خط مشی قیام ایران ، مسیرهای طی شده و تداوم آن تاپیروزی. موضوعی است که به زیرساخت های مستحکم آن برمیگردد از جمله مواردی است که مورد سئوال است .درهمین رابطه آقای حسین میرداماد طی گفتگویی با شبکه تصویری ایران آزادی این موضوع را مورد بررسی قرارداده وبه سئوالات پاسخ میدهد
پرسش: در همه دنیا در مسابقات تیمهای بزرگ فوتبال بین هواداران تیمها دعوا و مرافعه زیاد است شما چرا این دعواها را به قیام ربط می‌دهید؟
حسین میرداماد: سؤال بسیار خوبی هست. اگر ما به طور غیر واقعی موضوعات رو به قیام ربط بدیم، عملاً باعث پایین آوردن قیام میشیم ولی اگر درست ربط بدیم دیدمون نسبت به قیام و ابعاد و تأثیراتش بازتر میشه. بنا بر این به این سؤال می‌پردازیم.
اولاً یک مقایسه شده بین ایران و دنیا. در همه دنیا هواداران دوتیم با هم دعوا می‌کنند و پلیس بین اونها جدایی میکنه. در حالی که در ورزشگاه آزادی هواداران هر دو تیم تراکتور سازی و استقلال با هم علیه رژیم شعار دادند. شعار می‌دادند: استقلال تراکتور مرگ بر دیکتاتور. و این عنصر جدیدی در مبارزات اجتماعیه. همه فریاد مرگ بر دیکتاتور سردادند. این یعنی همه درد مشترکشون رژیم آخوندیه و تفاوت سلیقه‌ها در اینجا رنگ باخته.
دوم اینکه در هیچ کجای دنیا زرهی و ادوات نظامی رو وارد استادیوم ورزشی نمی‌کنند در حالی که رژیم این کار رو کرد و وحشیانه به تماشاچیان حمله کرد.
سوم اینکه رژیم در وحشت از همین قیام می‌خواست اصلاً مسابقه رو بدون تماشاچی برگزار کنه که از ترس جریمه شدن توسط فیفا مجبور به عقب نشینی شد.
چهارم اینکه هم تیم تراکتور سازی و هم استقلال و هم خود ورزشگاه آزادی تهران در چنگال سپاه پاسدارانه و با انبوه مزدوران لباس شخصی و رسمی سالهاست که این تیمها و هوادارانشون رو کنترل میکنن.
اما اینبار اوضاع از دستشون در رفت به این میگویند شرایط انقلابی. وضعیت انقلابی. در زمان شاه هم همینطور شده بود در مسابقات ورزشی یا حتی در سینماها که مردم می‌رفتند فیلم ببینند یکمرتبه مردم از داخل سینما شروع می‌کردند به شعار دادن. و می‌ریختن بیرون سینما با گارد شاه درگیر می‌شدند.
پرسش: تظاهرات بازار کفاشها علیه گرانی بوده و این موضوع که مشکلات اقتصادی در ایران منشأ بسیاری از اعتراضات هست بر کسی پوشیده نیست. اما بازاریان خواسته شون فقط برطرف کردن مشکلات و موانع اقتصادی هست، و اگر رفع بشه بازاریان هم حرفی با این نظام ندارند. نظر شما چیست؟
حسین میرداماد: البته اگر رفع بشه. بحث این هست که اساساً با این رژیم هیچ مسئله‌ای از مردم ایران از جمله کفاشان و سایر اقشار حل نمیشه به همین دلیل به سرعت پس از شعار مرگ بر گرانی مرگ بر دیکتاتور هم سر میدن. قاعدتاً در رژیم آخوندی کسی که میتونه جواب کفاشها و تولیدکنندگان کفش رو بده وزیر صنعت و معدن و تجارت رژیم هست که مثلاً در مورد تأمین مواد اولیه برای راه اندازی تولیدیهاشون پاسخی داشته باشه. وزیر صنعت معدن و تجارت رژیم محمد شریعتمداری در حاشیه روز به خبرنگارگفت: «بنده به عنوان یک مسئوول به هیچ عنوان نمی‌توانم بگویم که اوضاع دقیقاً چه زمانی درست می‌شود» روز نامه جهان صنعت ۲۱ مرداد ۹۶. اونموقع که هنوز قیام نشده بود رژیم هیچ راه حلی برای مسائل اقتصادی ایران نداشت و اصلاً یکی از دلایل برپایی قیام اینه که مردم هیچ امیدی به این رژیم ندارن. حالا که قیام راه افتاده می‌بینیم که مسؤلان مستقیم تولید هم سرگیجه مرگ گرفتند. به این می گویند موقعیت انقلابی یعنی بالایی‌ها توان حکومت کردن ندارند و پایینها هم حکومت را نمی‌خواهند.
پرسش: جامعه ایران شاهد قیامهای متعددی طی سالیان اخیر بوده، قیام سال ۸۸ قبل از اون هم قیام آتش زدن پمپ بنزینها رو در سال ۸۶ و قبلتر هم قیام سال ۷۸ دانشجویان. شما چطور اینقدر قاطع می گویید قیام ادامه داره و اولین ویژگی اون رو تداوم قیام ذکر می‌کنید؟
حسین میرداماد: پاسخ این سؤال رو باید در بستر یک بحث استراتژیک گرفت. که لازمه کمی راجع به اون بحث کنیم. به عنوان مثال در قیامهای سال ۸۸ و سال ۷۸ درسته که شعار مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر خامنه‌ای و مرگ بر اصل ولایت فقیه سر داده شد، اما محرک اولیه اون قیام‌ها در شکافی بود که در رژیم ایجاد شده بود و مردم از اون شکاف‌ها بهره برداری می‌کردند و مجاهدین و مقاومت ایران هم وارد می‌شدند و شعارها رو علیه تمامیت رژیم رادیکالیزه می‌کردند.
مثلاً در قیام دانشجویی سال ۷۸ در تهران که از دانشگاه تهران شروع شد در اعتراض به بستن روزنامه سلام که وابسته به باند اصلاح طلب بود شروع شد. اما به دلیل اینکه جامعه ایران تا مغز استخوان انفجاری بود. باند اصلاح طلب اوضاع از دستش در رفت و خاتمی که رئیس جمهور رژیم بود خودش فرمان سرکوب دانشجویان رو داد و بادکنک اصلاحات ترکید.
بنا بر این اون پشتوانه ظاهری که باند اصلاحات در ابتدا نسبت به این قیام نشان داد ماهیت بارز کرد و درنتیجه با سرکوب دانشجویان قیام خوابید. در سال ۸۸ هم که همه شاهدش بودیم موسوی و کروبی بعد از قیام عاشورا رفتند و خانه نشین شدند. این قیام هم از شکاف موسوی و احمدی نژاد و با شعار رأی من کو شروع شده بود. پس یک پایه در درون رژیم داشت. وقتی هم که رفتند و خانه نشین شدند دست رژیم در سرکوب بازتر شد و قیام فروکش کرد.
در آن زمان رژیم برای اینکه مجاهدین از شرایط انقلابی جامعه و برپایی قیام حداکثر استفاده رو نکنن با شلیک موشک به قرارگاههای ارتش آزادیبخش در عراق و در سال ۸۸ با حملات وحشیانه نیروهای مالکی نخست وزیر مزدور عراق به قرارگاه اشرف در ۶ و ۷ مرداد سال ۸۸ در اوج قیام تلاش می‌کرد مجاهدین رو به خودشون مشغول کنه.
اما در دور جدید قیام مردم ایران اولاً قیام فعلی که از دیماه ۹۶ شروع شد از شکاف درون رژیم شروع نکرد بلکه از شکاف پرناشدنی خلق با تمامیت حاکمیت آخوندی شروع کرد. با شعار گرانی شروع شد ولی به سرعت به مرگ بر خامنه‌ای و روحانی و حکومت آخوندی نمیخوایم رسید. بنا بر این قدرت مانور نیروهایی که در میز رژیم بازی می‌کنند و چوب زیر بغل رژیم هستند بالکل سوخت. بخصوص با شعار اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمامه ماجرا جایی برای حاجی انا شریک گفتن در مورد قیام در داخل رژیم وجود نداشته و ندارد. بنا بر این در این دور یکی از مهمترین راهبندهای قیام که باندهای درونی رژیم باشند بالکل سوخته و جزغاله شده‌اند.
پرسش: اخیراً برخی امام جمعه‌ها در نماز جمعه گفتند که طلبه‌ها و آدمهای رژیم بروند در درون تظاهراتهای اعتراضی و شعارها رو به نفع خودشون بچرخونن و نذارن فضا به نفع مجاهدین و خلاصه قیام و سرنگونی بچرخه. به نظر شما چقدر این موضوع تهدیدی برای قیام هست؟
حسین میرداماد: البته ایادی رژیم بسیاری از این حرف‌ها می‌زنند علم الهدی امام جمعه جنایتکار مشهد دو سه هفته پیش چنین چیزی گفت و اخیراً هم خبرگزاری سپاه پاسداران موسوم به فارس-۱۴ مرداد ۹۷ از قول امام جمعه پردیسان قم گفت که: از همه طلاب می‌خواهیم، هر شهری هستید مردم اعتراض کردند بروید داخلشان و با آنها شعار بدهید نگذارید مجاهدین راهپیمایی‌ها را مصادره بکنند
اجازه بدین قبل از این براتون بگم که تقریباً الان چند ساله که بحثی در درون رژیم هست به اسم مدیریت اعتراضات. و در دوسال اخیر هم این واژه رو در دستگاههای امنیتی رژیم بسیار بکار می‌گیرند حتی وزیر کشور رژیم در مصاحبه‌ای که قبل از قیام دیماه سال ۹۶ کرد گفت که ما در روز گاهی تا ۱۵۰ حرکت اعتراضی در کشور داریم که ما اینها رو مدیریت می‌کنیم و منظورش رو هم توضیح داد که کار به درگیری مردم با نیروهای سرکوبگر نکشه.
بنا بر این رژیم تلاش بسیار زیادی کرده و میکنه تا شعارها رو منحرف کنه، خواسته‌ها رو با حداقلها سر و ته‌اش رو هم بیاره، تظاهرات رو در کادر یک اعتراض ساده صنفی ببنده و نذاره شعار سیاسی داده بشه یا اگر شعار سیاسی داده میشه نذاره به مرگ برخامنه ای کشیده بشه یا اگر مرگ بر خامنه‌ای گفته میشه به درگیری و درهم کوبیدن مراکز جهل و جنایت و پاسداری و بسیجی و آخوندی یا گوشمالی مزدوران کشیده نشه.
البته باید نیروهای انقلابی و مردمی و کانونهای شورشی و شوراهای مقاومت مردمی هم بسیار هوشیار باشند نسبت به کسانی که قیافه معترض می‌گیرند ولی شعارهای بسیار سطحی و کم ضرر یا چند پهلو مطرح می‌کنند و اینها رو از صفوفشون طرد کنند. اما اینکه امام جمعه‌های رژیم گفتند که از طلاب میخوان که برن در تظاهرات مردمی و شعارها رو به نفع رژیم بچرخانند باید گفت دیرآمده ای نگار سرمست! سالهاست که آخوندها میان خودشون و مردم ایران دریایی از خون ایجاد کرده‌اند یک قلمش فقط قتل عام ۳۰ هزار زندانی سیاسی در سال ۶۷ هست. یک قلمش غارت دارائیهای مردم ایران به اسم ولایت فقیه که همین کارگزاران رژیم آمار ۲۵ میلیون زیر خط فقر مطلق میدن. سرکوب وحشیانه‌ای که آخوندها طی این سالیان علیه تمام مردم ایران کرده‌اند جایی براشون در میان مردم باقی نگذاشته و به آتش کشیدن حوزه‌های جهلیه و دفاتر امام جمعه‌های جنایتکار همه حاکی از همین دریای خونی است که بین مردم و آخوندهای حکومتی وجود داره.
پرسش: اینکه شعار درود بر رجوی یا درود بر مجاهدین که هنوز در میان مردم و تظاهر کنندگان جا نیفتاده آیا دلیل بر این نیست که این شورش‌ها هنوز سر خود را پیدا نکرده و هنوز رهبر ندارد لطفاً اگر فرصت دارید توضیح بدهید؟
حسین میرداماد: در سال ۸۸ وقتی قیام مردم ایران اوج تازه‌ای گرفت همین سؤال رو هم اونموقع خیلی‌ها مطرح کردند. برادر مجاهد مسعود رجوی فرمانده کل ارتش آزادیبخش ملی ایران گفت مهم برای ما این است که خطمان در جامعه پیش می‌رود و مردم شعارها و حرفهای ما را می‌زنند و خواسته ما را مطرح می‌کنند. چه گوارا می‌گوید ما در زمان جنگ آزادیبخش کوبا، درسته که رهبری کاسترو خیلی کاریسماتیک و تأثیرگذار بود اما درست بودن خط استراتژیک ما و استقبال توده‌های مردم از آن بود که کارمون رو پیش برد. امروز هم شما مبینید که رائفی‌پور-مهره خامنه‌ای میگه: «در شلوغیها کافیست اسلحه‌خانه پلیس دست مردم بیفتد! کافیست ۲ نفر در آن شلوغی چنین کاری بکنند؛ «مجاهدین» درهر شهر از این «۲ نفرها» دارند!»
اژه‌ای سخنگوی قضائیه آخوندها در کنفرانس خبری روز ۲۱ مرداد: «این روزها بعضی‌ها در مجامع و غیره علیه قوه قضائیه شعار می‌دهند علیه دولت شعار می‌دهند بعضاً علیه مسئولین شعار می‌دهند علیه گاهی وقتها مجلس شعار می‌دهند متوجه باشیم که خدایی نکرده یک منافق …ستون پنجم تروریستهاست وسط ما نیاد و مردم بخواهند با او همراهی بکنند
اینها به زبان اشهدشون میگن که مردم از مجاهدین خط میگیرن و حرف شنوی دارند. این یعنی خط و مشی مجاهدین بر خواسته مردم ایران منطبقه و در درون رژیم هم به اون اعتراف میشه.
پرسش: شکی نیست که در وضعیت فعلی ایران و برای عبور از این مرحله گذار تشکیل شوراهای مردمی یک ضرورت واقعی است. اما تعدادی معتقدند که اگر در داخل ایران شوراها تشکیل شود رژیم اعضای این شوراها را بازداشت کرده و یا زیر ضرب می‌برد بنابرین بهتر است که شوراها خارج ایران تشکیل شود. تعدادی عکس این میگویند شوراهایی که خارج کشور تشکیل شود دارای شناخت کاملی از وضعیت داخل ایران نیست و به دور از صحنه است. شما چه راه حلی را برای تشکیل شوراها با توجه به ضرورت وجودی آنها ونقش کاربردی که در پیشبرد امر تظاهرات و اعتصاب دارند پیشنهاد می‌کنید؟
حسین میرداماد: شوراهای مردمی اساساً یک نهاد مردمگرا در داخل میهن برای به دست گیری اوضاع در بازارها، مدارس و دانشگاهها و ادارات و کارخانه‌ها در شرایط قیام هست. قیام مردم که پیش میره، ریزش در نیروهای رژیم به شدت زیاد میشه همانطور که در زمان شاه شاهد بودیم. کارمندان دستشون به کار نمی‌ره و کسی نمیخواد برای دیکتاتور کاری کنه. بنا بر این عناصر انقلابی و ضد نظام در همه جا باید با شناخت کافی از هم شوراهای مقاومت مردمی رو تشکیل بدن تا با گسترش اعتصاب و اعتراض و تظاهرات در محله یا کارخانه یا دانشگاه و اداره و بازار و هرجای دیگه امر قیام رو پیش ببرند و ثانیاً در شرایط خلاء قدرت که حتماً پیش خواهد آمد امورات رو به صورت خودگران دست بگیرند.
پرسش: سیاست یعنی تجارت آیا می‌شود بدون بده بستان مملکت را اداره کرد؟
حسین میرداماد: سیاست در مفهوم رایج سیاسی همانطور که گفته‌اید یعنی تجارت که توأم هست با خیانت و جنایت و لاپوشانی و غارت. بخصوص در رژیم آخوندی که هیچ قاعده و قانونی جز ولایت مطلقه فقیه برش حاکم نیست که آن هم چیزی جز قانون جنگل برش حاکم نیست. بله متأسفانه سیاست در دنیای امروز به این معانی تعبیر میشه. اما در تاریخ ایران برای اولین بار مجاهدین خلق ایران سیاست رو با فدای حداکثر در راه آرمانهای آزادی مردم ایران گره زدند. نه فریب تجارت پیشگی سیاست‌ورزان غربی رو خوردند و در برابر ۳۰ سال سیاست مماشات و تجارت با رژیم ایستادند. اتمیش رو افشا کردند، نقض وحشیانه حقوق بشرش رو افشا کردند. مداخلات تروریستی و بنیادگرایانه‌اش رو در کشورهای منطقه افشا کردند و همچنین غارتگریهای بی حد و مرزش رو افشا کردند. بله این سیاست راه خودش رو باز کرد. امروز معنای سیاست رو با خون و رنج ۱۲۰ شهید راه آزادی یک جور دیگه باید تفسیر کرد.
پرسش: با توجه به تغییر سیاست‌های ترامپ آیا این تحریمها به سمت سرنگونی و قیام مردم پیش می‌رود یا ترامپ می‌خواهد امتیازات بیشتری از آخوندها بگیرد و صلح کند؟ با توجه به افزایش قیمت دلار و طلا در این این تحریمها تا بحال کارساز بوده و صدای مردم رو در آورده.. ایا تحریمهای دیگری هم وجود دارد؟؟ –
حسین میرداماد: در واقع پاسخ این سؤال رو به لحاظ فنی و علمی به بحثمون در مورد خط مشی قیام ایران مربوط میشه که در همین جا بحث می‌کنیم. ببینید اگر ما به عنوان مردم ایران زیرساختهای استراتژیکمون در نبرد با حاکمیت آخوندی و برای سرنگونی اون درون جوش باشه. یعنی از خود مردم ایران برخاسته باشه. و در پرونده مردم ایران عبور از قتل عام ۳۰ هزار زندانی سیاسی فقط به جرم آزادیخواهی و نفی ولایت فقیه وجود داشته باشه. و ۴۰ سال مبارزه بی امان نسل مجاهد این میهن از میان شکنجه گاهها و میدانهای نبرد و زیر موشکبارانها و حملات هوایی و محاصره و غیره باشه. و با سیاست کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من کارش رو به پیش برده باشه. و امروز با هزار اشرف و کانونهای شورشی و شوراهای مقاومت کارش رو به پیش میبره. در این صورت هر گونه تحول بین المللی علیه رژیم رو میتونه به نفع مردم ایران استفاده کنه و الا اگر اینطور نباشه بادهای بین المللی به هر طرف بوزه اون جریان هم به اون طرف میره.
پرسش: ایا بهتر نیست که شورادراین زمان حساس که اینها دارند در مورد دریای کاسپین صحبت می‌کنند اعلام کند که این قراردادها را قبول ندارد میدان خوبی برای خرد کردن اینهاست هر چقدر سروصدای جهانی در این مورد بیشتر بشه مردم به این نتیجه می‌رسند که پشتیبان مردم ما هستیم.
حسین میرداماد: از سالها قبل مقاومت ایران بارها و بارها اعلام کرده که هیچ کدام از قراردادهای این رژیم مشروعیت نداره چرا که این رژیم فاقد مشروعیت مردمی است ضد مردم و منافع مردم ایرانه و قراردادهاش هم همه خائنانه و وطن‌فروشانه است و حتماً بعد از سرنگونی این رژیم در آنها تجدید نظر میکنه. این رو بارها و بارها مسؤل شورای ملی مقاومت ایران مسعود رجوی در مصاحبه‌هاشون گفتن. اما در مورد دریای خزر بگم که: اجلاس سران کشورهای حاشیه دریای خزر در شهر اکتائو قزاقستان برگزار شد. حسن روحانی رئیس جمهور رژیم هم در این اجلاس حضور داشت. 5 کشور ساحلی دریای خزر، یعنی ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان شرکت داشتند. به گزارش رسانه‌های حکومتی، در این اجلاس «سرانجام کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر را امضا کردند». اما به گفتة برخی رسانه‌ها و مهره‌های رژیم، دولت روحانی در مورد تصمیمات این اجلاس و بخصوص تصمیم در مورد حق السهم ایران از دریای خزر، سیاست پرده‌پوشی و سکوت در پیش گرفته و اطلاعات روشنی ارائه نمی‌کنه.
اما خوبه یک تاریخچه کوتاهی در مورد دریای خزر یا مازندران بگم تا پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بهره برداری از دریای خزر بر اساس معاهدات سال ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ امضا شده بین دو کشور شوروی و ایران صورت می‌گرفت که بر اساس آن دریای خزر بالمناصفه یعنی ۵۰-۵۰ بین ایران و شوروی تقسیم می‌شد
پس از تجزیه شوروی در سال ۱۹۹۱، دولت رفسنجانی به هوای نفوذ ایدئولوژیک رژیم ولایت‌فقیه در جمهوریهای مسلمان‌نشین حاشیه خزر، جمهوریهای جداشده از «اتحاد جماهیر شوروی» را به‌رسمیت شناخت و در اولین اجلاس کشورهای ساحلی که در سال ۱۳۷۵ در تهران برگزار شد. نمایندگان رژیم و دولت رفسنجانی در میان بهت و ناباوری نمایندگان ۴ کشور دیگر اعلام کرد که دریای خزر به طور مساوی بین 5 کشور تقسیم شود. دولت خاتمی هم، از سهم ۵۰ درصدی عقب‌نشینی کرد و با پیشنهاد تقسیم ذخایر بین 5 کشور ساحلی، حق قانونی ایران را به ۲۰درصد تقلیل داد.
اما در عمل و در سلسله مذاکرات بعدی و مهمتر از آن در جریان عمل، سهم ایران از ۲۰ درصد هم به تدریج کاهش پیدا کرد و در مقاطع مختلف اعداد مختلفی برای این حق‌السهم ذکر شد، از ۱۷ درصد تا ۱۳ و سرانجام ۱۱درصد.
روزنامة‌جوان ارگان بسیج سپاه پاسداران در شماره (۲۲ مرداد) نوشته است: «حق حاکمیت ایران کمتر از ۱۳ درصد احراز شده است».
اما منابع رسمی رژیم در این مورد حرف روشنی نمی‌زنند و حتی روزنامه‌های حکومتی نیز به این سیاست در ابهام گذاشتن اشاره می‌کنند. از جمله روزنامة اعتماد در سرمقالة خود با عنوان خزر مه‌آلود» می‌نویسد: «در این میان اما ابهام‌ها و تردیدهای فراوانی وجود دارد. موضوعی که از همان صبح روز گذشته مورد مناقشه جدی برخی از تحلیل‌گران واقع شد، تعیین قدرالسهم ایران از بزرگ‌ترین دریاچه جهان بود».
روز گذشته حسن روحانی در جریان سخنرانی خود در نشست سران با اشاره به وجود برخی موارد اختلافی تاکید کرد «باید اذعان کنیم با امضای این کنوانسیون، هنوز موضوعات مهمی مربوط به دریای خزر حل و فصل نشده است، ضمن اینکه پذیرش نهایی کنوانسیون منوط به طی مراحل قانونی تصویب در 5 کشور ساحلی است».
مکانیسم عقب‌نشینی رژیم از سهم ۲۰ درصدی اولیه تا سهم زیر ۱۳ درصدی کنونی داستان مفصلی دارد. هرمیداس باوند از کارشناسان رژیم طی مصاحبه‌ای که در روزنامه حکومتی اعتماد (22 مرداد) درج شده آن را چنین خلاصه می‌کند: «روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان با یکدیگر هم‌نظر و یک‌صدا هستند. ما در مقابل اینها تنها هستیم. چهار کشور از پنج کشور حاشیه دریای خزر با یکدیگر متحد هستند و حتی کنفرانس‌های چهارجانبه برگزار می‌کنند…»
باوند اضافه می‌کند که در مقابل «موضع‌گیری‌های ما خیلی جدی نبود. قدری فریب روس‌ها که می‌گفتند طرفدار نظریه مشاع هستند را خوردیم و دیدیم که در میان راه ۱۸۰ درجه تغییر رویه داده و بستر را تقسیم کردند. با همین تقسیم‌بندی سهم ما ۱۲ درصد شد». این هم از خیانت جدید خامنه- و روحانی به مردم ایران
پرسش: لطفاً در مورد قرارداد دریاچه خزر توضیح بدهید اگر در تفکر مردم ایران وارد شویم همه بر این نظرند که اگر تحریم دنیا را ساقط کند، ملا را تکان هم نمی‌دهد. بنظر بنده آمریکا امروز باپنبه سر می‌برد و بقول مردم آخر سر با همین رژیم کنار میاید. امریکا حتی حاضر نیست کوچکترین حمایتی از تنها قدرت مقابل این رژیم (مجاهدین) بکند در این مورد چه میگویید؟
حسین میرداماد: به دلیل زیرساختهای مستحکم استراتژیکی مجاهدین و مقاومت ایران و ارتش آزادیبخش ملی ایران، تحولات بین المللی و تحریمها فقط یک کاتالیزور کمکی هستند و نه بیشتر. آنکس که رژیم را ساقط می‌کند، جوانان و مردم به جان آمده‌ای هستند که امروز در هیئت کانونهای شورشی، قیام مردم ایران علیه دیکتاتوری ولایت فقیه رو گسترش میدن، سازماندهی می‌کنند و عرصه رو بر رژیم تنگ می‌کنند. نگاهی بکنیم به وحشتزدگی رژیم خواهیم دید که موضوع تا کجا برای رژیم جدیست.
…… عبدالکریم حسین‌زاده، نماینده مجلس، در جلسه ۱۶ مرداد ۹۷ مشکل را در استمرار قیام می‌داند و ابراز نگرانی می‌کند که نمی‌داند این قیام حاکمیت را به کدام سو می‌برد: «مدتی است که از دیماه گذشته تا به امروز اعتراضاتی را در کشور شاهدیم این مسیری که دارد طی می‌شود و اعتراضات شکل‌گرفته در درون جامعه مسیر انتهایی‌اش و ختم‌شونده آن کجا می‌خواهد باشد»؟
آخوند محسن غرویان که همراه برخی از اصلاح‌طلبان سراسیمه به صحنه آمده گفت: «در خارج کشور مجاهدین به صحنه می‌آیند و می‌خواهند از این شرایط سوءاستفاده کنند». (سایت جماران ۱۶ مرداد ۹۷)
ابراز نگرانی از مجاهدین تا بالاترین سطوح سپاه پاسداران را هم فراگرفته. پاسدار علی قاسمی از سرکردگان سپاه در خراسان گفت: «ما مشکل مجاهدین داریم. باید مراقب آنها باشیم و غفلت نورزیم. وی گفت: «آنها در برخی سازمان‌ها، رده‌های سپاه و در بین روحانیت نفوذ کردند». (خبرگزاری بسیج ۱۶ مرداد ۹۷)
اما عباس عبدی از مهره‌های باند اصلاح‌طلب در روز ۱۶ مرداد علاوه بر ابراز نگرانی از استمرار قیام بر ۲ نکته دیگر هم دست گذاشت. «سازماندهی» و «برنامه‌ریزی».
وی درباره شکل‌گیری مجدد تجمعات اعتراضی از جمله گفت: «این اعتراضات کمابیش در ادامه اعتراضات دیماه گذشته و تا حدودی با همان وضعیت است، اما این احتمال وجود دارد که در مقایسه با اعتراضات دیماه، سازمان‌یافته‌تر و با مقدمات بیشتری رخ داده باشد. بنابراین اعتراضات اخیر، ترکیبی از نارضایتی‌های مردم و برنامه‌ریزی‌هایی است که توسط گروه‌های سیاسی از خارج طراحی و اجرا می‌شود». (خبرگزاری ایسنا ۱۵ مرداد ۹۷)
پرسش: تحریمهای امریکا تا تاثیرشون رو بذاره چقد طول میکشه؟ و آیا کشورهای دیگر مخصوصاً اروپا چین روسیه ترکیه یا کشورهایی مثل عراق آن را اجرا می‌کنند؟ چون خبرهای ضد و نقیضی شنیده می‌شود که بعضی از این کشورها این تحریمها را اجرا نمی‌کنند آیا حقیقت دارد؟ .
حسین میرداماد: تأثیر تحریمهای آمریکا از چند ماه پیش که ترامپ از برجام خارج شد و هنوز شروع نشده بود تأثیرات روانی خودش رو بر بازارهای ایران داشت و الان هم عملاً در حال گسترشه و کشورهای دیگر هم عموماً به دلیل حجم تبادلات کلان تجاری که با آمریکا و بانکهای قدرتمند آمریکایی و اروپایی دارند به نفعشون نیست که رژیم رو به آمریکا ترجیح بدن بنا بر این می‌بینیم که دارن بیرون میکشن.
پرسش: آیا با وجود تحریمهای آمریکا، بانکهای اروپایی می‌توانند با بانکهای ایران مراودات بانکی داشته باشند یا مورد تحریم آمریکا قرار می‌گیرند؟ –
الان که خیلی بانکهای اروپایی گفته‌اند مراوداتشان با رژیم ایران رو قطع می‌کنند. از جمله اینکه بانک مرکزی آلمان روند اداری خود را تغییر داد تا بتواند برداشت پول از این بانک و ۳۰۰ میلیون یورو را تحت کنترل قرار بده.
درهمین زمینه:
رابطه کانونهای شورشی با قیام؛ خوشحالی نظام از سرنگون نشدن در مرداد
کانون شورشی! تضمین استمرار قیام مردم ایران؟ گفتگو با حسن تقدیری و نادر دادگر
جمعبندی قرارگاه جنگ نرم ستاد نیروهای مسلح از نقش مجاهدین در قیام ایران
http://youtu.be/yQxsFFG5oqI?t=1049
