نگاهی به فرصت‌طلبی‌ها و موج‌سواری‌ها در قیام مردم ایران
به قلم عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیگر سیاسی
اگر اینجا و آنجا می‌شنویم که قیام امروزی مردم ایران فاقد «رهبری» است، از ویژگی‌های دوران گذار است و باید به پاسخ آن نشست! آیا واقعا قیام مردم ایران فاقد رهبری است؟ اگر رهبری ندارد، چگونه توانسته در برابر مهیب‌ترین دیکتاتوری ایران نزدیک به دو ماه دوام بیاورد؟ پاسخ به این سوال «زمان» زیادی نمی‌برد! اما اینکه چرا چنین می‌گویند فعلا بماند تا بعد!
مهسا امینی (ژینا) در روز ۲۵ شهریورماه ۱۴۰۱ در تهران توسط پلیس گشت ارشاد دیکتاتوری حاکم شهید شد. طبیعی است که کردستان ایران، که زادگاه مهسا است بپاخیزد. کمااینکه بپاخاست و قهرمانانه ایستاد و شمار زیادی هم شهید تقدیم را آزادی مردم نمود. روح شهدا شاد!
در همین زمینه
چرا کوره انقلاب مردم هر روز گدازان‌تر می شود؟
نقش مقاومت در شکل‌گیری قیام
قیام به سرعت سراسر ایران را فراگرفت. نه تنها خاموش نشد بلکه استمرار یافت. واقعیتی غیرقابل انکار که نشان از سازمانیافتگی و تشکیلات این قیام داشته و هدف و سرنوشت مشخصی دارد . در ایران تحت حاکمیت چنین دیکتاتوری مهیبی، هیچ صدایی بدون «پشت» و «سازمایافتگی» و «رابطه‌ها» شنیده نخواهد داشت. پس یک ظرفی برای قیام از قبل فراهم شده که چنین سریع و شتابان این خون پاک به ثمر نشسته است. به عبارت واضح‌تر اینکه، قیام امروزی، استمرار قیام‌های قبلی است و جدا از گذشته نیست.
دیکتاتوری مذهبی خونریزترین نوع دیکتاتوری در تاریخ ایران است. این حکومت ۴۳ سال است که از خون و اموال مردم ارتزاق کرده و روزی‌رسان مماشاتگران غربی است. به همین دلیل است که مماشاتگران در چهار دهه گذشته، همواره بر سر قیام و انقلاب مردم ایران، نقش «مانع» ایفا کرده‌اند.
وقتی می‌بینیم که خون به ناحق ریخته شده «مهسا امینی» اینچنین جهان را علیه حکومت ایران برانگیخت، حاکی از وجود مقاومتی است که در چهار دهه اخیر، برای برچیدن بساط مماشات با دیکتاتوری حاکم، مبارزه و تلاش شبانه‌روزی داشته و بهای گزافی برای تغییر معادلات به نفع مردم ایران پرداخته است. نادیده گرفتن این واقعیت، دارنده دیدگاه را به بیراهه خواهد برد!
رهبری قیام، الزام استمرار آن!
دوران «خودجوش» بودن قیام‌ها در ایران به سر آمده است. زیرا قیام دارای یک «گذشته» بوده و آینده‌یی نیز در پیش رو دارد. تاریخ به ما می‌گوید که قیام‌های «خودجوش» به سرعت خاموش شده و می‌شوند. اما قیام این بار ِمردم ایران که نزدیک به دو ماه است بی‌وقفه ادامه داشته است، تا امروز معادلات بسیاری را به نفع مردم تغییر داده و کرسی دیکتاتور را به لرزه انداخته است!
آنچه ما در علن و در رسانه‌ها می‌بینیم و می‌شنویم، درصد بسیار کمی از واقعیت‌های امروزی قیام مردم ایران است.. در پشت صحنه آن، حقایق بیشتری ناگفته باقی مانده که گفته خواهد شد! شناختی که بعضا گوشه‌یی از آن را از زبان سران رژیم می‌شنویم. سران رژیم و به طور مشخص، علی خامنه‌ای، ابتدا قیام‌آفرینان را «اغتشاشگر»و «مخرب» و «آشوبگر» خواند و همزمان سران دیگر رژیم گفتند که «لیدر»های قیام از مجاهدین هستند! اندکی بعد هم گفتند که این وضعیت از بیرون از مرزها هدایت می‌شود و دست «اجانب» در کار است!
فرضی محال!
اگر حتی مبنا را بر درستی ادعای این افراد یا جریانات بگیریم، باز هم برنده صحنه قیام، مردم و مقاومت ایران خواهد بود. زیرا در این فرض محال، «لیدر»های حاضر در خیابانها، به سرعت درخواهند یافت که کدام مسیر را بروند تا زودتر دیکتاتور را به زیر بکشند. مقاومت ایران پیشاپیش همه راههای ممکن برای به زیر کشیدن دیکتاتوری مذهبی در ایران را تجربه کرده و دارای دستاوردها و تجارب بسیار هستند. اضافه بر اینها، هم‌اکنون مقاومت ایران دارای یک ارتش گسترده است که در شهرها و مناطق مختلف ایران، «هزاران کانون شورشی» دارد!
اگر این مقاومت نبود می توان با قاطعیت گفت هرگز اعتراضات مردمی در چنین نقطه‌عطف باشکوهی در تاریخ ایران قرار نمی‌گرفت. اکنون، این دیگر فقط مقاومت ایران نیست که می‌گوید وضعیت جامعه ایران به گذشته برنخواهد گشت و سرنگونی رژیم ایران حتمی و در دسترس است. بنابراین روند پیروزمند دو ماهه قیام و سازمانیافتگی آن، سند گویایی بر بطلان اینگونه ادعاها است.
فقدان رهبری یا کمبود آتش!
این رژیم در مسیر جنبش مدنی و راه حل مسالمت‌آمیز و روش بی‌هزینگی «هرگز» سرنگون نخواهد شد. زیرا که این رژیم تا آخرین ذره توان و دارایی‌اش علیه مردم سرکوب خواهد کرد و در تلاش برای بقاء خواهد بود. بنابراین، یگانه پاسخ «آتش در برابر آتش» است که الان شاهد طلوع آن در قیام هستیم.
بنابراین برای رساندن قیام به «سرنگونی دیکتاتور»، مشکل نه در فقدان رهبری، بلکه در کمبود آتش و برافروختن شعله‌ها برای تسخیر مراکز حکومتی است. از همین رو رهبری مقاومت ایران نیز در یکی از پیامهای اخیر خود گفتند: تسخیر ساختمانهای دولتی و مراکز غارت و چپاول، روش جاری شورشگران است. می‌گویند مشکل در این است که قیام رهبری ندارد. ما می‌گوییم اصل موضوع کمبود آتش و برافروختن شعله‌ها برای تسخیر مراکز حکومت است. هر کس می‌خواهد مسأله رهبری حل شود باید بیشتر و بیشتر به رژیم ِاعدام و قتل‌عام آتش کند.
وظیفه اصلی رهبری در این قیام چیست؟
از آنجایی که دیکتاتوری حاکم بر ایران، هرگز از راه مسالمت‌آمیز ساقط نخواهد شد، اصالت و مشروعیت هر گام را، قیمتی تعیین خواهد کرد که برای محقق کردن سرنگونی دیکتاتور پرداخت می‌شود. مقاومت ایران بارها اعلام کرده که ما رقیب هیچ جریانی نبوده و نیستیم. اما در دادن قیمت برای سرنگونی دیکتاتور، هیچ طرفی به پای مقاومت ایران نخواهد رسید!
این موضعگیری، پیام مهمی برای اهل منطق و قیام دارد. پیشبرد قیام که از وظایف رهبری قیام است، مستلزم پرداختگری و فداکاری است. دوران موج‌سواری و فرصت‌طلبی و بی‌هزینگی به سر آمده است. حرکت بر خلاف واقعیت و منطق، قانونمند مدعی را به وادی موج‌سواری و فرصت‌طلبی خواهد انداخت!
ویژگی ارگان رهبری قیام!
پیشبرد قیام، نیاز به میدان نبرد، استراتژی و تاکتیک نبرد، نقشه مسیر و مهمتر از همه اینها، نیروی رزمنده و تشکیلات دارد. سرنگونی دیکتاتور با روش‌های مسالمت و فعالیت مدنی، سرابی بیش نیست. نیاز به پرداخت هزینه جانی و مشی فداکاری و خون دارد. قیام مردم ایران به چنین ارگان رهبری کننده‌یی نیاز دارد. باید رزمنده آزادی و رهنورد سختی‌ها بود. هرکس که مدعی «رهبری» است این گوی و این میدان!
ما را در توئیتر ایران آزادی دنبال کنید
ما را در تلگرام ایران آزادی دنبال کنید
پایان
