صالح شهنی
یک استاد دانشگاه حکومتی بنام مهرآئین در مصاحبه‌ای میگوید: «حکومت (یا عظمای ولایت) با این پرسش روبروست که چرا مردم مرا دیکتاتور می‌دانند؟» مهرآئین از استادان دانشگاهی بود که در تصفیه اساتید دانشگاه به لطف رئیس او حکم اخراج وی لغو شد.
وی ادامه می‌دهد: «حکومت میگوید چرا مردم مرا بد می‌دانند، به‌چه دلیل مرا توتالیتر می‌دانند؟برای چه مردم مرگ بر من می‌گویند؟ مردم سوالشان این است. چگونه ما تبدیل به موجود شر شدیم؟ به‌کدامین گناه ما به راحتی کشته می‌شویم؟ به چه جرمی مهسا باید کشته شود؟ چرا نیکا کشته شود؟ چرا آقای قبادلو بدون دادگاهی درست باید کشته شود؟
عناصری وجود دارد که نشان می‌دهد این جامعه گرفتار تمامیت‌خواهی است. گرفتار استبداد و دیکتاتوری است. گرفتار توتالیتاریسم است. چرا مردم دارند علیه اشخاص سیاسی نظام شعار می‌دهند؟ چرا مردم ناراضی هستند و احساس رضایت از این وضعیت نمی‌کنند. »
بله، هرچه به موعد نمایش مضحک انتخابات نزدیک می‌شویم، مناظره‌های رسمی و غیررسمی وضعیت بحرانی نظام را به نمایش می‌گذارد. در این مناظره‌ها و گفتگوها طرفین حاضر در صحنه، نمی‌توانند تنفر مردم از همه جناحهای درونی حاکمیت را کتمان کنند. هر دوطرف اذعان می‌کنند که مردم از جناحهای حکومت ولایت‌مدارشان متنفر و منزجرند و فرقی میان آنها قائل نیستند..
برترین حاکمیت با رتبه جرم و جنایت و فساد در دنیای امروز
بوی رفتن و واژگونی نظام به مشام رسیده است، از این‌رو همه دهان باز می‌کنند و لب به اعتراض می‌گشایند. به یکباره اینان به یاد دیکتاتوری نظام میافتند که در دهه هفتاد مردم کشته شدند. یکباره به یاد اعتراضات ۹۶ و ۹۸ و سال قبل و کشتار جوانان در خیابان‌ها میافتند.
وی در صحبت‌های خود میگوید: «این‌همه کشته در ۹۸، سال قبل، جنبش دانشجویی، قتل‌های زنجیره‌ای، این‌ها در همین جامعه بوده است. من نمی‌آیم این‌ها را بگویم چون که حالا این نظام سیاسی اینجوری است. پس دیگر من بروم یقه یکی را بگیرم و یا سر آن را ببرم».
از قضاء باید رفت، مقام ولایت را در بیت او که مرکز تمامی فساد و جنایت است را محکم کوبید.
او ادامه می‌دهد که «توتالیتاریسم در حاکمیت، یعنی همه به یکدیگر شبیه شدن. الان من نمی‌توانم توی دانشگاه بگویم من متفاوت هستم. چون اگر بگویم من متفاوتم با من برخورد می‌شود. همین امشب هم ممکن است بعد از این با من برخورد بشود».
بله، به این می‌گویند حیات ننگین و خفت بار به تعبیر مهندس مهدی بازرگان در دیکتاتوری این رژیم.
در همین زمینه
کارگران فولاد اهواز دیکتاتوری حاکم را دشمن مردم دانستند
باتلاق متعفن دیکتاتور تمامیت خواه
مهرآیین در این گفتگو پرده از باتلاق متعفن در این حاکمیت برمی‌دارد و از بن‌بست در حاکمیت سخن میگوید. وی میگوید: «روابط اجتماعی قطع شده و امکان گفتگو از بین رفته و ما در انزوا و بن‌بست گرفتار شده‌ایم.
زمانی که افراد در بن‌بست گرفتارند به راحتی می‌شود به آنها حمله کرد. چون فرد در تنهایی خودش، کسی نیست که از او دفاع کند. اگر در فقر و تنهایی گیر افتادی یا باید گرفتار افسردگی و گرفتار اعتیاد بشوی یا باید خودکشی بکنی. آن موقع اصلا نیازی نیست تو را بکشند تو خودت می‌میری. یعنی تبدیل به یک موجود نامرده میشوی نه زنده‌ای که زندگی کنی نه مرده‌ای که برای تو فاتحه بخوانند».
حقیقتاً بهتر از این نمی‌شد تصویر این باتلاق متعفن و گنداب حاکمیت ولایت و دیکتاتوری او را به نمایش گذاشت. هر چقدر هم تلاش می‌کنند که روی آن را بپوشانند باز هم بوی تعفنش بیشتر انتشار پیدا می‌کند. نمایشی رقت‌انگیز در حاکمیتی که به‌راحتی انسان‌ها را از زندگی خود ساقط می‌کنند. هرکس هم ابراز مخالفت کند جز زندان، جایی ندارد. بی‌دلیل نیست در این نظام انبوهی نیروی سیاسی مخالف در زندان می‌باشد.
باید به حاکمیت و سردمداران گفت، آری، دیکتاتور به نیروی سرکوب و زور، بر اساس میل خود عمل می‌کند. اما در چنین وضعیتی یک پیوند نهان و آشکار میان اقشار محروم جامعه بوجود می‌آید. آن زمان این گفتگوها و منازعات و دیدارها دیگر دردی از آنها مداوا نخواهد کرد. سرنوشت آنها همانند سایر دیکتاتورها چیزی جز سقوط به ته دره سرنگونی نیست.
