خمینی با چه هدفی وارد ایران شد؟
خمینی در روز ۱۲بهمن۱۳۵۷ بعد از ۱۵سال تبعید به ایران برگشت و یک دیکتاتوری دیگر به مراتب بدتر از دیکتاتوری شاه بنا نهاد.
وقتی موقع بازگشت به ایران در هواپیما از او سوال شد که چه احساسی دارد که بعد از ۱۵سال به ایران برمی‌گردد در کمال تعجب گفت که هیچ احساسی ندارد.
همین یک کلمه خود گویای بسیاری از حقایق پوشیده‌ای بود که در آن زمان کسی متوجه آن نشد. ولی به مرور معنای این حرف او بر همگان روشن شد. ولی باز گشت او به ایران چطور صورت گرفت؟ چرا کشورهای غربی و بخصوص آمریکا به بازگشت خمینی به ایران و بدست گرفتن قدرت توسط او رضایت دادند؟
زمینه‌های مصادره انقلاب مردم ایران
با انتخاب جیمی کارتر بعنوان رئيس جمهور آمریکا، بر اساس سیاست دموکرات‌ها ،
برای مقابله با گسترش نفوذ کمونیسم که در آن زمان با پیروزی کشورهای ویتنام، لائوس و کامبوج با حمایت شوروی و چین و هم‌چنین جنبش‌های متعددی که در آمریکای لاتین و آفریقا بوجود آمده بودند این موضوع به‌صورت یک تهدید جدی برای غرب درآمده بود. از طرفی با توجه به موقعیت بسیار استراتژیک ایران که از یک طرف هم مرز با شوروی بود و از طرف دیگر به‌خاطر منابع سرشار نفت و گازی که داشت برای آمریکا حفظ ایران بسیار حیاتی بود.
غرب و بخصوص آمریکا دیده بود که در دهه ۴۰ و ۵۰ چندین گروه و سازمان انقلابی در ایران شکل گرفته بود. گروه‌هایی که خواهان سرنگونی شاه و برقراری یک حکومت دموکراتیک بودند. از مهمترین آن‌ها می‌توان سازمان‌های مجاهدین خلق و چریک‌های فدایی خلق را نام برد.
ساواک شاه و تلاش برای حفظ سلطنت
این سازمان‌ها پس از مدتی فعالیت توسط ساواک شاه شناسایی و اکثر رهبران آن‌ها دستگیر و اعدام شدند. ولی با توجه به اینکه اکثریت مردم ایران در وضعیت بد اقتصادی قرار داشتند و از فروش روزانه بیش از ۶ میلیون بشکه نفت چیزی عایدشان نمی‌شد، عامل چنین وضعیتی را حکومت دست نشانده شاه می‌دانستند. شاه و سلطنتی که به‌خاطر وابستگی و فساد بیشتر در جهت منافع آمریکا خدمت می‌کرد.
دستگیری و اعدام جوانان انقلابی هم نمی‌توانست در دراز مدت جلوی اعتراضات و شورش مردم را بگیرد .
درهمین زمینه
داستان یک مادر؛ در دیکتاتوری شاه به زندان افتاد و خمینی او را اعدام کرد!
سیاست‌های کارتر و فرصت طلبی خمینی
در نتیجه کارتر برای جلوگیری از یک انقلاب در ایران، شاه را تحت فشار قرار داد تا دست از سرکوب بردارد. شاه می‌بایست با دادن آزادی‌ها فضای سیاسی ایران را از رادیکالیزم خارج کند. اما اینکار او نتیجه عکس داد.
دیکتاتوری شاه به محض کنار گذاشتن شلاق و اعدام به شدت آسیب پذیر شد. نارضایتی عمومی از سیاست‌های شاه و دربار زمینه‌های رشد اعتراضات اجتماعی را ارتقا داد. گروه‌های سیاسی و رادیکال از درون جامعه شروع به رشد کردند.
خمینی که در این دوران در تبعید بود با شم ضد انقلابی که داشت متوجه شد که زمان بهره برداری از این فرصت است. با توجه به اینکه اکثر رهبران سازمان‌های انقلابی یا اعدام شده بودند و یا در زندان بودند و امکان فعالیت نداشتند، او فرصت طلبانه بر موج آزادی خواهانه مردم ایران سوار شد. او با وعده‌های دروغین خود را به‌عنوان رهبر انقلاب معرفی کرد.
در این دوران مردم با تظاهرات‌های گسترده در شهرهای مختلف خواهان سرنگونی شاه بودند.
کنفرانس گوادلوپ
سران کشورهای غرب با مشاهده این وضعیت به این نتیجه رسیدند که زمان زمامداری شاه تمام شده و قبل از اینکه کنترل اوضاع به دست نیروهای انقلابی بیفتد بهتر است چاره‌ای پیدا کنند. در نتیجه طی کنفرانسی که در مجمع الجزایر گوادلپ فرانسه برگزار شد توافق کردند که شاه از ایران خارج شود و خمینی بجای او به برود.
به همین خاطر هم فرانسه که در آن زمان مهماندار خمینی بود، تمام امکانات را برای انتقال او به ایران آماده کرد. در پشت پرده هم با نماینده‌های خمینی توافقاتی را که مد نظرشان بود از قبیل اینکه ارتش منحل نشود و ایران کماکان در مقابل شوروی بایستد و امنیت شاهراه حیاتی خلیج فارس برای کشتی‌رانی تامین باشد را کرده بودند.
البته خمینی با دجالگری در آن زمان به همه این خواسته‌های غرب جواب مثبت داد. ولی بعد از اینکه به ایران بازگشت و زمام قدرت را در دست گرفت به هیچ‌کدام از وعده‌هایی که داده بود عمل نکرد. او یک حکومت دیکتاتوری ارتجاعی را برقرار کرد. با سیاست صدور به اصطلاح انقلاب اسلامی خود و زمینه سازی جنگ با عراق نه تنها کل خاورمیانه بلکه بسیاری از مناطق جهان را نیز به جنگ و خونریزی و بی ثباتی کشاند. به این ترتیب ۱۲بهمن به‌عنوان یکی از روزهای سیاه تاریخ ایران به ثبت رسید.
