ای فروغ جاودانه – داستان نسلی که به سرنوشت نه نگفت
فروغ جاویدان، تنها امکان واقعی بود برای جلوگیری از قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷، انتقال حاکمیت به مردم ایران و جلوگیری از تمام فجایعی که سپاه در ۳۰ سال بعد از آن در ایران و منطقه ایجاد کرد.
۳ مرداد ۱۳۶۷، آغاز عملیات فروغ جاویدان است. ارتش آزادیبخش ملی ایران متشکل از هزاران زن و مرد با تمام قوا از منطقه مرزی در غرب کشور حرکت و خود را تا نزدیکی دروازه‌های کرمانشاه می‌رساند.
استقبال مردمی، روحیه‌باختگی نیروهای مسلح ولایت فقیه و از همه مهمتر انگیزه و جنگاوری مجاهدین خلق ایران به پیشروی آنها سرعتی شگفت انگیز بخشیده بود.
هدف این عملیات آزادسازی تهران بود. به این ترتیب نظام ولایت مطلقه فقیه به پایان می‌رسید و دولت موقت به مدت شش‌ماه تشکیل می‌شد. در پی آن با برگزاری یک انتخابات آزاد، قدرت به مجلس موسسان منتقل می‌شد و دولت موقت پایان می‌یافت. هدف؛ انتقال حاکمیت به مردم ایران بود.
قرار بر این بود که در مجلس موسسان، قانون اساسی جدید و نوع جمهوری آینده مشخص و سپس به رای مردم گذاشته شود.
خمینی که در جنگ ۸ ساله‌اش، شکست خورده بود و تنها مدتی کوتاه پیش از عملیات فروغ جاویدان جام زهر آتش بس را در جنگ با عراق سرکشیده بود هرگز انتظار آنرا نداشت که ارتش آزادیبخش ملی ایران اینگونه ارکان حکومت او را به لرزه درآورد. خمینی تنها با بسیج گسترده‌ی نیروهای سپاه و بسیج از یک طرف و به خدمت گرفتن عناصر حزب‌اللهی در نیروی هوایی ارتش از طرف دیگر، هرآنچه توانست بر سر مجاهدین آتش بارید تا مانع از پیشروی آنها به سمت تهران شود.
اگر مجاهدین به تهران رسیده بودند آنوقت هرگز قتل‌عام سال ۶۷ اتفاق نمی‌افتاد. تمام برنامه‌ریزی‌های خمینی برای کشتار زندانیان سیاسی در زندان‌های سراسر کشور تنها با آزادی تهران توسط مجاهدین نقش بر آب می‌شد.
ای فروغ جاودانه – داستان نسلی که به سرنوشت نه نگفت
بحران آب و فروپاشی زندگی اقتصادی
