سناریوی رنگ باخته خامنه‌ای؛ کی بود، کی بود من نبودم!
خامنه‌ای بعد از سپری شدن سه ماه از اجرای سناریوی همیشگی نظامش از ترس قیام مجبور شد به صحنه بیاید. او طبق معمول برای در بردن خودش و حکومت ننگینش از جنایاتی که در حق مردم ایران روا میدارند سناریوی نخ نما شده انداختن جنایت به گردن مردم و مقاومت مردم ایران را استارت زد. خامنه‌ای در شروع سناریو هم شروع به خط و نشان کرد که مسببین این جنایت بزرگ باید به اشد مجازات محکوم بشوند و هیچ عفوی هم شامل حال آنها نمیشود.
بقول قهرمان شهید نوید افکاری خامنه‌ای با این سناریوی جدید هم میخواهد فلش اتهام را از روی خودش بر دارد و هم برای ارعاب مردم برای طناب دارش گردن تدارک ببیند. ولی در ایران کیست که نداند همه این جنایات زیر سر خود خامنه‌ای است تا خودش و حکومتش را از سرنگونی نجات دهد.
به همین دلیل خامنه‌ای به صحنه آمد تا بگوید: مسمومیت دانش‌‌آموزان، این جنایت بزرگ و غیرقابل اغماضی است و اینها بایستی به اشد مجازات محکوم بشن عفوی هم در مورد اینها وجود نخواهد داشت.
باید در جوابش گفت: چی شد؟ تازه بعد سه ماه فهمیده که این جنایت است؟
اولا چرا با اینهمه تاخیر؟
ثانیا هدفش از این حرفها چیست؟
واقعیت این است که این جنایت هم مثل انفجارحرم امام رضا و قتلهای زنجیره‌ای و حمله تروریستی به حرم شاهچراغ کار خودشان است
در همین رابطه
چرا خامنه ای این قدر دیر برای رد گم کردن آمده است؟
این بار هم هدفش این بود که با این جنایت تضاد را میان خانواده‌ها بیندازد
که از این طریق جلوی شورشگری دختران دانش‌آموز را بگیرد
بعد هم طبق معمول بیندازد گردن مجاهدین و دشمنان موهوم
اما شکست خورد
همانطور که مردم در جنایت شاهچراغ فریبش را نخوردند و یک صدا گفتند: همونی که چلاقه قاتل شاهچراغه
این بار هم انگشت اتهام بطرف خودش روانه شد.
مردم همه یک صدا فریاد زدند: مرگ بر حکومت بچه‌کش
حالا به صحنه‌آمده و با آی دزد آی دزد، میخواهد اتهام را از خودش دور کند.
