۷ مرداد سال ۶۰ روزی‌ست که مسئول شورای ملی مقاومت ایران برای معرفی آلترناتیو دموکراتیک خلافت اسلامی! خمینی از قلب پایگاه یکم شکاری تهران به پاریس پرواز کرد. جایگاه این عملیات که با طراحی مجاهدین خلق و پشتیبانی پرسنل نیروی هوایی ارتش صورت گرفت پس از ۳۷ سال و در متن قیام ایران بیش از پیش آشکار می‌شود.
۷ مرداد سال ۶۰، یک روز تاریخی بود. روزی که ارزش آن برای امر سرنگونی نظام ولایت فقیه در سال‌های بعد بیشتر آشکار شد. پیش از آن در ۳۰ تیر همان سال، شورای ملی مقاومت ایران با محوریت سازمان مجاهدین خلق ایران در تهران اعلام موجودیت کرد. پیشتر از آن در ۳۰ خرداد سال ۶۰ مجاهدین نیم میلیون نفر از شهروندان تهرانی را در خیابان‌ها گردآوردند تا به سرکوب آخرین ذره‌های آزادی توسط خمینی اعتراضی مسالمت آمیز انجام دهند.
در ۳۰ خرداد تظاهرات مردم تهران با شلیک مستقیم نیروهای سپاه به خون کشیده شد. خمینی با فرمان شلیک مستقیم به افراد بی‌سلاح، مسیری که از پیش از ۲۲ بهمن ۵۷ برای قبضه‌ی کامل قدرت در پیش گرفته بود را تکمیل کرد.
در این شرایط هر نیروی سیاسی و اجتماعی تنها دو راه در پیش رو داشت؛ سر فرود آوردن و تسلیم در برابر خلافت خود خوانده‌ی خمینی یا مقاومت. و البته مجاهدین، مقاومت را انتخاب کردند.
به‌دنبال به گلوله بستن تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم تهران در ۳۰ خرداد سال ۶۰ موجی از اعدام‌ها توسط خمینی در زندان‌ها آغاز شد. [۳۰ خرداد؛ خلافت! یا آزادی] براساس عکس‌های منتشر شده در مطبوعات نظام در همان زمان، دختران نوجوان بدون آنکه حتی اسم آنها به ثبت داده شود اعدام شدند.
در آن روزگار افراد براساس اراده‌ی خمینی و با سلاح سپاه کشته می‌شدند. خبری از دادگاه، انتخاب وکیل و پیمودن مسیر حقوقی برای صدور حکم نبود. از معدود تصاویری که از برخی دادگاه‌های آن زمان توسط نظام منتشر شده است می‌توان پی به کیفیت روند دادرسی برد. دادگاه‌هایی که متهم در آن از هیچ حقوقی به‌جز تسلیم شدن و ابراز ندامت برخوردار نبود و قاضی و دادستان همزمان در نقش شکنجه‌گر و حاکم مطلق حاضر می‌شدند با تماشاچیانی که با شعار علیه متهمان صحنه را همراهی می‌کردند. و این تازه زمانی بود که دادگاهی برای پخش تلویزیونی آماده می‌شد و در اغلب موارد حتی از چنین صحنه‌پردازی‌هایی نیز خبری نبود.
در برابر موج سرکوب و کشتار، مجاهدین، مقاومت را انتخاب کردند. ایستادگی در خیابان‌ها و زندان‌ها نیازمند سر سیاسی متناسب با مرحله جدید مبارزه بود. پس شورای ملی مقاومت ایران در ۳۰ تیر در تهران پایه گذاری شد. ۸ روز پس از آن مسئول آن شورا با طراحی سازمان مجاهدین خلق و پشتیبانی گسترده پرسنل نیروی هوایی ارتش از قلب پایگاه یکم شکاری تهران به پاریس پرواز کرد.
این پرواز بسیار پر خطر بود و اگر با شکست مواجه می‌شد، خمینی و سپاه می‌توانستند کیفی‌ترین ضربه خود را به جنبش مقاومت وارد کنند. اما این پرواز با موفقیت به انجام رسید و مسئول شورای ملی مقاومت از تهران به پاریس منتقل شد.
هدف معرفی شورای ملی مقاومت در عرصه‌ی بین‌المللی به‌عنوان آلترناتیو خلافت اسلامی! خمینی بود. اکنون پس از گذشت ۳۷ سال از آن روز و با همه‌ی فراز و نشیب‌هایی که جنبش مقاومت پشت سر گذاشته است می‌توان بیشتر به اهمیت ۷ مرداد سال ۶۰ و آن پرواز پی برد. به‌خصوص پس از آغاز قیام ایران در دی ۹۶ و هنگامی که خامنه‌ای با اشاره به مجاهدین آنها را فراخوان دهنده، سازمان‌ده و هدایت کننده قیام توصیف کرد. [روایت یک شکست نظام؛ سخنرانی خامنه‌ای درباره‌ی قیام ایران]
رتبه شکاف جنسیتی در نظام ولایت فقیه؟
