زنان نان‌آوران گمنام
من اينجا بس دلم تنگ‌ست.
و هر سازی که می‌بينم بدآهنگ‌ست.
بيا ره‌توشه برداريم،
قدم در راه بی‌برگشت بگذاريم،
ببينيم آسمان هر کجا آيا همين رنگ‌ست؟
کولبری زمستان و تابستان نمی‌شناسد.
آسمان همه کشورهای دنیا، صرفنظر از آلودگی هوا که حاکمیت خامنه‌ای برای مردم ایجاد کرده آبی‌رنگ است. ولی وضعیت زندگی فاجعه‌بار و تلاش برای بدست آوردن لقمه نانی در هیچ کجای دنیا مانند کشور ما اینقدر مشقت‌بار و پر دردسر و سخت نیست!
در این منطقه هر گاه که نیاز به معیشت باشد، این کولبران هستند که دل به میدان‌های خطر می‌سپارند و رهسپار سرنوشت می‌شوند.
اما همیشه این سوال ذهن را بازی می‌دهد که؛ در کجای دنیا مردمان یک کشور مجبور هستند برای فروش سبزی و نان به کشورهای دیگر بروند؟
در کشور ما باید گفت آنچه بدبختانه و دردناک رواج دارد همین داستان است. در کردستان ایران زنان کولبری می‌کنند. در پاوه و مریوان زنانی هستند که برای تأمین خرج و مخارج و روزی روزانه و معیشت‌شان دست به کولبری می‌زنند. فروشندگان کولبر.
درباره؛
زنان و کولبری برای فروشندگی و تأمین هزینه زندگی
در کردستان ایران زنانی کولبری می‌کنند و به نوشته رسانه حکومتی خبرآنلاین و یا دنیای اقتصاد «نان محلی درست می‌کنند و به آبادی‌های سمت عراق می‌برند تا بفروشند». و همچنین «برخی روستاها سبزی سرخ می‌کنند و می‌برند در عراق آنها را می‌فروشند، موقع برگشت هم کالایی با خودشان به ایران می‌آورند و آن را می‌فروشند».
ولی این زنان کولبر بیشتر در کدام شهرها هستند؟ آنها در همه شهرهای کردستان هستند.
ولی بطور مشخص در پاوه و مریوان زنانی هستند که «الان در همین زمستان که برف همه جاها و راه‌ها و کوره راه‌ها را پوشانده، باز هم کولبری می‌کنند و چیزی مانند زنجیر به کفششان می‌بندند تا در برف سر نخورند»!
البته تهدید تنها سر خوردن در برف نیست، خطرات این کار خیلی بیشتر از این حرف‌هاست. اولین و مهمترین خطر تیراندازی مستقیم نیروهای سرکوبگر انتظامی و مرزبانی است. تهدیدات دیگری مثل افتادن از کوه و یخ‌زدن در سرما نیز جان این قشر زحمتکش و محروم را در معرض خطر قرار می‌دهد.
حالا آیا این حاکمیت از لحاظ قانونی هم کاری برای سلامت کولبران کرده است؟
سال ۱۳۹۸ پس از کشته شدن آزاد و فرهاد خسروی دو برادر کولبر در اثر سقوط بهمن در ارتفاعات کردستان، موج اعتراضات نسبت به وضعیت کولبران بالا گرفت.
پس از آن اسحاق جهانگیری، معاون روحانی در بوق و کرنا دستور رسیدگی به وضعیت معیشتی کولبران را صادر کرد. بدنبال آن وزیر کشور ادعا کرد که به دنبال ساماندهی فعالیت کولبران است و سپس ادعا پشت ادعا و کنفرانس پشت کنفرانس و دریغ از ذره‌ای ساماندهی و اما آنچه ادامه دارد همانا اخبار و خبرهای کشتار کولبران است بدون هر گونه پشتیبانی و کمکی از سوی دولت.
آری! ما یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان هستیم و این رفت ستم بر ما!
