روایت های گفته ناشده و پوشیده شده از ۲۲ بهمن۵۷ توسط شیخ و شاه
آنچه که در پی می آید گزارش روز دوشنبه ۲۳ بهمن ۵۷ روزنامه اطلاعات است. این گزارش از ۲۲ بهمن ۵۷ اخیرا دریکی از وب سایت‌های فعال در داخل ایران منتشر شده است. ما برای رعایت اختصار بخش‌هایی از این گزارش در اینجا می آوریم. آن چه در این گزارش برجسته است بخشهای ناگفته تاریخ ایران است که بعد از ۴۵ سال هنوز پوشیده مانده است.
در واقع آنچه به عنوان ۲۲ بهمن می‌شناسیم فاصله‌ی زیادی با این روایت دارد. تصورارائه شده توسط حکومت بر این است که طی یک «گذار انقلابی» خمینی و نیروهای کمیته‌چی او قدرت را به‌دست گرفتند . از کلانتری‌ها تا پادگان‌ها یکی پس از دیگری ابراز وفاداری به خمینی کردند و به این ترتیب «جمهوری اسلامی» متولد شد.
اما گزارش ذیل حکایت حال یک قیام تمام عیار است، چیزی بسیار فراتر و عمیق‌تر از آنچه ما در دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ و شهریور۱۴۰۱ تجربه‌اش کردیم. اینجا فقط «شور» و «احساسات» انقلابی نیست که عمل می‌کند.بلکه یک «سازماندهی» حساب شده از سوی نیروهای رادیکال رقم زننده‌ی پیروزی یک قیام است. اینان نیروها و مردمی فریب‌خورده نبودند، بلکه چونان امروز ما به تنگ آمده از نابرابری و فقدان آزادی طی یک دوره نبرد پیوسته، سرانجام تصمیم گرفتند که کار را یکسره کنند.
خواندن این گزارش می‌تواند برای امروز ما حکم یک فیلم آموزشی انقلاب را داشته باشد. وقتی می‌گوییم ما به آرمان بهمن ۱۳۵۷ باور داریم، به چونان لحظه‌هایی است که از نظرتان می‌گذرد. برای ما انقلاب همیشه حاضر است و سیمایش مردم مسلحِ فاتح خیابان‌هاست که به صورت جمعی و سازمان‌مند به اداره‌ی مکان‌های اشغال شده می‌پردازند.مردمی سازماندهی شده و داران هدفی مشخص:
گزارش روزنامه اطلاعات ۲۳ بهمن از درگیری‌های ۲۲ بهمن ۵۷
نخستین درگیری‌ها
در همین زمینه
خمینی چگونه ولیعهد شاه شد؟ قسمت سوم
«از نخستین ساعات بامداد یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ در کلیه نقاط شهر، به‌خصوص مناطق شرقی و شمال‌شرقی، مردم با استفاده از کیسه‌های شن و آلات گوناگون سنگرهای خیابانی ایجاد کرده و کم و بیش مسلح نیز بودند. هنوز هیچ‌کس باورش نشده بود که مبارزه مسلحانه آغاز شده است. اما اینجا و آن‌جا موتورسوران مسلح و جوانان مسلح به تفنگ و مسلسل که از این سو به آن سو می‌رفتند، عده‌ای را نسبت به وقایعی که در پیش بود، هوشیار می‌کردند.
نخستین یورش مسلحانه مردم، در شرق و شمال‌شرقی تهران یعنی تهران‌پارس، فرح‌آباد، ژاله و جنوب شرقی تهران آغاز شد .توفان خشم مردم در همین مکان‌ها وزیدن گرفت.
در نخستین ساعات بعد از طلوع آفتاب، خبرهای مربوط به حملات مسحانه مردم به کلانتری‌ها، دهان دهان گشت: کلانتری‌های ۱۲، ۹، ۲، ۱۰، ۱۶، ۱۹ و… سقوط کرد. سلاح‌ها به دست مردم افتاد. از سوی دیگر مردم برای کمک‌های درمانی و رساندن خون به بیمارستان‌ها هجوم می‌برند.
قرارگاه میدان توپخانه
حدد ساعت ۹ بامداد، قرارگاه پلیس در میدان توپخانه به تصرف مردم درآمد. در حمله به این محل چریکها، پیشاپیش مردم می‌جنگیدند. گروهی از چریک‌های مسلح و مردم به سوی میدان ارک به حرکت درآمدند . گروه دیگری برای تصرف کمیته مشترک ساواک و شهربانی و شهربانی کل کشور به این محل‌ها هجوم بردند. در میدان ارک، حدود ساعت ۱۰.۳۰ بامداد، فرستنده قدیم رادیو و کاخ گلستان در محاصره انقلابیون درآمد. درگیری‌های متقابل انقلابیون و افراد نظامی منطقه توپخانه و اطراف آن را به میدان جنگ مبدل کرد.
درگیری در روزنامه اطلاعات در روز۲۲ بهمن
گروهی از چریکها، برای ایجاد سنگرهای مطمئن وارد ساختمان روزنامه اطلاعات شدند. در بام روزنامه اطلاعات مستقر گردیدند و از همان‌جا با کمیته شهربانی درگیر شدند . افراد مسلحی را که در پیرامون فرستنده قدیم رادیو و کاخ گلستان مستقر شده بودند به زیر رگبار گرفتند. برخوردهای شدید انقلابیون با نظامیان و افراد ارتش تلفاتی نیز به بار آورد. اما روی هم رفته این تلفات از ناحیه انقلابیون، با توجه به وسعت و سرعت عمل و اهمیت آن چندان نبود.
در تمام ساعاتی که زد و خورد مسلحانه بین چریکها و افراد مسلح نظامی ادامه داشت، ساختمان موسسه اطلاعات از طرف نظامیان و ماموران کمیته مشترک ساواک و شهربانی زیر آتش قرار داشت.
کاخ گلستان و صنایع نظامی
کاخ گلستان، فرستنده رادیویی میدان ارک و ساختمان‌های کمیته و عمارت مرکزی شهربانی کل، یکی بعد از دیگری به تصرف مردم درآمد. از جمله تیمسار سپهبد رحیمی فرماندار نظامی و رئیس شهربانی چند ساعت بعد از امضای آخرین اعلامیه‌اش به عنوان فرماندار نظامی توسط مردم دستگیر شد.
از جمله موفقیت‌های بزرگ انقلابیون حمله به مرکز تسلیحات ارتش «صنایع نظامی» بود که پیش از ظهر صورت گرفت. در این حمله نزدیک به ۱۸۰۰ قبضه اسلحه و مقادیر زیادی فشنگ به دست مردم افتاد. و در همان حال خبر رسید که در خیابان‌های فرح‌آباد ژاله، سلیمانیه و میدان لوزی چهار دستگاه تانک به تصرف مردم درآمد.
ادامه‌ي سقوط کلانتری‌ها
سقوط کلانتری یازده واقع در هفت‌چنار و خلع‌سلاح آن توسط مردم از دیگر خبرهای داغ پیش‌از ظهر دیروز [یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۵۷] بود. هم‌زمان با این واقعه کلانتری ۱۹ در خیابان ۲۰ متری ولیعهد [شمشیری کنونی] نیز توسط مردم اشغال و خلع‌سلاح شد. کلانتری ۶ نیز به چنین سرنوشتی گرفتار آمد.
در حالی که نخستین نشانه‌های برخورد مردم و نظامیان در پادگان عشرت‌آباد دریافت شده بود، کلانتری مرکز واقع در خیابان «پهلوی سابق» و قرارگاه پلیس در شاهرضا چهارراه کالج توسط انقلابیون خلع‌سلاح شد.
انقلابیون از سنگرهایی که در نخستین ساعات بامداد دیروز [یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۵۷] در محوطه دانشگاه تهران به وجود آورده بودند، بهره گرفتند و ضمن تصرف مرکز گارد دانشگاه، کلانتری نزدیکی این منطقه را نیز خلع‌سلاح کردند.
محاصره پادگان عشرت‌آباد و باغشاه -۲۲ بهمن
در حالی که حلقه محاصره پادگان عشرت‌آباد (مقر واحدهای نیروی زمینی و گارد شهربانی) هر لحظه تنگ‌تر می‌شد، اطلاع یافتیم که کلیه افراد گارد شهربانی به نشانه تسلیم، در حالی که پرچم سفیدی در دست داشتند از پادگان بیرون آمدند، لباس‌های خود را کندند و به صفوف مردم پیوستند. چند تن از افراد گارد شهربانی بین جوانانی که کارت پایان خدمت ارائه می‌کردند اسلحه توزیع کردند. پادگان عشرت‌آباد در فاصله بین ساعات ۱۰ تا ۱۲ پیش از ظهر دیروز توسط انقلابیون تصرف و خلع‌سلاح شد.
انقلابیون، از ساعت ۱.۳۰بعدازظهر پادگان باغشاه را محاصره کردند. سربازان محافظ، بدون این‌که عکس‌العملی نشان بدهند درهای پادگان را بستند و تنها به مردم می‌گفتند که بی‌طرف‌اند و با کسی کاری ندارند. اما مردم دیرباور ما که بار سنگین تجربه‌های تلخ تاریخی هنوز بر گرده‌شان سنگینی می‌کند، از سربازان خواستند که خودشان را تسلیم کنند. بعد از گفت و شنودهایی که صورت گرفت، سربازان درِ ضلع غربی باغشاه را بر روی مردم باز کردند . تعدادی اسلحه میان آن‌ها پخش نمودند. اما نگهبانان اسلحه‌خانه، با شلیک ناگهانی تیرهای هوایی مردم را غافل‌گیر کردند، آن‌ها که اسلحه نداشتند، برای حفظ جان خود از صحنه پیکار عقب نشستند و درگیری انقلابیون و سربازان پادگان آغاز شد.
در همین زمینه
نگاهی به کارنامه محمدرضا شاه آخرین دیکتاتوری خاندان پهلوی
مسلح شدن مردم
در همین لحظات چهار فروند هلی‌کوپتر نظامی نفربر، در محوطه پادگان باغشاه به زمین نشست و به گفته شاهدان عینی تعداد زیادی سلاح و مهمات پادگان را از این محل به پادگان لویزان انتقال دادند. درگیری مسلحانه انقلابیون با نظامیان پادگان باغشاه به طول انجامید. صدای رگبار مسلسل و تفنگ‌های خودکار، لحظه‌ای قطع نمی‌شد و ساکنان خانه‌های اطراف پادگان، به عنوان «پشت جبهه» تمامی امکانات خود را در اختیار انقلابیون می‌گذاشتند به آن‌ها غذا و آب می‌رساندند و یا زخم‌های‌شان را می‌بستند. بسیاری از جوانان مسلح در پشت‌بام‌های اطراف پادگان باغشاه تحتی حمایت مردم، موضع گرفتند و به سوی هدف آتش گشودند.
سپس، انقلابیون حملات خود را متوجه دبیرستان نظام کردند و پس از یک ساعت سرانجام این مرکز را تصرف کردند و بعد به دلایل نامعلوم دبیرستان نظام به آتش کشیده شد.
تا حوالی ساعت ۳ بعدازظهر، بخش شمالی و شمال‌غربی پادگان باغشاه، به تصرف انقلابیون درآمد و پیکار برای تصرف بخش جنوبی آن که محل بازداشت زندانیان سیاسی هم بود ساعتی بعد ادامه یافت و سرانجام مردم موفق شدند. سراسر این پادگان را به تصرف خود درآوردند.
مسئله دیگر در این حمله این بود که مردم با زره‌پوشی که از گارد به غنیمت گرفته بودند، در حمله به پادگان استفاده کردند! شب قبل شایعه شده بود که عده‌ای از افراد گارد جاویدان با لباس شخصی در پادگان باغشاه مستقر شده‌اند تا به مردم حمله کنند. بعد از فتح باغشاه، تعدادی وسایل از قبیل جعبه آچار، ماسک ضدگاز، کوله‌پشتی، بیل، کلنگ، به دست مردم افتاد. جوانان مسلح چند تریلر تانک‌بر را تصرف کردند و چندین بار دور میدان باغشاه گرداندند! در حمله به پادگان باغشاه، چریک‌های فدایی خلق و مجاهدین خلق در پیشاپیش مردم بودند.
تصرف رادیو و تلویزیون در ۲۲ بهمن
انقلابیون متشکل از چریک‌های فدایی خلق و مجاهدین خلق و گروه‌های مبارز مسلح و گروه وسیعی از مردم از پیش از ظهر دیروز ضمن استقرار در خیابان «جام جم»، کلیه راه‌هایی را که به مرکز رادیو تلویزیون منتهی می‌شد مسدود کردند. این آغاز مبارزه مسلحانه‌ای بود که به تصرف رادیو تلویزیون می‌انجامید.
سرانجام بدون این‌که برخوردی میان انقلابیون و نظامیان مستقر در مرکز رادیو تلویزیون پیش بیاید، ساختمان به تصرف مردم درآمد و کارکنان اعتصابی که گروهی از آنان مسلح بودند، این مرکز را اشغال کردند.
کارکنان اعتصابی در ساعت ۵.۴۵ بعدازظهر به مرکز رادیو تلویزیون آمدند .در همین ساعت رادیو ایران با قطع برنامه موسیقی با عبارت «هم‌اکنون صدای راستین مردم و صدای انقلاب به گوش شما می‌رسد» ارتباط خود را با مردم برقرار کرد.
حدود ساعت چهار بعدازظهر انقلابیون برای تصرف نخست‌وزیری، این مکان را به محاصره درآوردند. اعلام شد که بختیار محل نخست‌وزیری را ترک کرده است. در نتیجه گروه‌های چریکی و مردم، بدون برخورد با حادثه‌ای، کاخ را اشغال کردند. افراد گارد نخست‌وزیری که در این ساختمان بودند بدون هیچ‌گونه مقاومتی تسلیم شدند و به انقلابیون پیوستند. وقتی نخست‌وزیری به تصرف مردم درآمد.
گرفتن مجلس
بعدازظهر دیروز [یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۵۷] گروهی از مردم هیجان‌زده که از شوق پیروزی بر استبداد فریاد می‌زدند، مسلحانه به سوی مجلس شورای ملی حرکت کردند، تا این دژ دیگر استبداد را که گروهی ناجوانمردانه آن را برای مدت‌ها در ید اختیار داشتند دوباره به ملت بازگردانند. هنگامی که این گروه به مجلس رسیدند، سربازان مستقر در مجلس با آگاه شدن از قصد انقلابیون به مقاومت برخاستند و شروع به تیراندازی کردند. شلیک تیراندازی از دو سو ادامه یافت. سربازان بعد از ۴۵ دقیقه مقاومت در برابر مردم شکست خوردند و سرانجام مجلس را به مردم واگذار کردند.
فتح زندان قصر
زندان قصر در ساعت یک بعدازظهر۲۲بهمن به تصرف کامل نیروهای انقلابی درآمد. انقلابیون از ساعت ده بامداد حمله همه‌جانبه و گسترده خود را برای تصرف زندان قصر که بزرگ‌ترین زندان ایران است و هزاران انقلابی و مجاهد را به کام داشته و شاهد قتل فجیع گروهی از انقلابیون و فرزندان راستین خلق بوده است آغاز کردند.
نبرد ساعت یک بعدازظهر به نتیجه رسید و سرانجام کلیدهای آزادی مشتی بی‌گناه که به اتهامات ساخته رژیم فاسد و منحط زندانی شده بودند به دست فرزندان انقلاب خلق ایران افتاد. انقلابیون پس از تسخیر زندان که تعدادی کشته و زخمی به همراه داشت به داخل زندان رفتند و دروازه‌های آهنین این زندان را گشودند.
سقوط پادگان حشمتیه
پادگان حشمتیه از جمله پادگان‌هایی بود که از ساعت هفت بامداد دیروز [یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۵۷] مورد حمله گاردهای انقلابی قرار گرفت. نیروهای انقلاب در مدتی کمتر از نیم ساعت پادگان حشمتیه را به محاصره درآوردند. سرهنگ ارمی فرمانده پادگان دستور مقاومت در برابر نیروهای انقلابی را صادر کرد. در ساعت ۹ بامداد سرهنگ ارمی در محوطه پادگان توسط نیروهای انقلابی که از بیرون به داخل پادگان آتش گشوده بودند کشته شد. با کشته شدن فرمانده پادگان یک حالت بی‌تکلیفی بر سربازخانه مستولی شد.
نبرد مردان مسلح انقلاب با مدافعین پادگان تا ساعت یک بعدازظهر ادامه داشت و در این ساعت اولین آثار سقوط پادگان با فرار عده‌ای سرباز، درجه‌دار و افسر با لباس شخصی ظاهر شد و سرانجام انقلابیون از جانب دیوار شرقی پادگان به داخل رسوخ کردند و چند دقیقه بعد پادگان به تصرف کامل آن‌ها درآمد.»
به این ترتیب آخرین دژهای استبداد پهلوی با مقاومت و جسارت فرزندان انقلابی مردم ایران در هم شکست. سرانجام این نبرد قهرآمیز توده ها در کنار فرزندان فدایی و مجاهدش بود که استبداد شاه را ساقط کرد. اگرچه طولی نکشید که استبداد این بار در قالب سارق انقلاب مردم بار دیگر خود را بازسازی کرد و کشتار مردم و فرزندان دلیرش را آغاز کرد.
