حائری شیرازی: این حکومت ناکارآمد و ظالم است
نباید از یاد ببریم که شهابالدین حائری پسر یک آخوند دانه درشت به نام آیتالله حائری شیرازی است که نماینده ولیفقیه در شیراز پس از کیفر یافتن دستغیب بود.
شهابالدین حائری شیرازی در جریان قیام۱۴۰۱، لباسهای آخوندی خود را در آورده و در سبد گذاشت و گفت از خشم مردم میترسد این لباسها را به تن کند.
اکنون در سالگرد قیام ۱۴۰۱ آخوند حائری شیرازی اعلام کرد که حکومت ولایت فقیه مشروعیت اش را از دست داده است.
آخوندحائری شیرازی نوشت:
«جمهوری اسلامی از سنخ این نظامهایی که تن به ظلم عریان میدهند نبوده و نیست. آنقدر هم آدم بیوجدان دم دست ندارد که با قتل وهتک با دریافت شراکت در مال و قدرت، پای ظلم و ظالم بایستند.
ظلم کم نشده در این نظام اما عموما به وجهی بوده که منافات با مشروعیت نظام در چشم مردم نداشته باشد به نحوی توجیه شده.
تاریخ شهریور ۱۴۰۱ یک نقطه عطف بود در مشروعیت زدایی حاکمیت ایران از خودش در چشم مردم، که مردم ظلم عریان را از حاکمیت ج ا ا مشاهده کردند آنهم بصورت خیلی کریه و صریح.
دختری شهرستانی به تهران آمده پوشش معمولی وعرفی داشت، پوششی که امروز ج ا انرا مقبول میداند اما مردم دیگر به آن رضایت نمیدهند.در مسیر انتقال به مرکز پلیس اجتماعی هر اتفاقی افتاده بالاخره در مقر پلیس دخترک مظلوم جان باخت.
وزیر کشور در ابتدا خیلی عادی برخورد میکند انگار نه انگار اتفاقی افتاده و عذر خواهی و جبران لازم است.
مردم اما فیلمهای متعدد از بدرفتاری ماموران ارشاد را دیدهاند و مجموعه قرائن خصوصا تصویر گوش خونین مهسا آنها را به این اطمینان میرساند که دخترک همینطوری نمرده.
درهمین زمینه
اکونومیست؛ رژیم ایران ضعیفتر از آن چیزی است که نشان میدهد
حائری شیرازی؛ رفتار حکومت وحشیانه و جنون آمیز بود
به هر حال برخورد متکبرانه حاکمیت با مردم، جرقهای میشود به انبار باروت نارضایتیهای تلنبار شده از حکومت.
مردم از هیچچیز این حکومت راضی نیستند نه توانسته رفاه به ارمغان آورد، نه محیط زیست را توانسته از نابودی که خود آن را رقم زده با بیبرنامگیاش، برهاند نه توانسته جامعه را منسجم سازد و نه توانسته فرهنگ واخلاق را ارتقاء دهد بلکه با تعصب ورزی و جهالت و کبر بلا شده بر مُلک و مملکت و مردم و فرهنگ.
خوب این همه نارضایتی بالاخره یک جا سر باز میکند.
حکومت از سر کبر برخورد کرد و بعد از شعله ور شدن ناآرامی باز با رفتارهای جنونآمیز و وحشیانه با معترضین، بیش از پیش آبروی خود را پیش ملت برد.
تا اینجا مشروعیت حکومت در چشم ملت در ناآرامیهای شهریور و پائیز گذشته از بین رفت.»
به این ترتیب آخوند حائری شیرازی با چشم پوشی عامدانه از همه جنایات رژیم آخوندی، سرفصل ۱۴۰۱ را زمان از دست رفتن مشروعیت حکومتی می داند.
در این یکسال اگر عقل در کار بود و اگر قرار نبود جمهوری اسلامی به یک دیکتاتوری تمام عیار مبدل شود بایست حاکمیت به دنبال درست کردن وجهه خود میرفت.
از ظلمهای عیان مشروعیت زدا، از قتل وکور نمودن معترضان در خیابان، عذر میخواست بر جبران اصرار میکرد واقدام و البته به اصلاح سیاستها وشیوههای حکمرانی که به نارضایتی جمعی ایرانیان منجر شده میپرداخت اما چنین نشد.
حکومت بیآبرو، جز با دیکتاتوری امکان بقاء ندارد نظام در یک خطای بنیادین خود را به سمت دیکتاتوری هل داده است.
امروز که یکسال از واقعه تلخ شهریور و پائیز ۱۴۰۱ میگذرد نظام دیگر در نگاه اکثریت ایرانیان مشروعیت ندارد و کمیت و کیفیت این عدم مشروعیت در حال گسترش است.
نظام در چشم اکثریت ملت، ناکارآمد و ظالم است و به پدری زورگو که بواسطه سوءتدبیر اموال را هدر داده و از اداره معیشت خانواده بازمانده و به اعضا خانواده پرخاش میکند تا شاید جایگاهش به رسمیت شناخته شود میماند.
راه را کج رفتید بر کجی اصرار کردید وبالاخره به تاوان عمل دچار خواهید شد این قانون وسنت خداست.
۲۳شهریور۱۴۰۲ شیراز







