تخت سلیمان دژ باستانی هخامنشیان معروف به قصر ابونصر در معرض تهاجم شهرداری حکومت در شیراز قرار گرفته است. این دژ در سال ۱۳۱۰به نام تخت سلیمان به ثبت ملی رسیده که یکی از نخستین آثار میراث فرهنگی ثبت شده میباشد. در همان زمان باستان شناسان دانشگاه شیکاگو و موزه متروپولیتن نیویورک در محوطه باستانی آن پژوهشهای میدانی انجام داده و حفاظت از آن را برای تحقیقات بیشتر به دولت وقت گوشزد کرده بودند.
تخلف آشکار در صدور مجوز برای ویرانی تخت سلیمان
شهرداری شیراز قصد دارد با تخریب محوطه باستانی تخت سیلمان اقدام به ساخت بوستان نماید. این اقدام اعتراض و مخالفت تلاش گران میراث فرهنگی را به دنبال داشت. در این رابطه شهرداری شیراز برای پیشبرد مقاصد خود مدعی است که از اداره کل میراث فرهنگی استان فارس مجوز دارد. این در حالی است که کارشناسان فرهنگی میگویند صدور مجوزهای این چنینی تخلف آشکار از قوانین حفاظت از میراث فرهنگی ایران و ضوابط یونسکو میباشد.
ضدیت حکومت با میراث فرهنگی ایران
کشورها تمام تلاش شان را مبذول میدارند تا میراث فرهنگی مردم و تاریخ ملت شان حفظ شود. ملتها به میراث فرهنگی شان که بازگو کننده گذشته و تاریخ کشورشان است، افتخار میکنند. دولتهای متمدن فرهنگ باستان کشور و ملت شان را پاس میدارند و هزینههای هنگفتی را صرف حفظ و نگهداری آنها مینمایند. اما به عکس در حکومت علی خامنهای که ضدیت وصف ناپذیری با فرهنگ وتاریخ ایران دارد، از هرفرصتی برای نابودی آنها استفاده نموده و هیچ تلاشی برای نگهداری از این میراث به عمل نمیآورد. در ایران، آثار باستانی بجا مانده از قرنهای گذشته گویای تاریخ با عظمت این آب و خاک است که به دلیل جایگاه رفیع و گهربارخود به عنوان مرز پر گهر لقب گرفته است. این چنین است که ایران از نظر تمدن و تاریخ درخشان خود بر بام جهان خود نمایی میکند. اما درحکومت ولایت فقیه بسیاری از محوطههای باستانی و آثار ارزشمند مانند تخت سلیمان بدون حراست و مراقبتهای لازم رها شده تا مورد تاخت و تاز سوداگران و قاچاقچیان قرار گیرد. آنان با حفاریهای غیر مجاز دست به ویرانی زدند و هم اکنون خیلی از این اماکن تاریخی به محلی برای دفع زبالهها وپسابها تبدیل گردیده است.

تعرض چهل و چند ساله به میراث باستانی از جمله تخت سلیمان
تلاشگران میراث فرهنگی میگویند، ساختن بوستان در محوطه باستانی تخت سلیمان، حلقه جدیدی از زنجیره چند دهه تعرض حکومت ولایت فقیه به میراث باستانی قبل از اسلام در ایران میباشد. با ساختن سدها و آبگیری این سدها صدها میراث فرهنگی غرق شده و از بین رفته اند. از جمله سد سیوند که آبگیری آن بیش از ۱۳۰ محوطه باستانی از جمله زیر آب رفتن تنگه بلاغی را بدنبال داشت. کارشناسان و باستان شناسان و اعتراضات مردم و تلاشگران میراث فرهنگی هم برای توقف این پروژه ها کارساز نبود.
در رابطه با ویرانی میراث فرهنگی در رسانههای معتبر گزارشات مبسوطی درج گردیده است. از جمله « سد ملاصدرا فارس بقایای شهر ساسانی اقلید را نابود کرد و پل مروارید با یک کتیبه در جاده دزپارت در خوزستان زیر آبهای پشت سد کارون ۴ غرق شد.» « به گفته کارشناسان باندهای قاچاق آثار باستانی هم، با درآمدهای کلان ناشی از فروش این آثار در کشورهای حاشیه خلیج فارس، خود از عوامل اصلی هویت زدایی و نابودی میراث پیشااسلامی ایران هستند.» طبعا این باندها همچون سایر باندهای مافیایی که در حکومت نهادینه شدند، دست اندرکار این تعرض میباشند. حکومت ایران که هیچ سنخیتی با فرهنگ اصیل و باستانی ایران ندارد، طبیعی است که نه تنها در حفظ و نگهداری آن اقدامی نخواهد کرد، بلکه با بازگذاشتن دست عوامل دزد و غارتگر خود مسیرنابودی آثار باقیمانده را هم هموار نموده است و تعرض به تخت سلیمان برای نابودی آن آخرین حلقه از تعرض حکومت به میراث فرهنگی کشورمان نخواهد بود.







