خامنه‌ای که بعد از مرگ خمینی بر اریکه قدرت نشست، تاکنون نمایش‌های متعددی از انتخابات را پشت سر گذاشته است. در هر کدام از این دوره‌ها او با دشواری‌های بسیاری مواجه بوده است. اما این انتخابات یک تفاوت کیفی با همه آن دوره‌ها دارد؛ مرگ رییسی یک ضربه کمرشکن بود که تمامی برنامه‌های خامنه‌ای را نقش بر آب کرد. او را در تعادل درونی رژیم و در تعادل قوای با مردم و قیام به شدت تضعیف کرد و فی‌الواقع ستون حکومت او را لرزاند.
به همین دلیل است که سایت خامنه‌ای در مطلبی با عنوان «خدای سال۶۰ همان خدای امسال است» شرایط کنونی را با دهه ۶۰ که رژیم در آستانه سرنگونی بود مقایسه کرد ونوشت: «اگر کشور در دل آن بحران‌ها و زخم‌ها و در حالی که هنوز ساختارهای رسمی و قانونی آن کامل شکل نگرفته بودند رشد و بالنده شد، پس از حوادث تلخ و غم‌انگیزی مثل فقدان حاج قاسم و جناب آقای رئیسی هم با سربلندی بیرون می‌آید».
البته این دلداری دادن به‌خود و به خیل بسیجی‌های بریده و سرگردان است.اما به‌نظر می‌رسد خامنه‌ای و گماشتگانش از مقایسه بحران کنونی با شرایط سال۶۰، نتیجه معکوس گرفته باشند. زیرا بدین‌وسیله نشان می‌دهند که بحران گریبانگیررژیم نه «بحران انتخابات» و تعیین گماشته‌یی به جای گماشته ساقط شده، بلکه «بحران نظام» در مهلکه سرنگونی است. در این مقایسه، آن‌ها، به‌طور ضمنی، آدرس آلترناتیو و نیروی جدی تهدید کننده حکومت را هم بیان می‌کنند.
انتخابات نمایشی، بحرانی پنهان!
پس از تایید صلاحیت فقط ۶ نفر از ۸۰کاندیدای نمایش انتخابات، مشخص شد که میدان مانور حکومت در این نمایش انتخاباتی بسیار محدود است.برخی گمان می‌کردند که با مرگ رئیسی، فرصتی برای اصلاحات در رژیم به‌وجود آمده است. اما گویا آن‌ها از وخامت اوضاع و پوسیدگی حکومت بی‌خبر بودند.
حکومت در حال حاضر به شدت تحت فشار است و برای حفظ قدرت خود به سرکوب و اختناق بیشتر روی آورده است.
در حالی که مقامات حکومتی سعی می‌کنند با برگزاری نمایشی انتخابات، خود را مشروع نشان بدهند، مردم به‌خوبی می‌دانند که مشکل اصلی، نه انتخابات، بلکه ماندگاری رژیم پس از مرگ رئیسی است.
بیشتر بخوانید
نمایش انتخابات و زمین باتلاقی یک حکومت!
خامنه‌ای در سوگ رئیسی
خامنه‌ای در سخنرانی خود به مناسبت مرگ رئیسی، او را “خادمی بی‌نظیر” خواند و گفت که مرگ او “مصیبتی سنگین” برای کشور بوده است. او هم‌چنین مدعی شد که رئیسی در سیاست‌های سرکوب، انقباض و جنگ‌افروزی هیچ کم نگذاشت.
مقایسه با سال ۶۰
ذوالنوری، یکی از مقامات حکومتی، وضعیت فعلی را با سال ۶۰ مقایسه کرد و گفت که “انقلاب اسلامی حوادث مختلف و پیچ‌های بسیار خطرناکی را پشت سر گذاشته است.”
او مدعی شد که اگر رژیم در سال ۶۰ که “ساختارهای رسمی و قانونی آن کامل شکل نگرفته بودند” توانست از بحران عبور کند، پس از مرگ رئیسی هم می‌تواند از این بحران عبور کند.
اما این مقایسه گمراه‌کننده است:
بحران کنونی رژیم به مراتب عمیق‌تر از بحران سال ۶۰ است. مرگ رئیسی فقط یک “مصیبت” برای حکومت نیست، بلکه نشان‌دهنده فروپاشی و ناتوانی حکومت در اداره کشور است.
حرف آخر
حکومت با برگزاری انتخابات نمایشی سعی می‌کند وانمود کند که همه چیز تحت کنترل است. اما مردم به‌خوبی می‌دانند که اکنون نه زمان انتخابات بلکه زمان انقلاب است. این همان واقعیتی است که خامنه‌ای از آن وحشتزده است.
