امید موسوی هم در امتداد بکتاش آبتین و عادل کیان پور کشته شد
امید موسوی از جوانان قیام آبان ۹۸ بود. او از دلیران شورشی بود که علیه بیداد و ستم به اعتراض برخاسته بود. امید که تنها نان آور خانواده بود در جریان قیام خونین آبان ۹۸ تیر خورد و بازداشت شد. او مدتها زیر شکنجه و بازجویی بود.
امید موسوی در زندان بر اثر فشارهای بازجویی و اذیت و آزارهایی که تحمل کرده بود به بیماری افسردگی مبتلا شد. به همین دلیل به گواهی همبندیهایش یک بار در ۱۹ تیر ۹۹ اقدام به خودکشی کرد. متولیان زندان مانع از رساندن تن مجروح و آسیب دیده امید به بیمارستان شدند و همین امر باعث تشدید بیماری افسردگی و روحی او شد.
امید موسوی تکیه گاه فرودستان جنوب شهر
امید موسوی فرزند مردم اسلامشهر بود. او از دیار فقر و بی رحمی و شورش آمده بود. در جریان قیام آبان ۹۸ امید به همراه دوستانش توسط لباس شخصیهای سپاه در محدوده شهرک واوان اسلامشهر بازداشت شد و جهت بازجویی و تفهیم اتهام به بند ۲ الف سپاه پاسداران در زندان اوین منتقل و تحت شکنجه قرار گرفت. پس از اتمام بازجویی و تفهیم اتهام به تیپ ۵ زندان تهران بزرگ منتقل شد.
با آغاز مراحل دادرسی پرونده، او با اتهام اجتماع و تبانی از طریق حضور در تجمع اعتراضی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری به تحمل ۵ سال زندان محکوم شد. این حکم پس از ارجاع پرونده به شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران عینا تأیید شد.
امید در زمره قربانیان سرکوب و شکنجه درون زندان
گفته شده است که زندانی سیاسی امید موسوی دوشنبه ۲۰ دی ماه در سن ۲۷ سالگی فوت کرد. اما واقعیت این است که امید در اثر فشارهایی که به واسطه زندان به او وارد شده است، به قتل رسیده است.
امید جوانی از طبقه فقیر بود که به گفته همبندیهایش در زندان هم مجبور بود که سه جا کار کند تا اندک هزینهای برای خانوادهاش بفرستد. او نان آور خانواده بود و با دستگیری او اقتصاد خانوادهاش از هم پاشیده بود. فشار اصلی که بر امید موسوی وارد می شد از جانب همین وضعیت خانواده او بود. با این وجود امید در برابر ظلم سر تسلیم فرود نیاورد. او هم مثل بکتاش آبتین و بهنام محجوبی و دهها زندانی دیگر قربانی سرکوب در زندان ولایت فقیه شده است.
بی شک اگر او یک زندانی وابسته به باندهای درونی قدرت بود الان مطبوعات این باندها و هم نواهای خارجی نشین شان هزاران مطلب از او منتشر کرده بودند، اما امید به مردم فرودست تعلق داشت و بر همان تعلق و عشق باقی ماند. یادش گرامی باد.








