احمدرضا رادان فرمانده نیروی انتظامی حکومت در جریان تجمع مزدوران حکومتی در قم برای حمایت از سرکوب زنان، شرکت کرد. او در واکنش بهشعارهای حمایت میکنیم مشتی جماعت بسیجی، ظاهراً خیلی احساساتی شد و اشکش راه افتاد!
این که چرا فرمانده وحشی و قسیالقلب نیروی انتظامی، این طور احساساتی شده و اشکش راه افتاده، جای تأمل دارد. شاید اظهارات او در این نمایش دیدار با بسیجیها، بتواند به این سؤال پاسخ بدهد.
رادان در این تجمع طی سخنانش گفت: «مردم بدانید! مردم بدانید!، مردم بدانید ۳۲دستگاه مسئول راهکارهای اجرایی حجاب و عفاف بوده که اگر بهاین تکالیف خودشون عمل میکردن ما امروز شاهد چنین صحنههایی در خبابان نبودیم. حالا عمل نمیکنند بعضیهاشون طلبکار هم میشوند!».
پس لااقل یکی از دلایل گریه روشن شد. ۳۲نهاد و ارگان مسئول تحمیل حجابند، اما همه آنها جا خالی داده! و همه بار خشم و نفرت مردم متوجه نیروی سرکوبگر انتظامی شده است.
در نتیجه وقتی جماعت مزدوران حکومتی نعرهی حمایتت میکنیم سر دادند، پاسدار رادان که از امواج لعن و نفرین مردم و حتی خودیهای نظام دلش گرفته و وحشتزده است، بهگفتهی تلویزیون حکومتی اشک شوق یا در واقع اشک ذوقزدگی میریزد. بهعبارت دیگر این گریه، ناشی از در گلماندگی ماشین سرکوب خامنهای است.
اما از منظر دیگر هم میتوان گریان شدن پاسدار رادان را فهم کرد. همان طور که خودش گفته، ۳۲ دستگاه متولی سرکوب زنان در این حکومت تشکیل شده است. میدانیم که هیچ کاری در این حکومت برای رضای خدا انجام نمیشود! بلکه هر مسئولیتی حکم یک آخوری برای بودجه گرفتن و غارت اموال عمومی را دارد.
قطعا این ۳۲ دستگاه مسئول حجاب بابت این وظیفه بودجههای خاصی دریافت کردند اما پای اجرای آن نیامدند. البته پاسداران رادان برای اموال مردم دلش نسوخته است. بلکه از این گریان شد که او چرا مجبور است بودجهاش را صرف سرکوب کند و دیگران به جیب بزنند.
البته برای اینکه عمیقتر متوجه دلیل گریه رادان شویم خوب است کمی رادان را بشناسیم؛
بیشتر بخوانید
رادان و فراجا، التماس حمایت و تنفر مردم
احمدرضا رادان کیست؟
احمدرضا رادان از ۱۴۰۱ بهعنوان فرمانده کل انتظامی جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند. وی از ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۱ ریاست مرکز مطالعات راهبردی فراجا را بر عهده داشت. او پیشتر در فاصله سالهای ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳ جانشین فرمانده نیروی انتظامی بود.
رادان فعالیت نظامی را از سال ۱۳۶۱ به صورت نیروی داوطلب در بسیج آغاز کرد، سپس به سپاه پاسداران منتقل شد. در طول جنگ ایران و عراق از اعضای این نهاد بود. او پس از جنگ به نیروی انتظامی منتقل شد و از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ فرماندهی انتظامی کردستان و از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ فرماندهی انتظامی سیستان و بلوچستان را برعهده داشت.
رادان از ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۳ فرمانده انتظامی خراسان و از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ نیز فرمانده انتظامی خراسان رضوی بود. وی در سال ۱۳۸۵ به فرماندهی انتظامی تهران بزرگ منصوب شد و تا سال ۱۳۸۷ نیز در این جایگاه فعالیت نمود.
رادان در مهر ۱۳۸۹ بهوسیله وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا به دلیل نقض جدی حقوق بشر تحریم شد. اتحادیه اروپا در سال ۱۳۹۰ نیز او را به دلیل نقض حقوق بشر در پیامدهای انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران تحریم کرد.
پیشینه جنایتکارانه رادان
رادان از مجریان اصلی طرح ارتقای امنیت اجتماعی در زمان فرماندهی نیروی انتظامی تهران بود. در این طرح به اصلاح پوشش زنان، بازداشت معتادان و افرادی که اراذل و اوباش خوانده میشدند، بازرسی از کارگاهها و فروشگاههای لباس و آرایشگاههای مردانه، عکاسیها و خانههای افراد مجرد اقدام میشد.
این طرح با انتقادات گستردهای از طرف خود باندهای درون حکومت همراه بود. در دوران فرماندهی او برخورد با زنان «بدحجاب» و مدل موی مردان بیشتر شد. او بعداً گفت که شمار گشتها را افزایش خواهد داد که تمام تهران تحت پوشش گشت ارشاد باشد.
در آن زمان «گرداندن اراذل و اوباش» با آفتابه در شهر با واکنش گستردهای همراه بود که رادان دلیل اقدام این کار را نداشتن «رفتار انسانی» دستگیرشدگان دانست!
نام او در میان ماجرای بازداشتگاه کهریزک که در آن چندین نفر از بازداشت شدگان کشته شدند مطرح شد.
رادان در ۱۷ دی ۱۴۰۱ با حکم خامنهای، ، بهعنوان فرمانده کل انتظامی جایگزین حسین اشتری شد. این جایگزینی در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ صورت گرفت و خامنهای در حکم انتصاب برای «پرورش پلیس تخصصی برای بخشهای گوناگون امنیت» تأکید کرد.







