چرا جامعه ایران به خشم آمده است و چرا حاکمان هراسناکند؟
به اذعان کارشناسان حکومتی، جامعه ایران اکنون به یک جامعه مملو ازخشم و عصیان تبدیل شده است. این خشم نه یک پدیده موقت بلکه بسیار ریشه دار و عمیق است.
خبرگزاری ایرنا در روز ۱۱ بهمن جاری در یک بولتن پژوهشی به بررسی پدیده خرید سلاح توسط مردم پرداخت. این خبرگزاری در قسمتی از نتیجه‌گیری‌اش می‌نویسد: «شکم گرسنه دین و ایمان ندارد، بنابراین دست‌اندرکاران و مسئولان به این موضوع توجه کنند تا فقر و مشکلات معیشتی موجب خشم فرو خورده و رنجش عمیق مردم نشود، آنها باید از آن چه زیر پوست شهر اتفاق می‌افتد، مطلع باشند».
مسلح شدن مردم بازتابی از جامعه عصبانی و خشمگین
این خبرگزاری سپس از قول یکی از کارشناسانش می‌نویسد: «وقتی مردم در جامعه‌یی به هر دلیلی احساس قربانی شدن و تحقیر بکنند، برای مقابله با آن و دفاع از خود وارد عمل شده و دست به سلاح برده و مرتکب قتل می‌شوند».
البته این کارشناس حکومتی این را نمی‌فهمد مردمی که به دلیل ظلم دست به سلاح می‌برند و به مبارزه بر می‌خیزند، کارشان «قتل» نیست. بلکه این جلوه‌ای از همان مبارزه و انتقام است.
این خبرگزاری سپس از قول احمد علی گودرزی فرمانده مرزبانی ناجا می‌نویسد؛ «علاوه بر افزایش ۴۲درصدی کشفیات سلاح شکاری در سال۱۴۰۰، در سلاح‌های جنگی هم افزایش را نسبت به سال۱۳۹۹ شاهد بودیم؛ سلاح‌هایی که عمدتاً کلت هستند، بعضی از کلت‌ها از آمریکا وارد استان خوزستان شده بود. این کلت‌ها به‌گونه‌یی طراحی شده است که به صورت رگبار هم شلیک می‌کند».
درباره؛ اینکه چرا مردم ایران به سلاح رو آورده‌اند بیشتر بخوانید
شکاف طبقاتی و گسترش خشم و نفرت مردم
این بولتن آنگاه نتیجه گیری می‌کند؛ «از دیدگاه جامعه‌شناسان، نابرابریهای اجتماعی منجر به خشم‌های تلنبار شده و گرایش به خشونت و تقویت احساس انتقام جویی در افراد می‌شود. زمانی که سلاح سرد و گرم نیز در دسترس آنها باشد این موضوع می‌تواند بسیار خطرناک شود».
شکر بیگی یک کارشناس دیگر حکومتی نیز در مورد افزایش شکاف طبقاتی به این خبرگزاری می‌گوید: «شکاف طبقاتی و نابرابریهای اجتماعی هر روز بیش از گذشته در جامعه خود را نشان می‌دهد، وقتی مردم می‌بینند مسئولان نسبت به تأمین نیازهای آنها بی‌توجه هستند، برای پاسخ به خواسته‌های خود شخصاً وارد عمل شده و در این میان چه بسا برای دست‌یابی به آن از روی خشونت متوسل به خرید و فروش سلاح شوند».
مجازات شدن نیروی سرکوبگر فرایند اجتناب ناپذیر
این گزارش ایرنا سه روز قبل از کشته شدن سرهنگ دوم رنجبر در شیراز به دست یک کارگر به جان آمده به نام ایمان سبزیکار منتشر شده بود.
این سرهنگ فاسد که موجب اذیت و آزار سه ساله این کارگر زحمتکش را فراهم کرده بود، با خشم این کارگر از پا درآمد.
هرچند اصحاب استبداد و ستم تلاش کردند که با جوسازی زمینه را برای سرکوب بیشتر مردم و جوانان فراهم سازند اما مردم دیگر دلیلی برای مرعوب شدن ندارند. کما اینکه به گزارش سایت‌های حکومتی در روز یکشنبه ۱۷ بهمن نیز یک جوان با سلاح سرد به افسر انتظامی حمله کرد که با شلیک ناجوانمردانه آن افسر از پا درآمد. [کارگر زحمتکش ایمان سبزیکار چرا افسر فاسد انتظامی را کشت؟!]
این وضعیت بیش از آن که نماینده یک بحران امنیتی برای خامنه ای باشد، علامت یک گسست و فروپاشی در حکومت است. از یاد نمی‌بریم،۱۶ بهمن ۵۷ را که رسانه‌های حکومتی خبر از کشته شدن کاظم مجیدی از فرماندهان عملیات سرکوب شاه را منتشر کردند. او با سلاح سرد از پا در آمده بود. و همچنین ۱۷ بهمن همانسال که مردم سرهنگ معتمدی رئیس شهربانی کرمان را به رگبار بستند.
اقتدار پلیس مساوی است با اقتدار ولی فقیه
تداعی همین وضعیت است که اکنون نشریات حکومتی با وحشت و یک صدا خواهان تغییر استاتوی امنیتی کشور شدند.
جوان، ارگان وابسته به‌سپاه پاسداران تیتر زد: «نگذارید اقتدار! پلیس چاقو بخورد» و روزنامه جهان صنعت نوشت: «نا امنی به‌پلیس رسید!».
علت این سراسیمگی حکومت گران در مقابل خشم جامعه آن است که؛
یک. مردم و بخصوص جوانان طبقات فرودست دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند.
دو. بیکاری و فقر از وضعیت عادی خارج شده است و به گسست اجتماعی در بدنه جامعه تبدیل شده است. مردم عصبانی و خشمگین که روزانه کف خیابان حاضرند، نماد این خشم غلیان کرده هستند.
سه. حکومت و نیرو‌های امنیتی به این امر اشراف دارند که زیر پوست شهر چه چیز جریان دارد. لذا همه تلاش‌شان را می کنند که تعادل موجود حفظ شود.
چهار. در عین حال خامنه ای آگاه است که این وضعیت نمی‌تواند ادامه دار باشد. این جویبارهای خشم به هم خواهند پیوست و طوفانی غیرقابل مهار برای برافکندن ولایت فقیه ایجاد خواهند کرد. پس باید به نیروها و سران حکومت حق داد که بترسند. باید بیش از این بترسند.
