آینده تاریک اقتصادی پیش روی پزشکیان، پسانفی مذاکره و پسابازگشت تحریم‌ها
به‌دنبال ممنوعیت مذاکره با آمریکا از سوی خامنه‌ای در ظاهر امر، دولت پزشکیان در زمینه اقتصادی و منابع مالی برای اداره کشور، با درد بی‌درمانی مواجه است.
دولت پزشکیان با چالش‌های جدی اقتصادی روبرو است. بررسی عملکرد این دولت نشان می‌دهد که نه‌تنها به وعده‌های خود عمل نکرده بلکه در برخی حوزه‌ها وضعیت را بحرانی‌تر کرده است.
یکی از مهم‌ترین نمونه‌ها، ناتوانی دولت در مهار تورم است. تورمی که هر روز سرسام‌آورتر می‌شود و زندگی مردم را دشوارتر کرده است.
عیان است که تیم اقتصادی پزشکیان برنامه مشخصی برای کاهش تورم ندارد و هم‌چنان مسیر دولت قبل را ادامه می‌دهد.
این در حالی است که برنامه بودجه پیشنهادی نیز حجمی عظیم دارد و فشار بیشتری به اقتصاد وارد می‌کند.
یکی دیگر از مشکلات جدی دولت پزشکیان، نرخ ارز فزونی‌یابنده است. قیمت دلار و سایر ارزهای خارجی به‌طور مداوم افزایش می‌یابد و بازارهای مالی در وضعیت بی‌ثباتی قرار دارند.
این مسئله تأثیر مستقیمی بر قدرت خرید مردم داشته و کالاهای اساسی را برای بسیاری از خانوارها غیرقابل‌دسترس کرده است.
نبود برنامه‌ای مؤثر برای تثبیت بازار ارز نشان از ضعف دولت پزشکیان در مدیریت این بحران دارد.
با روی کار آمدن دونالد ترامپ و بازگشت سیاست فشار حداکثری، مشکلات اقتصادی دولت پزشکیان بیش از پیش افزایش یافته است.
تحریم‌های جدید آمریکا علیه حکومت ایران، چشم‌انداز اقتصادی را تیره‌تر کرده و امکان دسترسی به منابع ارزی را محدودتر کرده است.
این شرایط منجر به کاهش شدید درآمدهای نفتی شده و دولت را در تأمین هزینه‌های خود با چالش جدی مواجه کرده است.
بدون درآمد کافی از صادرات نفت، حکومت ایران دچار کسری بودجه سنگینی خواهد شد که فشارهای بیشتری به اقتصاد کشور تحمیل می‌کند.
در چنین شرایطی، فشار خامنه‌ای بر پزشکیان برای عبور از بحران اقتصادی افزایش یافته است.
ابربحران‌های اقتصادی و دولت در گل
اما این امر در حالی است که کارشناسان اقتصادی هشدار می‌دهند بدون درآمد نفت، تجارت خارجی حکومت ایران دچار کسری قابل‌توجهی خواهد شد.
نبود راهکارهای جایگزین و وابستگی شدید به درآمدهای نفتی، امیدها برای بهبود وضعیت اقتصادی را با تردیدهای جدی مواجه کرده است.
با کاهش منابع ارزی و افزایش هزینه‌های داخلی، کسری بودجه دولت پزشکیان می‌تواند به سطحی برسد که دولت را مجبور به اتخاذ سیاست‌های ریاضتی کند. مانند افزایش قیمت بنزین و…
یکی دیگر از مواردی که دولت پزشکیان در آن ناکام بوده، کنترل نقدینگی است.
حجم عظیم نقدینگی موجود در کشور باعث افزایش شدید قیمت‌ها شده و تورم را به نقطه‌ای رسانده که برای مردم غیرقابل‌تحمل شده است.
دولت پزشکیان نتوانسته است سیاست پولی موثری برای کنترل این بحران اتخاذ کند و بانک مرکزی نیز در مواجهه با این چالش ناتوان ظاهر شده است.
افزایش بی‌رویه نقدینگی بدون تولید واقعی، تنها به عمیق‌تر شدن رکود و افزایش بیکاری منجر خواهد شد.
از سوی دیگر، سیاست‌های مالی دولت پزشکیان نیز کمکی به بهبود شرایط اقتصادی نکرده است.
فشار مالیاتی بر بخش خصوصی افزایش یافته و بسیاری از کسب‌وکارها را به‌ورطه نابودی کشانده است.
در عین حال، دولت با سیاست‌های نادرست خود موجب فرار سرمایه از کشور شده و فضای اقتصادی را بیش از پیش بی‌ثبات کرده است.
در نتیجه، بسیاری از فعالان اقتصادی دیگر امیدی به بهبود وضعیت ندارند و تلاش می‌کنند سرمایه‌های خود را از کشور خارج کنند.
همچنین، ناکارآمدی در سیاست‌های پولی و بانکی، موجب افزایش فاصله طبقاتی شده است.
افزایش سود بانکی بدون برنامه مشخص، منجر به کاهش سرمایه‌گذاری در تولید و صنعت شده است.
در نتیجه، بخش تولیدی کشور با بحران مواجه شده و میزان اشتغال کاهش یافته است.
در همین زمینه
سیاست فشار حداکثری با اقتصاد ورشکسته حکومت ایران چه خواهد کرد؟
چالش‌های بزرگ پیش روی پزشکیان
علاوه بر این، افزایش هزینه‌های دولت پزشکیان برای پرداخت یارانه‌ها و دیگر تعهدات مالی، باعث شده که منابع مالی محدودی برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های کلیدی باقی بماند.
تمامی این عوامل در کنار هم نشان می‌دهد که دولت پزشکیان در عرصه اقتصادی با بحران‌هایی جدی روبرو است.
تورم کنترل‌نشده، کاهش درآمدهای نفتی، تحریم‌های بازگشتی آمریکا و مدیریت نادرست اقتصادی همگی شرایطی را ایجاد کرده‌اند که چشم‌انداز آینده را نگران‌کننده می‌کند.
دولت پزشکیان نه‌تنها نتوانسته است گام مؤثری برای بهبود اوضاع بردارد، بلکه برخی از سیاست‌های آن، شرایط را بدتر نیز کرده است.
در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاری خارجی در کشور نیز کاهش یافته است. نبود ثبات اقتصادی و قوانین شفاف، باعث شده که شرکت‌های خارجی تمایلی به‌سرمایه‌گذاری در حکومت ایران نداشته باشند.
این مسئله بر بخش‌های مختلف اقتصادی تأثیر گذاشته و رشد اقتصادی را کند کرده است.
اگر این روند ادامه پیدا کند، بسیاری از صنایع داخلی با مشکلات جدی روبرو خواهند شد و نرخ بیکاری افزایش خواهد یافت.
همچنین، ناتوانی دولت در جذب سرمایه‌های داخلی نیز از دیگر مشکلات عمده است.
افزایش فرار سرمایه و کاهش ورود ارز به کشور، باعث کاهش قدرت اقتصادی دولت شده و امکان اجرای پروژه‌های زیربنایی را از بین برده است.
در چنین شرایطی، حتی اگر دولت پزشکیان بخواهد سیاست‌های اصلاحی اجرا کند، منابع مالی کافی برای اجرای آن‌ها در اختیار نخواهد داشت.
با توجه به مجموعه مشکلات موجود، می‌توان نتیجه گرفت که دولت پزشکیان در مسیر اداره کشور با چالش‌های بزرگی مواجه است.
اگر دولت نتواند راهکارهای مؤثری برای عبور از این بحران بیابد، در آینده نزدیک با کسری بودجه هنگفتی روبرو خواهد شد که می‌تواند زمینه‌ساز مشکلات اجتماعی و اقتصادی گسترده‌تری باشد.
