طی روزهای اخیر با نزدیک شدن به سالگرد قیام پیرومند آبان ۹۸، اعتراضات فرودستان جامعه ایران درحال افزایش است. طی این روزها شاهد اعتراضات مستمر بازنشستگان تامین اجتماعی، بازنشستگان مخابرات، بازنشستگان کشوری و لشکری و نیز پرستاران بودیم. همزمان با این اقشار، این روزها کارگران صنعت نفت و فولاد نیز به میدان آمدند و اعتراض شان را در قالب اعتصاب و تجمعات اعتراضی از سر گرفتند.
براساس گزارش‌ها روز یکشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۲ کارکنان رسمی وزارت نفت شاغل در شرکت نفت فلات‌قاره واقع در منطقه سیری در اعتراض به عدم رسیدگی به خواسته‌های‌شان مجدداً دست به تجمع زدند.
اعتراض کارکنان رسمی وزارت نفت شاغل در مراکز عملیاتی نسبت به عدم رسیدگی به خواسته‌های زیر است:
حذف کامل سقف‌حقوق
حذف محدودیت حق‌سنوات بازنشستگی
عودت کسورات مازاد مالیات
اجرای کامل ماده ۱۰ با وجود ظرفیت‌های قانونی و اختیاراتی
عدم دست‌درازی به صندوق بازنشستگی کارکنان نفت
در همین زمینه
نفتگران و بازنشستگان اعتراضات خود را گسترش دادند!
فرودستان جامعه ایران چه می خواهند؟
همچنین روز یکشنبه۲۱ آبان ۱۴۰۲ کارگران تمامی بخش‌های گروه ملی صنعتی فولاد اهواز برای دومین روز متوالی در اعتراض به بی توجهی مدیریت شرکت به خواسته‌ها و مطالبات و با خواست اجرای کامل طرح طبقه‌بندی مشاغل، همسان‌سازی حقوق و بازگشت به کار همکاران اخراجی اعتصاب کرده و دست به تجمع و راهپیمائی زدند.
بازنشستگان تامین اجتماعی، مخابرات و لشگری و کشوری هم طی ماه‌های اخیر بیشترین حضور را در خیابان و در جلوی نهادهای حکومتی داشتند. اما این فرودستان تاکنون صدایشان به جایی نرسیده است.
واقعیت هولناکی که مردم فقیر و تهیدستان ایران در آن بسر می برند،تکان‌دهنده است. وقتی از گزارش رسمی مرکز آمار حکومت از جمله به نقل از روزنامه حکومتی آرمان بشنویم که ۷۰درصد مردم‌مان به علت فقر مفرط حتی سالها نمی‌توانند به یک مسافرت یک روزه بروند!
اما خشم و عصیان اقشار فقیر و فرودستان وقتی است که در رسانه‌های حکومتی می‌بینیم صدها مرکز اقامتی و گردشگری مجانی در این مملکت وجود دارد که با پول کارگران و دیگر دستمزد بگیران و زحمت‌کشان ساخته شده اما کارگران و دیگرفرودستان اجازه استفاده از آنها را ندارند!
تعداد این مراکز چندتاست؟ عدد واقعی روشن نیست اما روزنامه حکومتی فرهیختگان در یک نمونه، از وجود دستکم ۶۰ هتل شرکت ایران‌گردی و جهان‌گردی متعلق به سازمان تامین اجتماعی و صندوق بازنشستگی کشوری خبر داده است!! یعنی همان صندوق و ارگانی که بازنشستگان تامین اجتماعی و دیگر اقشار هر روز برای گرفتن حقوق و مطالبات خودشان در مقابل دفاتر آنها تجمعات اعتراضی دارند.
همین رسانه حکومتی به مراکز اقامتی شرکت غارت چپاولی تحت عنوان : رفاه‌گستر متعلق به سازمان تامین اجتماعی هم اشاره‌ای کرده است ، اما از ذکر تعداد آنها خودداری کرده است!
برای درک تعداد این قبیل اماکن، کافی است به عنوان نمونه،اشاره شود که دهکده ساحلی بندرانزلی دستکم ۸۰ سوئیت در بهترین منطقه گردشگری ایران دارد. اما از این گزارش روشن است که شمار این قبیل مراکز گردشگری، بسیار بیشتر از آن چیزی است که در این گزارش دیده می‌شود!
چه باید کرد؟
گزارش رسانه حکومتی فرهیختگان می‌گوید : این اماکن عموما «زیان‌ده» هستند،اما با این‌همه، دستمزد کارکنان آنها چند برابر دستمزد کارگران رسمی است!
این اماکن، برای آقازاده‌ها و آخوندها و مزدورانشان مجانی است و برای کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان و دیگر فرودستان ممنوع‌الورود است!
در یک نمونه دیگر محمد اسدی، رئیس کانون عالی کارگران بازنشسته کشور در گفت‌وگو با «فرهیختگان» گفت: متاسفانه علاوه‌بر این، ۳۰ مجموعه اقامتی و رفاهی دیگر وجود دارد که به این صورت و به‌صورت ناعادلانه از آنها استفاده می‌شود و در اختیار کارگران و بازنشستگان تامین اجتماعی قرار داده نمی‌شود،
در ادامه این گزارش آمده است : این امکانات صرفا در اختیار مدیران و برخی از کارکنان و بازنشستگان شاغل در دو صندوق بازنشستگی (کشوری و تامین اجتماعی) قرار می‌گیرد و کارگران که بیشترین جمعیت سازمان تامین اجتماعی را تشکیل می‌دهند، عملا از این امکانات رفاهی بی‌بهره هستند.
به عبارتی اماکنی که با پول همین اقشار و طبقات ساخته شده و هم‌اکنون هم، ضرر و زیان مالی آنها از صندوق بازنشستگی همین زحمت‌کشان تامین می‌شود! اما در خدمت طبقه فاسد حاکمه و مزدورانشان است. نظام حاکم استثماری که دیر یا زود از هم خواهد گسست.
به این ترتیب می‌توان نتیجه گیری کرد که مشکل فرودستان و طبقات فقیر جامعه علاوه بر فقر و فلاکت ناشی از یک اقتصاد به بن بست رسیده، به غارتگری و تبعیضی مربوط می شود که طبقات حاکمه با شدیدترین نوع استثمار بر گرده مردم تحمیل کردند.
بنابراین تنها راه برای رهایی فرودستان از این وضعیت، سرنگون ساختن نظام سیاسی و اقتصادی حاکم بر ایران و بنای یک نظام دمکراتیکی است که حقوق همه اقشار جامعه را رعایت کند.
