یکی از ارمغان های حکومت خامنه‌ای برای مردم ایران فاجعه‌ای جانکاه بنام خودکشی است که در اکثر شهرهای ایران اتفاق می‌افتد. سایت حکومتی دیدبان ایران درتاریخ۱۹شهریورماه ۱۴۰۳به نقل از سعید منتظرالمهدی، معاون فرهنگی اجتماعی و سخنگوی فراجا می‌نویسد: «سعید منتظرالمهدی، معاون فرهنگی اجتماعی و سخنگوی فراجا در یادداشتی به مناسبت روز جهانی پیشگیری از خودکشی نوشت: «حاصل این اقدام تباه‌کننده در کشور ما جان باختن سالانه بیش از ۴۰۰۰نفر و آسیب دیدن شدید رقمی ۱۰تا ۲۰برابر آن است».
خودکشی بحران عمیق اجتماعی و اقتصادی
گزارش منتشرشده در سایت حکومتی دیدبان ایران از وضعیت دردناک خودکشی در مناطق مرزنشین ایران، به‌ویژه در استان ایلام، نمایانگر بحران عمیق اجتماعی و اقتصادی است که نسل‌های جوان و نوجوان را به سمت خودکشی سوق می‌دهد. یکی از تلخ‌ترین ابعاد این بحران، رواج خودکشی در میان نوجوانان و حتی کودکان است، به‌طوری‌که در برخی موارد کودکان ۹ساله نیز خود را قربانی این پدیده می‌کنند. روایت‌هایی از دل این استان‌ها، همچون داستان‌های تکان‌دهنده نوجوانانی که با قرص برنج، خود را از زندگی محروم کرده‌اند، پرده از وضعیتی ناگوار برمی‌دارد که به‌سختی می‌توان آن را نادیده گرفت. چه کسی مقصر است؟ مردم یا حاکمیت خامنه‌ای؟ بی‌تردید نقش اصلی در این ویرانگری زندگی انسان‌ها هیئت حاکمه ضد مردمی است که خامنه‌ای در رأس آن قرار دارد.
حکومت خامنه‌ای حکومتی که مرگ را ترویج می دهد
بر اساس گزارش سایت حکومتی دیدبان ایران: «یکی از دلایل اصلی این بحران، عدم توجه حکومت خامنه‌ای به نیازهای ابتدایی مردم مرزنشین مانند اینترنت و زیرساخت‌های ارتباطی است. جوانان و نوجوانان در این مناطق حتی برای دسترسی به منابع آموزشی از امکانات اولیه محروم‌اند و همین محرومیت‌های مادی و فرهنگی به دلایل خودکشی اضافه شده است. این در حالی است که نوجوانان بسیاری، ورزشکارانی با استعدادهای فوق‌العاده، به دلیل فقر و بی‌توجهی جامعه، ناامید از آینده و دست به خودکشی زده‌اند».
در همین زمینه
خود کشی محصول فاجعه فشارهای اقتصادی بر جامعه
خودکشی‌های ناشی از تعصبات قومی و قبیله‌ای، فقر شدید، مشکلات عاطفی و فشارهای اقتصادی، از دیگر جنبه‌های تلخ این ماجراست. در مناطقی که سنت و تفنگ حکم‌فرماست، جوانان تحت فشار سنت‌های قدیمی و ناعادلانه، راهی جز پایان دادن به زندگی خود نمی‌بینند. داستان‌هایی مانند خودکشی با تفنگ، خودسوزی، و خودکشی‌های ناشی از امید های ناکام و اختلافات خانوادگی، تلخی بیشتری به این تراژدی می‌بخشد. درصورتی که جامعه عاری از فقر و فشارهای اقتصادی باشد و مردم امید به زندگی داشته باشند هرگز جانشان را در گرداب خودکشی هلاک نمی‌کنند. اما حاکمیت خامنه‌ای امید را در جامعه همچون پیکر‌های جوانان ایران به دار آویخته است.
در نهایت، باید توجه داشت که آمار سالانه بیش از ۴۰۰۰ خودکشی در ایران زنگ خطری جدی برای جامعه است. این پدیده، فراتر از یک مسئله فردی، به مشکلی اجتماعی تبدیل شده است که نیازمند توجه جدی و تغییرات بنیادین در سیاست‌گذاری‌هاست. درخواست خانواده‌های داغ‌دیده و بازماندگان قربانیان، رسیدگی به وضعیت مناطق محروم و جلوگیری از تکرار این وقایع تلخ است.
اما باید روی عامل اصلی تمام این مشکلات انگشت گذاشت. عامل اصلی همان حکومت ضد بشری خامنه‌ای است که جان انسان‌ها هیچ ارزشی ندارند. به همین دلیل این حکومت شایسته حکمروایی نیست و باید به دست جوانان قهرمان ایران زمین ساقط شود. تنها روزی جامعه به سمت رفاه و خوشبختی و شادزیستن پیش خواهد رفت که یک حکومت مردمی و دموکراتیک سرنوشت سیاهی که آخوندها رقم زده‌اند را دگرگون کند. سنت‌های کهنه و مْرده را کنار زده و با زدون فقر و تنگدستی مسیر شکوفایی جامعه را هموار کند.
