آنتونیو گوترز، دبیرکل سازمان ملل متحد نقض حقوق بشر در ایران را به تصویر می‌کشد
نقض حقوق بشر در تاریخ معاصر ایران کم نبوده. در زمان شاه و پدرش، مردم از حقوق و آزادی های اساسی محروم بودند و از نقض گسترده حقوق بشر توسط نیروهای امنیتی رنج می‌بردند.
انقلاب ضدسلطنتی سال ۵۷ این امید را در دلهای مردم ایران روشن کرد که دوران جدیدی در حال طلوع است که در آن حقوق بشر و کرامت انسانی در ایران رعایت خواهد شد.
ولی خیلی زود مشخص شد که هرچند سیاست‌ها و رفتار حکومت خمینی تغییراتی را ارائه می‌کرد که از نظر سبک و لفاظی متفاوت با زمان شاه بود اما در محتوا با سیاستهای سلف خود تفاوتی نداشت.
دیکتاتوری جدید و ادامه خط سرکوب آزادی‌ها
خیلی زود مجددا البته این بار توسط آخوندها حقوق بشر، آزادی و عدالت به داخل قفس رانده شد. عملکردهای شاه در جلوگیری از آزادی بیان و مطبوعات آزاد، دستگیریها، زندانی کردن و شکنجه مخالفان خود که به دلیل انقلاب وقفه کوتاهی پیدا کرده بود توسط خمینی به اشکال مختلف و بسیار وحشتناک‌تر دوباره برقرار شد.
بهای چنین وحشیگری البته کشته شدن بیش از ۱۲۰۰۰۰ انسان آزادی خواه توسط آخوندها بود. اکنون ماشین کشتار حکومت ولایت فقیه حدود ۴۳ سال است که مشغول به کار است و متوقف نشده. این کشتار بخصوص در چند سال گذشته با سرکوب ناراضیان به شیوه وحشیانه ادامه داشته.
وحشت از سرنگونی عامل اصلی سرکوب و اختناق
خامنه ای در ترس از سرنگونی بدست مردم تظاهرات مسالمت آمیز آنها را با دست باز دادن به نیروهای امنیتی خود و قتل عام ۱۵۰۰ نفر در آبان ۹۸ سرکوب کرد.
بعد از آن هم اعدام های مخالفان و معترضان به طرز نگران کننده‌ای افزایش یافت و به یک امر عادی تبدیل شد. منتقدان و فعالان سیاسی از همه اقشار به اتهامات ساختگی امنیت ملی زندانی شدند.
سانسور و جلوگیری از آزادی بیان حتی در محیط های اجتماعی به سختترین روشها اعمال شده است. وحشیگری آخوندها، ایران را به کشور شماره یک جهان در اعدام ارتقاء داده است. رتبه ای که مقامات حکومت مثل خامنه ای، رییسی و اژه ای نسبت به آن نه تنها هیچ احساس پشیمانی یا شرمندگی ندارند بلکه غالبا و کراراً از این سیاستهای غیرانسانی خود دفاع کرده‌اند.
گزارش سازمان ملل در مورد نقض حقوق بشر
سازمان ملل متحد در آخرین گزارش خود از وضعیت حقوق بشر در ایران از اعمال زور بیش از حد علیه مخالفان و اعتراضات ابراز نگرانی کرده است.
آنتونیو گوترز، دبیرکل سازمان ملل متحد، گزارش موقتی را در مورد وضعیت حقوق ایران در تاریخ ۲۶ خرداد ارائه کرده که از ۲۱ خرداد تا ۲۹ اسفند ۱۴۰۰ را پوشش می‌دهد و قرار است در پنجاهمین نشست شورای حقوق بشر که از ۱۳ تا ۲۲ تیرماه برگزار می‌شود ارائه شود.
در این گزارش به گزارشات و شهادت‌های سازمان‌های غیردولتی، افراد، قربانیان و خانواده‌های آنها در رابطه اعدام‌های خودسرانه، استفاده از سلاح ها و مهمات مرگبار توسط نیروهای امنیتی علیه معترضان در تظاهرات‌های مسالمتآمیز و بر علیه کولبران مرزی در کردستان و سوختبران در بلوچستان و همچنین زندانیان سیاسی محرومیت از دسترسی به موقع به مراقبت‌های پزشکی اشاره شده است.
در این گزارش تعداد اعدام‌های خودسرانه در ایران در سال ۲۰۲۱ حداقل ۳۱۰ مورد عنوان شده است که نسبت به سال قبل از آن ۵۰ مورد افزایش را نشان می‌دهد.
نقض آزادی بیان یکی از محورهای گزارش دبیرکل
آقای گوترز همچنین خاطرنشان کرده که خبرنگاران، از جمله روزنامه‌نگارانی که در خارج از ایران برای رسانه‌های خارجی کار می‌کنند، همچنان تهدید می‌شوند.
این اقدامات از طریق تهدید اعضای خانواده آنها در داخل کشور، فشارهای اقتصادی، ممنوعیت سفر و بازجویی آنها صورت گرفته.
وی همچنین از تشدید احضار، دستگیری و بازداشت مدافعان حقوق کارگری در بحبوحه اعتراضات روزافزون معلمان، بازنشستگان و دیگر گروه‌های کارگری و تامین اجتماعی انتقاد کرده است. دبیرکل در این گزارش خواستار پایان دادن به اعدام کودکان شده و تاکید کرده که مجازات اعدام نباید در مورد جرایم ارتکابی توسط افراد زیر ۱۸ سال اعمال شود.
بیشتر بخوانید
گزارش گوترز در مورد سرکوب معترضان و شکنجه در ایران ولایت فقیه
سرکوب اعتراضات خوزستان و اصفهان در گزارش سازمان ملل
بخشی از گزارش دبیرکل به سرکوب اعتراضات در خوزستان و اصفهان اختصاص دارد.
وی در این گزارش درباره سرکوب مردم معترض خوزستان نوشت: در برخی مواقع، گزارش شده است که مقامات از ماموران لباس شخصی خود برای شلیک به تظاهرکنندگان استفاده کرده اند ولی متعاقباً عامل مرگ معترضان را به مردم دانسته اند. شلیک با گلوله های جنگی توسط پلیس و نیروهای امنیتی، با استفاده از سلاح های خودکار و تفنگ های ساچمه ای منجر به کشته شدن حداقل ۹ نفر از جمله یک کودک و مجروح شدن بسیاری گردید.
راهکارهای آنتونیو گوترز برای بهبود وضعیت حقوق بشر
آقای گوترز گزارش خود را با فهرستی از توصیه‌ها برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران، از جمله لغو مجازات اعدام، اصلاحات برای تقویت حق محاکمه عادلانه مطابق با استانداردهای بین‌المللی، آزادی فوری همه افرادی که خودسرانه بازداشت شده اند، عدم استفاده از ابزار کشنده در اعتراضات و همچنین اقداماتی برای رفع تبعیض علیه زنان و دختران پایان داده است.
جامعه بین المللی باید به تعهدات خود در قبال حقوق بشر پایبند باشد وضعیت آزادی های مدنی و سیاسی در یک کشور ارتباط تنگاتنگی با سیاست های خارجی آن دارد و باعث تقویت سیاست های سازنده تر می شود. البته این کار آسانی نیست، اما اگر امیدی برای برقراری صلح و ثبات در خاورمیانه وجود داشته باشد، باید از هم اکنون آغاز شود.
گفتگوها باید موضوع نقض آزادی‌ها را هم در بر بگیرد
یک سیاست جدید در قبال حکومت آخوندها باید رعایت حقوق بشر را به عنوان یکی از ارکان اصلی خود درنظر بگیرد.
بحران هسته‌ای و درگیری‌های ژئوپلیتیکی تنها زمانی راه حل بلند مدت پیدا می‌کند که جامعه بین المللی و به ویژه آمریکا، ضرورت آزادی های اساسی مدنی مردم ایران و صدای آنها در تعیین سیاست های داخلی و خارجی خود را به رسمیت بشناسد.
بنابراین، سیاست آمریکا در قبال ایران باید نگرانی‌های حقوق بشر را در نظر بگیرد و آنها را همتراز با سایر مسائل امنیتی حیاتی در اولویت قرار دهد و صرفا از رسیدن به یک توافق برای محدود کردن توسعه برنامه هسته ای آخوندها نچیند بلکه باید به خواسته مردم ایران که تغییر دیکتاتوری ولایت فقیه با یک حکومت جمهوری دموکراتیک است توجه کند.
ح. بیضایی
