خامنه‌ای در روز سه‌شنبه ۳۰اردیبهشت، به مناسبت سال‌گرد کشته شدن ابراهیم رئیسی و جمعی از مقامات ارشد رژیم در سقوط هلیکوپتر، بار دیگر در انظار عمومی ظاهر شد و در سخنرانی خود کوشید با برجسته کردن رئیسی، به دیگر مقامات حکومتی تأکید کند که باید مانند او باشند.
خامنه‌ای ابتدا درباره رویکرد رئیسی به مذاکره با آمریکا گفت:
«در اولین مصاحبه در ریاست‌جمهوری، خبرنگار از ایشان پرسید که آیا شما با آمریکا مذاکره می‌کنید؟ صریح گفت خیر. گفت نه. بدون هیچ ابهامی و نکرد. اجازه نداد دشمن بتواند بگوید که من با تهدید یا تطمیع توانستم ایران را به‌پای میز مذاکره بکشانم، نگذاشت. این است که طرف‌ها اصرار بر مذاکره مستقیم دارند. بخش عمده‌اش به این خاطر است، ایشان اجازه نداد. البته مذاکرات غیرمستقیم بود، در زمان ایشان هم بود، مثل حالا که هست، البته بدون نتیجه. حالا هم گمان نمی‌کنیم به نتیجه برسد، نمی‌دانیم چه خواهد شد.»
به این ترتیب، خامنه‌ای با دست‌آویز قرار دادن رئیسی، تلاش کرد همان بازی قدیمی خود را تکرار کند که در ظاهر با مذاکره مخالف است، اما در عمل، پشت پرده خودش دستور مذاکره می‌دهد.
مذ اکره برای خریدن وقت و فرار به‌جلو
خامنه‌ای سپس به تهدید و تشر به‌طرف مقابل پرداخت و گفت:
«صحبت مذاکرات شد، من بین پرانتز تذکری به‌طرف مقابل بدهم. طرف آمریکایی که در این مذاکرات غیرمستقیم وارد گفتگو می‌شود، سعی کند یاوه‌گویی نکند. (تکبیر: الله اکبر، الله اکبر، مرگ بر منافقین)
این‌که بگویند ما به ایران اجازه غنی‌سازی نمی‌دهیم، این غلط زیادی است. کسی منتظر اجازه این و آن نیست. جمهوری اسلامی سیاستی دارد، روشی دارد، سیاست خودش را دنبال می‌کند. من البته در فرصت دیگری به ملت ایران توضیح خواهم داد که چرا این‌ها روی غنی‌سازی تأکید می‌کنند. چرا این‌قدر طرف‌های غربی، آمریکایی و دیگران اصرار دارند که در ایران غنی‌سازی نباشد. این را ان‌شاءالله در فرصت دیگری برای ملت ایران باز می‌کنم تا بدانند نیت طرف چیست.»
در همین زمینه
مذاکرات ایران و آمریکا: تکرار یک بن‌بست یا پیش‌درآمد سقوط؟
به این ترتیب، خامنه‌ای که پس از موضع‌گیری‌های اخیر مقامات آمریکایی مبنی بر خط قرمز بودن غنی‌سازی در داخل ایران سخن می‌گفت، با این سخنان کوشید به نیروهای خود روحیه بدهد. بازخوانی شخصیت ابراهیم رئیسی و معرفی او به‌عنوان الگوی رفتاری مسئولان، دقیقاً از همان جنس الگوسازی از اسدالله لاجوردی است که خامنه‌ای دنبال می‌کند. فرشته‌سازی از یک جلاد که همراه دیگر جلادان خمینی در دو ماه هزاران زندانی سیاسی مجاهد و مبارز را تنها در زندان‌های تهران اعدام کرد، صرفاً نشان‌دهنده نیاز خامنه‌ای به ادامه همان روش‌ها و کشتارهای گذشته است. اما در عین حال، خامنه‌ای به‌خوبی می‌داند که دیگر نه توان و نه فرصت جنایت‌های هولناک دهه ۶۰ و قتل‌عام ۶۷ را دارد. پس دیکتاتور باید به پایان سلام کند و خود را برای تحولات بنیادین جامعه ایران در مسیر دموکراسی و آزادی آماده سازد.
