شیرین علیزاده شهیدی که شهادت خویش را به تصویر کشید
دیکتاتورها همیشه در تلاشند تا جنایت‌های خود را پنهان سازند. علت آن است که با فوران خشم ملت روبرو خواهند شد.
این روزها با وجود شبکه‌های اجتماعی، فیلمبرداری از صحنه‌های جنایات پاسداران خامنه‌ای در خیابان‌های شهرهای مختلف و انتشار آنها تاثیر بسیار مهمی در ایجاد همدلی بین جوانهای قیامی در شهرهای مختلف و همینطور افشای این حکومت در انظار جهانیان دارد. بخاطر همین هم هست که نیروهای سرکوبگر فیلمبردارها رو شناسایی می‌کنند و بزدلانه به آنان شلیک می‌کنند. امروز یاد یکی از زنان قهرمانی رو گرامی می‌داریم که در حین ثبت صحنه‌ی بشهادت رساندن یک دختر قیامی در شمال کشورمان با شلیک مستقیم مزدوران خامنه‌ای بشهادت رسید. شهید قیام شیرین علیزاده
اینجا شهر ساحلی عباس آباد در مازندران است. در آخرین روز شهریور یک خانواده اصفهانی که از تعطیلات بر می‌گردد وارد یکی از خیابان‌های شهر شده‌است. اینجا جوانان شهر به قیام پیوسته و در حال تظاهرات هستند. شیرین علیزاده، مادر ۳۵ساله اصفهانی، داخل ماشین در حال فیلم گرفتن از تظاهرات است. صدای تیر می‌آید، شیرین می‌گوید: «یاابوالفضل»، «تیرنزنن به ماشین؟!» همسر شیرین می‌گوید: «نه، نه، تیرهوایی می‌زنند!».
یک‌دفعه جمعیت به سمتی در خیابان می رود و یکی از سرنشینان می‌گوید:«خاک بر سرم! دختره تیر خورد». دوربین بر می‌گردد به سمت دختر تیرخورده. جمعیت زیاد است. صدای تیر ممتد می‌آید. شیرین بر می گردد که چیزی به سرنشین عقب بگوید که ناگهان دوربین می افتد و غرق در خون می‌شود.
در همین زمینه
فیلمبرداری از لحظه شهادت خود
این ۴۴ثانیه فیلمِ شیرین نفس گیر است، زنی که از لحظات آخر زندگی خود فیلم می‌گیرد و در کنار کودک ۷ساله‌اش غرق در خون می شود.
مزدوران خامنه‌ای که شیرین را در لحظه ثبت شهادت یک دختر جوان بشهادت رساندند، جسدش را به‌مدت یک ماه به گروگان گرفتند و خانواده‌اش را تهدید کردند تا سکوت کنند. اما با همه این تشبثات، قتل ناجوانمردانه شیرین مخفی نماند و مردم روز ۱۳آبان مراسم چهلم این شیرزن اصفهانی را در میان خون و آتش و گلوله در باغ رضوان اصفهان برگزار کردند. مردم با شعارهای ضدحکومتی به مقابله با حمله وحوش خامنه‌ای به این مراسم پرداختند. آنها گلوله خوردند. اما فریاد زدند تا نام شیرین در یادها جاودان بماند. یادش برای همیشه جاویدان باد!
آن فرو ریخته گل‌های پریشان در باد که از می جام شهادت همه مدهوشانند، یادشان زمزمه نیمه شب مستان باد تا نگویند که از یاد فراموشانند! یاد این شیرزنان قهرمان هرگز از خاطره ملت ما فراموش نخواهند شد.
