رژه میلیشیا در مجلس در همان روزی توسط علی ربیعی یادآوری می‌شود که خامنه‌ای خبر دلداری دادنش به مواجب بگیران در خارج از کشور را منتشر می‌کند. چرا؟
نیروهای نظام در آنسوی مرزها نگران بقا یا فنای ولایت فقیه شده‌اند. آنها به‌خوبی می‌دانند در صورت سرنگونی خلافت اسلامی! در تهران دیگر از پول‌هایی که به دستشان می‌رسد خبری نخواهد بود.
سایت خامنه‌ای روز ۱۷ مرداد در پیشانی خود به موضوع نگرانی مواجب‌بگیران نظام در آن سوی مرزها درباره امکان تداوم خلافت اسلامی! اشاره کرد. [سایت خامنه‌ای ۱۷ مرداد ۹۷] در نشریه خط حزب‌الله شماره ۱۴۵ درج شده است که اخیرا «جمعی از فعالان فرهنگی خارج از کشور، دیداری با رهبر انقلاب داشتند که در خلال آن یکی از حضار، دغدغه و نگرانی علاقمندان به انقلاب در آنسوی مرزها را از آینده بیان کرد.»
این بار نیز همچون مصاحبه تلویزیونی روحانی، موضوع امکان سرنگونی نظام توسط مجری یا یک‌نفر از حضار مطرح می‌شود. واضح است که ضرورت پاسخ به امکان بقای نظام در بالاترین سطح نظام ضروری به نظر می‌رسد. چرا؟ زیرا در داخل و خارج از کشور بدنه سلطنت ولایت فقیه روحیه باخته و در حال ریزش است.
خامنه‌ای اما در پاسخ می‌گوید: «نسبت به اوضاع ما اصلا نگران نباشند، هیچ‌کس هیچ غلطی نمی‌تواند بکند، مطمئن باشند، هیچ تردیدی در این جهت وجود ندارد؛ این را به همه بگویید.» [خط حزب‌الله ۱۴۵]
ولی فقیه از نمایندگانش در خارج از کشور می‌خواهد که به همه بگویند نظام سرنگون نخواهد شد.
اما این نگرانی گسترده درباره سرنگونی نظام توسط کدام نیرو و جریان است؟
روحانی در مصاحبه مطبوعاتی خود به این نیرو اشاره می‌کند: «منفورترین گروهک در تاریخ ایران»، [مصاحبه تلویزیونی روحانی و موقعیت واقعی «منفورترین گروهک در تاریخ ایران»] خامنه‌ای نیز پیشتر در ۱۹ دی به این نیرو اشاره کرده بود و آن را فراخوان‌دهنده، سازمانده و هدایت کننده قیام مردم ایران نامیده بود. [روایت یک شکست نظام؛ سخنرانی خامنه‌ای درباره‌ی قیام ایران]
با این همه آنچه خامنه‌ای را بیش از همه نگران امکان سرنگونی نظامش کرده است تداوم قیام با محوریت همین نیرو در بیش از ۷ ماه گذشته است. او و نظامش بی‌اختیار به یاد سال‌های ۵۸ تا ۶۰ افتاده‌اند؛ زمانی که مجاهدین خلق به سرعت در هر شهر و روستا گسترش می‌یافتند و در هر خانواده‌ای کسانی عضو یا هوادار مجاهدین بودند.
در همین روز ۱۷ مرداد که سایت خامنه‌ای ناچار می‌شود پیشانی خود را در اختیار نگرانی عوامل خارج از کشور نظام قرار دهد؛ علی ربیعی، وزیر کار و از مقامات ارشد امنیتی پیشین نظام با سابقه‌ای طولانی در سرکوب زحمتکشان ایران، در صحن مجلس قربانی جنگ و جدال‌های درونی نظام شد. او وقتی با تهاجم جناح رقیب مواجه شد برای آنکه آنها را از برکناری خود منصرف کند به یادشان آورد که که «در تهران روزی ۱۲ هزار نفر میلیشیا رژه می‌رفتند». [ایلنا ۱۷ مرداد ۹۷]
او نیز همچون خامنه‌ای و روحانی اصرار داشت تا خطر سرنگونی نظام توسط مجاهدین را اعلام کند، هرچند آنقدر نزاع در خلافت اسلامی! بالا گرفته است که گوش کسی دیگر بدهکار این دست از هشدارها نیست؛ آنچنان که خامنه‌ای احتمالا نتوانسته است از نگرانی عواملش در خارج از کشور بکاهد، رقبای ربیعی نیز او را از اریکه وزارت پایین کشیدند.
