با سرنگونی رژیم سوریه، استراتژی که حکومت ایران بر اساس آن بنا شده بود یعنی هژمونی منطقهای آن برای چهاردهه نیز سقوط کرده است. در ۱۹آذر ۱۴۰۳، روزنامه «هممیهن» این فروپاشی را بهعنوان «هدر دادن فوری تمام سرمایهگذاریهای سیاسی، اقتصادی و نظامی که در این دوره صورت گرفته»توصیف کرد.
ساعاتی قبل از سقوط دمشق، سایت «خبرآنلاین» رژیم گزارشی را منتشر کرد که در مورد عواقب این موضوع هشدار داده و نشان میداد که هدف اصلی پیشروی به سمت سرپل ذهاب در غرب ایران است.
در این گزارش خاطرنشان شده بود که این موضوع فقط به سوریه و عراق محدود نخواهد شد، بلکه فراتر از آن است و خواستار اقدامات قاطع در بالاترین سطوح برای جلوگیری از رسیدن جنگ بهخاک ایران شده بود.
سوریه ستون فقرات استراتژی حکومت ایران
این گزارش همچنین نسبت به فروپاشی ستونهای دفاعی ارتش سوریه یکی پس از دیگری ابراز نگرانی میکرد.
از زمان رویکار آمدن رژیم ایران در سال ۱۳۵۷، رژیم خانواده اسد (از دوران حافظ اسد، تا حکومت بشار اسد) ستون فقرات استراتژی حکومت ایران در منطقه بوده است. این نفوذ در طول جنگ خمینی با عراق کاملا مشهود بود و پس از آن نیز در سالهایی که قاسم سلیمانی عملیات جنایتکارانه در عراق، سوریه و لبنان را رهبری میکرد، در این اقدامات جنایتکارانه تجسم یافت. با سقوط بشار اسد، حکومت ایران یکی از مهمترین ستونهای حضور منطقهای خود را از دست داد.
در سال ۱۳۹۸، حسن نصرالله (دبیر کل سابق حزب الله) از عبارتی به نقل از خامنهای استفاده کرد و گفت: «سوریه ستون فقرات است». وی خاطرنشان کرد: «بدون سوریه، مقاومت در لبنان و فلسطین در انزوا قرار خواهد گرفت و سوریه نهتنها بخشی از بدن، بلکه بخشی اساسی از اندیشه و اراده مقاومت در منطقه است».
فقرمردم ایران به بهای میلیاردها دلار برای حمایت از بشار اسد
تصادفی نبود که خامنهای با وجود فقر مردم ایران، میلیاردها دلار درآمد نفت و مالیات را برای حمایت از بشار اسد اختصاص میداد. او هزاران نفر از سپاه پاسداران و مزدورانش را برای جلوگیری از فروپاشی رژیم اسد فرستاد تا از گسترش انقلاب به خود ایران جلوگیری کنند.
خامنهای ولی فقیه حکومت ایران این هزینههای هنگفت را اینگونه توجیه میکرد: «اگر در سوریه، عراق و لبنان نجنگیم، باید در خیابانهای کرمانشاه و همدان بجنگیم» وی در دیدار با فرماندهان نیروی قدس افزود: «هر کس برای جنگ با تکفیریها به سوریه یا عراق برود، از شهرهای خود دفاع خواهد کرد». بر اساس این نظریه، فروپاشی «عمق استراتژیک» در سوریه به معنای آغاز پایان ولایت فقیه در تهران است. مهدی طائب، از عناصر نزدیک به رژیم، علناً اعلام کرد: «اگر سوریه را از دست بدهیم، نمیتوانیم تهران را حفظ کنیم».
در همین زمینه
بشار اسد رفت اما آتش را به بیت ولایت انداخت!
سوریه را رها کن فکری به حال ما کن
مقاومت ایران پس از سرنگونی دیکتاتوری سوریه تصریح کرد: «سقوط رژیم اسد ضربه استراتژیک جدیدی به خامنهای است و شکنندگی رژیم وی را نشان میدهد و ماندن رژیم اسد طی یک دهه گذشته تنها با دخالت مستقیم رژیم و پمپاژ بیش از 50میلیارد دلار از پول مردم ایران امکان پذیر بوده است»
با سرازیر شدن منابع حکومت ایران در حمایت از رژیم اسد، شهروندان ایرانی در خیابانها فریاد میزدند: «سوریه را رها کن فکری بهحال ما کن».
سرنگونی دیکتاتور سوریه نهتنها پایان یک مرحله تاریک در منطقه است، بلکه نقطه عطفی در مبارزه دموکراتیک علیه ولایت فقیه حکومت ایران نیز میباشد.







