در عمر ۴۶ ساله دیکتاتوری حاکم بر ایران، سال ۶۷ یکی از خطیرترین مقاطع تاریخ بوده است. در این سال به اذعان سران آن زمان سپاه پاسداران خمینی دیگر نیرویی برای جنگیدن نداشت و پولی نداشت که صرف جنگ کند.
از آن طرف درکنار مرز خود با ارتش آزادیبخش مواجه بود که توانسته بود هزاران رزمنده آزادی را در جوار خاک میهن آموزش دهد و آماده نبرد کند.
۳۶سال از آن زمان گذشته است و اکنون یکی از کارگزاران پیشین رژیم اعتراف می‌کند که به سال ۶۷ برگشته‌ایم.
مرعشی، دبیرکل باند کارگزاران در ۲۴دی ۱۴۰۳ در مورد وضعیت کنونی رژیم ولایت فقیه می‌گوید:
« اولین در واقع کار اینه که تو این مقطع بسیار حساسی که الآن تو روابط خارجی ما به چالش کشیده شده البته دچار چالش بوده ولی الآن یک فصل نوینی آغاز شده. بالاخره ما چندتا برگ مهم رو که قدرت ایران تلقی می‌شده این برگها را الآن در دست نداریم. ما الآن لبنان رو نداریم. سوریه رو نداریم. عراق رو مطمئناً دیگه نداریم و حوثیها هم که فوق‌العاده در فشار سنگینی قرار گرفتن فکر نمی‌کنم دیگه بتونیم رو اونا حساب کنیم. شرایط امروز ایران شرایط ایران سال ۶۷ بعد از سقوط فاوه.»
در همین زمینه
تصویری از سال ۶۷ در حرفهای محسن رضایی
برای اینکه حرفهای این کارگزار حکومتی را فهم کنیم، حرفهایش را با نقل قول محسن رضایی فرمانده وقت سپاه پاسداران کنار هم قرار می دهیم که در مورد شرایط سال ۶۷ و تن دادن خمینی به جام زهر حرف می‌زند. محسن رضایی با اشاره به اینکه رفسنجانی در آن زمان جانشین فرمانده کل قوا شده بود در مورد او می‌گوید: « ایشان در اواخر خرداد ماه ۱۳۶۷ به قرارگاه سپاه در کرمانشاه آمده و گفتند: «چند روز قبل، با سران کشور خدمت امام بودیم و گفتیم که یا باید صلح کنیم و یا خواسته‌های فرماندهان را تأمین کنیم. امام فرمودند بروید خواسته‌های فرماندهان را تأمین کنید.
ما به امام گفتیم که نیروهای مردمی و سربازانی که فرماندهان می‌خواهند زیاد است و نمی‌توانیم آن‌ها را آماده کنیم. مردم به جبهه نمی‌آیند، امام فرمودند من دستور جهاد می‌دهم. گفتیم که هزینه‌های جنگ را که می‌خواهند نمی‌توانیم فراهم کنیم. امام فرمودند دستور گرفتن مالیات می‌دهم.
گفتیم ارز و پول خارجی نداریم، امام گفتند که بروید برای آن فکری بکنید نفت پیش‌فروش کنید و تأمین کنید.
حالا با توجه به نظرات امام و اینکه من فرمانده جنگ شده‌ام شما خواسته‌هایتان را بنویسید و به من بدهید تا در جلسه سران تصویب کنیم و دولت موظف به تأمین آن بشود.»
نتیجه:
در مقایسه این دو نقل قول در می یابیم که رژیم همانند سال۶۷ با گسست و ریزش گسترده نیرو و ته کشیده شدن تمامی ذخایر مواجه شده است و این همان واقعیتی است که مرعشی می‌خواهد به خامنه ای یاد آوری بکند.
از آن سو روزنامه فرهیختگان متعلق به ولایت مشاور خامنه ای در مورد موقعیت کنونی رژیم نوشت:
« این احتمال وجود دارد که طرف اروپایی با واسطه آمریکایی‌ها به‌دنبال امتیاز گرفتن از ایران در میز مذاکره باشد. از طرف دیگر این احتمال وجود دارد که طرف اروپایی از مذاکرات برای اجرای سیاست چماق و هویج استفاده کند. به این معنی که در حالی‌که در میز مذاکره با ایران حاضر می‌شود و از ادامه گفتگو‌ها حمایت می‌کند، همزمان مواضعی ضدایرانی علیه ایران برای تشدید فشار‌ها در مجامع بین‌المللی و ارسال پرونده ایران به شورای امنیت را دنبال کند.»
بنابر این می بینیم که رژیم ولایت فقیه از سه سو در محاصره بحران قرار گرفته است:
از نظر داخلی شکاف بین دولت- ملت و در واقع جامعه انفجاری چنان عمیق و غیر قابل بازگشت شده است که هیچ چشم اندازی برای کم کردن این شکاف وجود ندارد.
از نظر بین‌المللی و منطقه ای چنان بالهای رژیم چیده شده است که امکان هرگونه تحرکی را از آن گرفته است.
و از نظر اقتصادی به مرحله فروپاشی کامل رسیده است.
در چنین وضعیتی است که خامنه ای مثل خمینی سال ۶۷ در دو راهی بین عقب نشینی و جنگ گرفتار شده است. و این فرصت گرانبهایی برای مردم و مقاومت سازمان یافته و کانونهای شورشی آن است تا ضربه نهایی را به پیکره فرتوت این رژیم وارد سازند.
