خامنه‌ای در روز یکشنبه ۱۴بهمن جمعی از مزدورانش را به‌حضور پذیرفت و به روضه‌خوانی روی آورد. خامنه‌ای که در این دیدار به گفته بسیاری از کارگزارانش بایستی به موضوعات مهم روز ازجمله سرنوشت مذاکرات یا دعوای باندها سر ظریف و پزشکیان و همین‌طور موضوع هسته‌ای اظهار نظر می‌کرد، به‌دلیل قرار گرفتن در بن‌بست استراتژیک در مورد هیچ کدام از این موضوعات اظهار نظر نکرد و به یک موضوع مناسب برای روضه خوانی یعنی «توکل» پرداخت!
کشف جدید خامنه‌ای برای پوشاندن بن‌بست حاکمیتش
خامنه‌ای که بن بست همه جانبه حاکمیت‌اش حتی برای بسیجی‌ها هم روشن است تلاش کرد در این دیدار به آن‌ها با کشفی به نام توکل روحیه بدهد و بگوید درست است که خیلی چیزهای ناممکن است اما نباید نومید باشید!
اما دو مثالی که خامنه‌ای به‌عنوان مصداق مادی حرف‌هایش زد بسیار مضحک بود. او یک‌بار دیگر از مردم زجر کشیده و قتل عام شده غزه مثال آورد و از آن‌ها مایه گذاشت. خامنه‌ای وقیحانه وضعیت کنونی غزه را که به تلی از خاکستر تبدیل شده یک پیروزی نامید و گفت: «اگر به شما می‌گفتن که بناست غزه یک وجبی با قدرت بزرگی مثل قدرت نظامی آمریکا مواجه بشه روبه‌رو بشه و با هم بجنگند و غزه غلبه بکنه بر او شما باور می‌کردید؟ باور نمی‌کردید،»
تلاش برای پوشاندن شکست استراتژیک در خاورمیانه
این‌که چگونه طی ۴۵سال حاکمیت نامشروع خمینی و خامنه‌ای، آنان از آرمان فلسطین و قدس و حالا غزه به عنوان ابزاری برای پیشبرد سیاست جنگ طلبانه خود سوءاستفاده کردند، در این مجال نمی‌گنجد. اما خامنه‌ای اکنون تلاش دارد شکست استراتژیک خود را با پیروزی نمایی در غزه بپوشاند.
مثال دوم خامنه‌ای در مورد شعار مرگ بر آمریکاست: «امروز ما در مقابل استکبار قرار داریم نه فقط ما ملت ایران، فرق ملت ایران با بسیاری از ملت‌های دیگه این است که ملت ایران این جرأت را داره که بگه که آمریکا متجاوز است، آمریکا دروغگو هست، آمریکا فریب کار است، آمریکا مستکبر است و مرگ بر آمریکا بگوید.»
در همین زمینه
خامنه‌ای و بندبازی روی پایه‌های شکسته!
طنز سیاسی دیکتاتور از سر بیچارگی
این اظهارات خامنه‌ای بیشتر به یک طنز سیاسی شبیه است. طنزی که دیکتاتور از سر بیچارگی به آن متوسل شده است. این‌که حکومتی شعار مرگ بر آمریکا بدهد اما در همان حال طی ۴۵سال حاکمیت نامشروعش با سیاست جنگ طلبانه عملا در خدمت استعمار باشد و پای آنان را به منطقه باز کرده باشد و ملت‌های منطقه را گرفتار بلیه تاریخی بنیادگرایی و عقب ماندگی کرده باشد، کجایش پیروزی است؟
اما خامنه‌ای در ادامه اظهارات به‌وجوه ناگفته دیگری از پیروزی‌اش می‌رسد: «ملت ایران (بخوانید رژیم ایران) نه فقط ضربه ندیده پیش رفته، ترقی کرده، رشد کرده، ایران امروز ایران چهل سال قبل نیست ما در همه جهت رشد کردیم….
زمان جوانی ما در مشهد، ما هم اهل قرآن بودیم، ما هم جلسه‌ی قرآن داشتیم [امّا] تعداد کسانی که می‌توانستند قرآن تجویدیِ خوب بخوانند، حقیقتاً در همه‌ی مشهد به ده نفر نمی‌رسید. امروز هزاران جوان در سرتاسر کشور، قرآن تجویدیِ قوی خوب [می‌خوانند]، هزاران نفر حافظ [هستند]؛ امروز معنویّتمان [هم] پیش رفته، قرآن ما هم بحمدالله پیش رفته؛ از جهات مادّی هم پیشرفت کرده‌ایم؛ جوان‌های ما کارهای گوناگونی انجام داده‌اند، و این پیشرفت ادامه پیدا خواهد کرد و ملّت ایران ان‌شاءالله به برکت توکّل بر خدای متعال، به اوج مطلوب خود خواهد رسید.»
به این ترتیب خامنه‌ای از آخرین دست‌آورد معنوی بزرگش رونمایی کرد و آن هم هزاران جوان قران خوان تجویدی است!
این اگر دست خالی خامنه‌ای نیست پی چیست؟
