در آستانه چهارشنبهسوری، یکی از سنتهای باستانی و دیرپای مردم ایران، جوانان آزادیخواه و کانونهای شورشی با فعالیتهای آتشین در شهرهای مختلف میهن، پیام روشنی به حکومت ولایت فقیه فرستادند: «فرهنگ اصیل ایرانی در برابر سرکوب و ارتجاع هرگز تسلیم نخواهد شد». در حالی که رژیم با تمام قوا تلاش میکند این آیین تاریخی را خاموش کند، شعلههای خشم مردم و شعار «آتش، آتش، شعله برکش» نشان داد که سنتهای این سرزمین نهتنها زندهاند، بلکه به ابزاری برای مقاومت تبدیل شدهاند.
در همین زمینه
پیشواز آتشین کانونهای شورشی از چهارشنبهسوری
کانونهای شورشی، که بازوی شجاع مقاومت مردمیاند، با فعالیتهای گسترده در شهرهای ایران، از تهران تا جوانرود، همدان، سلماس و مشهد، به پیشواز این روز تاریخی رفتند. این اقدامات، که ریشه در گرامیداشت سنتهای کهن دارد، پیامی دوگانه به همراه داشت: احیای فرهنگ باستانی و همزمان، پاسخ کوبنده به رژیم سرکوبگری که جز نابودی هویت ملی هدفی ندارد. جوانان ایران با این حرکت نشان دادند که چهارشنبهسوری نهفقط جشنی مردمی، بلکه عرصهای برای مبارزه با ظلم و ستم و سرکوب است.
ضربات هدفمند به ارکان ستم
فعالیتهای کانونهای شورشی تنها به شعار و آتشبازی محدود نشد؛ آنها با عملیاتهایی حسابشده، نهادهای سرکوب و غارت رژیم را هدف قرار دادند. در جوانرود، ستاد فرماندهی تیپ تکاور سپاه پاسداران با انفجار به لرزه درآمد. در تهران، حوزه جهل و جنایت موسوم به «ثقلین» آماج خشم آتشین قرار گرفت. همدان شاهد انفجار در کمیته غارتگر امداد خمینی بود، سلماس راهنمای ستاد جاسوسی وزارت اطلاعات را به آتش کشید و در مشهد، دو پایگاه بسیج سپاه پاسداران در شعلهها سوختند. این اقدامات، پاسخی قاطع به شیخ آتشافروزی بود که گمان میکرد میتواند روح آزادگی مردم را خاموش کند.
فعالیت کانونهای شورشی بصورت محوری
جوانرود – انفجار در ستاد فرماندهی تیپ تکاور سپاه پاسداران
تهران – انفجار در حوزه جهل و جنایت موسوم به ثقلین
همدان – انفجار در کمیته غارتگر امداد خمینی ملعون
سلماس – به آتش کشیدن راهنمای ستاد جاسوسی وزارت اطلاعات
مشهد – به آتش کشیدن پایگاه بسیج سپاه پاسداران
مشهد – به آتش کشیدن پایگاه بسیج سپاه پاسداران
سنتهایی که خاموش نمیشوند
چهارشنبهسوری، که هر سال در آخرین سهشنبه سال برگزار میشود، برای مردم ایران بیش از یک آیین است؛ نمادی از پایداری در برابر تاریکی و ارتجاع. حکومت ولایت فقیه، که دههها کوشیده این سنتها را زیر گردوخاک فرهنگ تحمیلی خود دفن کند، بار دیگر با مقاومت قهرمانانه مردم روبهرو شد. کانونهای شورشی با این فعالیتها، امیدی تازه در دلهای مردم زنده کردند؛ امیدی که میگوید این سرزمین هرگز تسلیم نخواهد شد و با هر شعله، راه رهایی روشنتر میشود.
پیام آتش به حاکمان
این حرکت آتشین کانونهای شورشی، هشداری آشکار به حکومت بود: سرکوب و ممنوعیت نمیتواند پیوند مردم ایران با تاریخ و هویتشان را بگسلد. جوانان آزادیخواه، که از این رژیم نفرت دارند، با هر انفجار و هر شعله، خشم انباشتهشده از سالها ظلم را فریاد زدند. چهارشنبهسوری امسال، نهتنها جشنی برای گذر از زمستان، بلکه میدانی برای نبرد با دیکتاتوری است که جز نکبت برای مردم به ارمغان نیاورده. آتش شعله برکشید و این شعلهها، نوید روزی را میدهند که ستم در خاکستر خود دفن شود.







