فریاد دادخواهی رضا شهلی‌بر در سوگ یوسف و قربانیان روستای گونیچ
آتش تبعیض و بی‌عدالتی استان سیستان و بلوچستان را می‌سوزاند. ۱۳تیر ۱۴۰۴در یک پیام ویدئویی تکان‌دهنده که روز جمعه ۱۳تیر ۱۴۰۴در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، رضا شهلی‌بر، عموی یوسف شهلی‌بر، کودک پنج‌ساله‌ای که در تاریخ ۶اسفند ۱۴۰۳در جریان تیراندازی نیروهای نظامی حکومت ایران در ایرانشهر به قتل رسید، با خشم و اندوه از بی‌عدالتی سیستماتیک و مصونیت عاملان جنایت سخن گفت. او ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های قربانیان حمله اخیر به زنان بلوچ در روستای گونیچ، نسبت به تکرار چرخه خشونت و سرکوب دادخواهان هشدار داد. این پیام، بازتاب گسترده‌ای در میان فعالان و کاربران شبکه‌های اجتماعی یافته است.
روایتی دردناک از ظلم در سیستان و بلوچستان و مصونیت قاتلان
هم اکنون عزم خانواده‌های قربانیان برای پایان دادن به سکوت است. روایت یک تراژدی، شهادت یوسف و فلج شدن مادر رضا شهلی‌بر در ویدئویی ، با اشاره به فاجعه‌ای که خانواده‌اش را در هم شکست، شرح داد که چگونه یوسف، برادرزاده پنج‌ساله‌اش، در اثر شلیک مستقیم مأموران نظامی جان باخت. این تیراندازی نه‌تنها به مرگ یوسف منجر شد، بلکه مادر او را فلج کرد و جنینی که در شکم داشت، سقط شد.
این جنایت تنها آغاز یک چرخه بی‌عدالتی بود
رضا شهلی بر می‌گوید: «مأمورانی که گفتند بازداشت شده‌اند، تنها سه ماه در بازداشت بودند و بدون محاکمه آزاد شدند. نه‌تنها عدالت اجرا نشد، بلکه ما، خانواده قربانی، تهدید هم شدیم» این فعال بلوچ با لحنی آکنده از خشم و ناامیدی، نظام قضایی حکومت ایران را به ناکارآمدی و تبعیض متهم کرد و افزود: «اگر یک شهروند عادی مثل من به‌خاطر مرگ فرزندش یک لاستیک آتش بزند، در کمتر از یک هفته اعدامش می‌کنند. اما مأموران با اسلحه، زن و کودک می‌کشند و آزاد می‌گردند؛ چون لباس نظامی دارند و در سایه حکومت ایران در سیستان و بلوچستان مصونیت دارند».
فاجعه گونیچ،تکرار جنایت و خونریزی
شهلی‌بر در ادامه به حمله مرگبار اخیر به زنان بلوچ در روستای گونیچ اشاره کرد، که طی آن دو زن به شهادت رسیدند و بیش از ده نفر زخمی شدند. او با یادآوری شهادت حسنیه کلکلی، معلم مظلومی که در جریان خشونت‌های مشابه کشته شد و چهار فرزندش را یتیم گذاشت، این حوادث را نشانه‌ای از تداوم سیاست سرکوب و خشونت علیه مردم بلوچ در سیستان و بلوچستان دانست. وی خطاب به مولوی عبدالحمید، روحانی برجسته اهل سنت، گفت: «حضرت شیخ! شما از عدالت گفتید، اما حکومت آخوندی هرگز عدالت را برای خانواده ما اجرا نکرد. اگر همان‌زمان مأمور نظامی که یوسف را شهید کرد محاکمه و مجازات می‌شد، امروز دیگر کسی به سوی زنان بلوچ در گونیچ شلیک نمی‌کرد». این اظهارات نه‌تنها نقدی بر ناکارآمدی نظام قضایی، بلکه هشداری به تکرار چرخه خشونت در مناطقی مانند سیستان و بلوچستان است که به گفته فعالان، سال‌هاست با تبعیض و سرکوب سیستماتیک مواجه‌اند.
در همین زمینه
یوسف شهلی‌بر ۵ساله همراه با برادر متولد نشده‌اش با شلیک پاسداران کشته شد!
فریاد دادخواهی، پایان سکوت
رضا شهلی‌بر در پایان پیام خود، با لحنی قاطع و مصمم، اعلام کرد که خانواده‌های قربانیان دیگر سکوت نخواهند کرد. او با اشاره به تهدیدهایی که متوجه خانواده‌های دادخواه است، تأکید کرد: «اگر امنیتی‌ها به‌جای تأمین امنیت، ترس را به خانه‌ها آوردند، پس حق ماست که فریاد بزنیم. تهدیدهایتان را عملی کنید؛ اما بدانید ما مردم سیستان و بلوچستان سکوت را کنار گذاشتیم.
از این پس، آشکارا خواهیم گفت که در این سرزمین، عدالت برای ما معنایی ندارد» این پیام، که به سرعت در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد، بازتاب‌دهنده خشم و سرخوردگی عمیق جامعه بلوچ از بی‌عدالتی و مصونیت عاملان خشونت است. کاربران شبکه‌های اجتماعی با هشتگ‌هایی مانند #عدالت_برای_یوسف و #گونیچ، به حمایت از این دادخواهی برخاسته و خواستار پاسخگویی مقامات شده‌اند.
زمینه و اهمیت پیام رضا شهلی‌بر در بستر تنش‌های فزاینده در سیستان و بلوچستان و افزایش انتقادها از سیاست‌های سرکوبگرانه علیه اقلیت‌های قومی در ایران مطرح شده است.
سیستان و بلوچستان سال‌ها با تبعیض دست و پنجه نرم می کنند
منطقه سیستان و بلوچستان، که اکثریت ساکنان آن از اهل سنت هستند، سال‌هاست با تبعیض‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی دست‌وپنجه نرم می‌کند. تیراندازی‌های مکرر نیروهای نظامی به غیرنظامیان، از جمله کودکان و زنان، و عدم مجازات عاملان این جنایات، به نارضایتی گسترده در این منطقه دامن زده است.
با این حال، عدم پاسخگویی مقامات حکومتی به این درخواست‌ها، به گفته فعالان، به تشدید احساس بی‌اعتمادی و ناامیدی در میان مردم منجر شده است.
پیام رضا شهلی‌بر نه‌تنها روایتی شخصی از درد و فقدان است، بلکه فریادی جمعی برای دادخواهی و پایان دادن به مصونیت عاملان خشونت در حکومت ایران است. این پیام، که با شجاعت و صراحت در برابر تهدیدهای مقامات امنیتی بیان شده، نشان‌دهنده عزم راسخ خانواده‌های قربانیان برای شکستن سکوت و مطالبه عدالت است.
در شرایطی که سیستان و بلوچستان همچنان شاهد تکرار جنایات مشابه است، صدای رضا شهلی‌بر و دیگر دادخواهان می‌تواند به کاتالیزوری برای جلب توجه جامعه جهانی به وضعیت حقوق بشر در این منطقه تبدیل شود.
