اکونومیست در تاریخ ۲۳آذر ماه گزارشی در مورد وضعیت ایران درج کرده است. اکونومیست در این گزارش می‌نویسد «رژیم ایران ضعیف تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد، و بنابراین انعطاف پذیرتر است. آمریکا باید آن را از تشدید جنگ غزه باز دارد و حتی باید با آن درگیر شود».
حکومت آسیب پذیر ایران
اکونومیست در مورد آسیب پذیری حکومت خامنه‌ای می‌نویسد «دوازده ماه پیش، ایران از اعتراضات ناشی از مرگ زن جوانی … به لرزه درآمد. رژیم مذهبی آن به طور فزاینده‌ای منزوی شد. اقتصاد به هم ریخته بود و بر خشم مردم نسبت به رهبر سالخورده و رئیس جمهور ناتوان ایران افزود. جمهوری اسلامی در دهه‌های گذشته تا این حد آسیب پذیر به نظر نمی‌رسید».
نقاط ضعف ایران آشکار است
اکونومیست در ادامه گزارش خود بعد از تحلیل و تفسیر جنگ و خون ریزی ۷ اکتبر می‌نویسد «بیشتر دقت کنید، نقاط ضعف ایران آشکار است. اگرچه شبه‌نظامیان وابسته به آن به نبرد برای دفاع از حماس در غزه پیوسته‌اند، اما تلاش‌های آنها نیمه کاره بوده است. ایران توسط آمریکا محاصره شده است که دو گروه ناو هواپیمابر را به خاورمیانه فرستاده است. به نظر می رسد این امر ایران را از دستور دادن به حزب الله، نماینده لبنانی خود، برای تشدید جنگ بر سر غزه باز داشته است. این کشور می‌داند که هر چیزی بیش از حملات صوری به اسرائیل، تهدید پاسخی ویرانگر را در خود دارد. رهبران حماس از حمایت واهی تهران گله مند هستند».
در همین زمینه
مدیر حوزه کنگاور:آقای خامنه ای رهبر ما نیست، رهبر یمنی هاست!
وضعیت اقتصاد ویران شده در حاکمیت آخوندها
امروزه جامعه جهانی نسبت به وضعیت اقتصاد حکومت آخوندها آگاه هست. اکونومیست در گزارش خود به اقتصاد ایران اشاره می‌کند و می‌نویسد «اقتصاد ایران هم بدتر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. این کشور نفت بیشتری تولید می‌کند، اما درآمد حاصل از فروش آن اغلب در خارج از کشور گیر می‌کند. ارزش ریال نسبت به سال گذشته 25 درصد کاهش یافته است. تورم بالای 40درصد باقی می‌ماند. روسیه نمی‌تواند سرمایه‌گذاری زیادی را ارائه دهد و چین این کار را تا زمانی که ایران تحت تحریم‌های آمریکا قرار دارد، انجام نخواهد داد. علی خامنه‌ای ولی فقیه 84ساله است. جانشینی او همراه پریشانی خواهد بود. نامزدهای احتمالی نامحبوب، ناتوان یا هر دوی آنها هستند».
رژیم ایران گردن کش است
اکونومیست در مورد رابطه آخوندها با نیروهای نیابتی اینگونه می‌نویسد «ایران یک انتخاب دارد. شبه نظامیانی که در کشورهای دیگر حمایت می‌کند، اکنون منافع خودش را تهدید می‌کنند. آنها تلاش‌ها برای کاهش تنش را به خطر انداخته‌اند. آنها همچنین 6میلیارد دلار به عنوان درآمد نفتی منجمد هزینه کرده اند که قرار بود پس از مبادله زندانیان با آمریکا تنها چند هفته قبل از 7اکتبر آزاد شود. آمریکا حتی تهدید کرده است که اگر حزب الله را مهار نکند، مستقیماً به ایران حمله خواهد کرد. به جای دور نگه داشتن درگیری از مرزهای ایران، آنگونه که قرار بود، نمایندگان آن اکنون در معرض خطر نزدیکتر کردن آن هستند».
اکونومیست در پایان نتیجه گیری می‌کند که «ایران گردنکش است. گذار دشواری در راه است. رژیم، مانند همیشه، بیش از همه به ثبات خود اهمیت می دهد».
رژیم ایران روی چه پایه‌هایی دوام آورد؟
البته برای حفظ ثبات خود حکومت خامنه‌ای روی دو پایه سیاستش را بنا گذاشته است. سرکوب شدید داخلی به نحوی که روزانه چندین اعدام در ایران صورت می‌گیرد. برای مهار قیام و اعتراض مردم ایران که خواهان سرنگونی این حکومت هستند، دست به صدور بحران می‌زند. بحران غزه و خونریزی‌های ایجاد شده نتیجه سیاست‌های حکومت خامنه‌ای است. آنها معتقد هستند که جنگ را باید دور از مرزهای ایران نگه داشت.
جنگ‌هایی که نیروهای نیابتی در منطقه آتش آن را شعله ور می‌کنند برای خاموش کردن شعله‌های قیام در ایران است. مردم ایران با همه این جنایت‌ها اما از سرنگونی تا کنون کوتاه نیامده‌اند. دلیل آن هم مبارزه‌ای است که هم اکنون در جریان هست. جوانان انقلابی بلوچستان با شجاعت تحسین برانگیزی در بامداد جمعه ۲۴ آذر به یکی از مراکز سرکوب تهاجم کردند و آن را تسخیر کردند. شکنندگی و ضعیف حکومت خامنه‌ای را می‌توان در سرکوب گسترده آن دید. سرکوب از موضع ضعف است نه قدرت و به همین خاطر مردم ایران باور دارند که این حکومت را می‌توانند سرنگون کنند.
