. اغلب قربانیان فاقد هرگونه خصومت شخصی یا ارتباط با گروه‌های درگیر بوده‌اند و از ساکنان شهرهای پرجمعیت سیستان و بلوچستان بوده‌اند.
ارتباطات احتمالی با ارگان‌های نظامی و امنیتی، نشانه‌هایی نظیر تجهیزات شبه‌نظامی، رفتار حرفه‌ای در اجرای قتل، و نبود پیگیری رسمی، گمانه‌زنی‌هایی درباره همدستی یا سکوت ساختارهای امنیتی را تقویت می‌کند. در برخی موارد، شباهت‌های تاکتیکی با عملیات نیروهای امنیتی مشاهده شده است. با این حال، احتمال دخالت گروه‌های غیرحکومتی یا تسویه‌حساب‌های طایفه‌ای در بلوچستان با این حجم اقدامات ضد انسانی بعید به نظر می رسد.
تحلیل و پیامدهای بحران:
این حملات نمی‌توانند به‌عنوان حوادث پراکنده و بی‌هدف تلقی شوند. دامنه سنی گسترده قربانیان، سکوت یا بی‌تفاوتی نهادهای رسمی، شباهت‌های تاکتیکی میان برخی موارد و تمرکز جغرافیایی حملات در مناطق کلیدی، نشان‌دهنده یک بحران امنیتی عمیق و گسترده است که زندگی مردم بلوچستان را در تمام لایه‌ها تهدید می‌کند. این وضعیت، نه تنها حقوق بشر بلکه ثبات و امنیت منطقه را نیز به‌شدت به خطر انداخته است.
