باسکرویل یکی از نام‌های ماندگار در تاریخ ایران است
تاریخ در مورد نهایت جنبش مشروطه نوشت: نهایتا میرزا کوچک خان در مسیر عقب نشینی به اتفاق تنها یار وفادارش، گائوک آلمانی معروف به هوشنگ در حالی که او را به دوش کشیده است، در مسیر خلخال به کوه‌های گیلوا از پای در می‌آید. سر بریده میرزا توسط خالو قربان به بارگاه رضا شاه فرستاده می‌شود.
در تاریخ بسیاری از ملت‌‌ها قهرمانانی با ملیت‌های دیگر راه می یابند. آنان فروتنانه و سخاوتمندانه جان‌شان را برای آزادی ملتی دیگر فدا می‌کنند. باسکرویل آمریکایی همانند گائوک آلمانی از چنین سنخ انسان‌هایی بود.
یکی از شاعران گمنام ایرانی در عصر مشروطه سروده بود؛
سیصد گل سرخ و یک «گل نصرانی»
ما را ز سر بریده می‌ترسانی؟
گر ما ز سر بریده می‌ترسیدیم
در محفل عاشقان نمی‌رقصیدیم»
گل نصرانی شاعر در این شعر هوارد کانکلین باسکرویل است. او یکی از یاران نزدیک جنبش مشروطه و از همراهان ستارخان بود.
«هوارد کانکلین باسکرویل»، متولد۱۰ آوریل ۱۸۸۵ و اهل ایالت نبراسکا آمریکا بود. در۲۳سالگی به ﺩعوﺕ مسئولان مدﺭسه مموریال تبریز برای تدریس تاریخ ﺩﺭ نیمه سال ۱۹۰۸ به ایران آمد. همزمان با ورودش مشروطه‌خواهان مشغول پیکار با محمدعلی‌شاﻩ قاجاربودند.
باسکرویل با مشاهده اوضاع نبرد آزادی با استبداد، درس و مدرسه را پاره‌وقت کرد و گروهی شبه‌نظامی به‌نام «فوج نجات» تشکیل داد. کمک به ستارخان و باقرخان در این نبرد را وظیفه انسانی و آزادی‌خواهانه خویش می‌دانست. این گروه وظیفه شکستن محاصره تبریز در سال ۱۲۸۸ را به عهده داشت. جالب این که در پاسخ به همسر کنسول آمریکا که وی را از پیوستن به مشروطه خواهان برحذر می‌داشت، در ضمن پس دادن پاسپورتش گفت: «تنها فرق من با مردم تبریز محل تولدم است و این فرق بزرگی نیست»!
هوارد باسکرویل
دیدن روحیه آزادی‌خواهی و فداکاری مردم تبریز با وجود محاصره و رنج گرسنگی، باسکرویل را بسیار تحت تأثیر قرار داد. هوارد باسکرویل از جوانان گروه فوج نجات پیمان گرفته بود که در هر جنگی که رخ دهد، پیشرو باشند. چون به دشمن نزدیک شوند در بند سنگر نبوده، فدایی‌وار به دشمن یورش ببرند.
او پس از ۳هفته پیکار با دشمنان آزادی ایران و در ۳۰فروردین ۱۲۸۸ در حین مأموریت برای آوردن آذوقه و غذای مردم و انقلابیون مشروطه به داخل تبریز، گلوله‌ای به قلب پاک و سلحشورش اصابت کرد و در دم جان سپرد. در آن زمان تنها ۲۴سال و ۹روز داشت. باسکرویل در شب آخر از ستارخان اجازه خواست جلودار باشد ولی ستارخان نپذیرفت، چرا که او را مهمان مردم ایران می‌دانست؛ اما باسکرویل که شوری برای جنگ با دشمنان آزادی داشت، مصمم به شرکت در این نبرد بود. باسکرویل آمریکایی و مسیحی (نصرانی) به همراه سیصد نفر از مشروطه خواهان در این نبرد جان باختند. مراسم تشییع پیکرش یکی از باشکوه‌ترین مراسم در آن دوران بود.به این ترتیب این گل نصرانی خونش با خون دیگر شهیدان مشروطه درهم آمیخت.
اکنون ۱۱۵سال از شهادت باسکرویل گذشته است. اما شگفت انگیز آن است که سنت او در کمک به همنوعان خود در دیگر کشورها اکنون به یک جنبش فراگیر تبدیل شده است. بسیاری از شخصیت‌های بزرگ آمریکایی، اروپایی و کانادایی سال‌هاست که مثل یک کادر ارزنده مقاومت در کنار جنبش مقاومت ما به فعالیت مشغولند. بالطبع آنان مثل دیگر اعضای مقاومت در معرض خشم و کین دیکتاتوری حاکم بر ایران هستند.
کوادراس یا باسکرویل دیگر
یکی از این شخصیت‌های اثر گذار آلخو ویدال کوادراس اسپانیایی است.او به‌دلیل حمایت دیرینه‌اش از مقاومت ایران و مبارزات مردم ایران به‌شدت مورد کینه پاسداران و مزدوران رژیم ایران قرار گرفت.
پلیس اسپانیا ۱۸آبان۱۴۰۲ از سوء‌قصد به جان آلخو ویدال کوادراس، سیاستمداراسپانیایی از طریق شلیک گلوله توسط یک مرد مسلح موتورسوار در مادرید خبر داد. این سیاستمدار به پلیس گفته که به احتمال زیاد ضارب از سوی حکومت ایران بود. به این ترتیب پاسداران و تروریست‌های خارج کشوری شان تلاش کردند کوادراس را از دور خارج کنند.
آلخوویدال کوادراس کیست؟
آلخوویدال کوادراس چندین سال نقش نایب رییس اول پارلمان اروپا را بر عهده داشت. او از همان زمان به حمایت از مقاومت ایران پرداخت. او بارها و بارها سیاست مماشات با رژیم ایران را به باد حمله گرفت. سپس در نقش رییس کمیته بین‌المللی در جستجوی عدالت به افشای باج دهی‌ها و سیاست شوم مماشات پرداخت. او همواره از مقاومت و مبارزه مردم ایران حمایت کرد.
آلخو ویدال کوادراس، در اولین ظهور علنی خود، ۴ماه پس از ترور نافرجامش توسط مزدوران رژیم در یک کنفرانس مطبوعاتی شرکت کرد. وی در این کنفرانس پس از ارائه تاریخچه‌یی از ترورهای خارج کشوری رژیم، خاطرنشان کرد وقتی هدف قرار گرفتم بلافاصله فکر کردم این کار رژیم ایران است.
ویدال کوادراس افزود: زمان، زمان تغییر سیاست است. باید تمامی سفارت‌‌خانه‌های رژیم ایران در اروپا بسته شوند. باید تمامی این دیپلمات‌های قلابی اخراج بشوند که کارشان طراحی اقدامات خصمانه علیه اروپا و اروپاییان است.
مبارزه برای دموکراسی و آزادی و حقوق‌بشر در ایران تا پایان عمر
ویدال کوادراس افزود: می‌خواهم سخنانم را این‌چنین به‌پایان ببرم، چرا که در تهران الآن دارند من را می‌شنوند: حال که به هدف‌شان نرسیدند و به‌طور معجزه‌آسایی نجات یافتم، قصد دارم مبارزه برای دموکراسی و آزادی و حقوق‌بشر در ایران را تا پایان عمر ادامه بدهم، به‌خصوص این‌بار با انگیزه بیشتر، انرژی بیشتر و اراده بیشتر و تعهد بیشتر نسبت به آن‌چه تاکنون داشتم که البته کم هم نبوده است.
ویدال در دیدار دیگری با حضور اعضای مقاومت ایران تصریح کرده بود حالا که خون من با خون مجاهدین در هم آمیخته است، دیگر نمی خواهم یک عضو افتخاری مجاهدین باشم! می خواهم یک عضو حقیقی مجاهدین باشم!
به این ترتیب ویدال کودراس که خونش با خون ۱۲۰هزار مبارز و مجاهد ایرانی در هم آمیخت، به گفته خودش انسانی دیگر شده است. او همانند باسکرویل اکنون مثل یک رزمنده آزادی است. همان مسئولیتی را بر دوش کشیده است که یک عضو مقاومت بر دوش می‌کشد. این تاریخ مبارزه خلق‌هاست.
