پاسدران؛ قدرت نظامی، سیاسی، اقتصادی و رسانهای را در ایران در اختیار دارند. در چهل سال گذشته هرچقدر مردم ایران فقیرتر شدهاند، سپاه پاسداران ثروتمندتر شده است. دقیقا به همین خاطر است که در هر نقطه که دست مردم میرسد علیه سپاه و تمامی نمادهای آن به اعتراض بر میخیزند.
سیل مرگباری که بسیاری از نقاط ایران را فرا گرفته است، محصول قتلعامیست که نهادهای حکومتگر و در رأس آنها سپاه در حق محیط زیست ایران مرتکب شدهاند. آنچه آنها با محیط زیست ایران کردهاند موضوعی پوشیده نیست. با نگاهی به رسانههای نظام مقدس! با انبوهی از چنین گزارشهایی مواجه میشویم؛ گزارشهایی که هر یک نشان میدهد چگونه جنگلها، مراتع، تالابها و … بر اثر آنچه در درون نظام به «سازندگی» یا «مدیریت جهادی» موسوم است از میان رفته است.
تنها دعوا و اختلاف نظر میان باندهای حکومتگر آنجاییست که تقصیر را متوجه دیگری میدانند. اما در نگاه مردم ایران همهشان با هم مقصر هستند؛ بهخصوص سپاه.
واکنش مردم به حضور فرماندهان سپاه در مناطق سیلزده، اندکی از آنچیزی که در قلب مردم ایران علیه سپاه در جریان است را نمایان میکند. در روزهایی که سیل بسیاری از نقاط ایران را به کام نابودی میکشد، فرماندهان سپاه در محاصره محافظان راهی مناطقی میشوند که خود مسبب ویرانی آنها هستند. هدف از این سفرها گرفتن چند عکس و فیلم با هستی برباد رفته مردم است تا بتوانند آنرا در کارنامه «کار جهادی» شان به ثبت بدهند.
پاسخ مردم اما در همه موارد اعتراض و ابراز خشم است. به محض مشاهده پاسداران، خشم مردم دامن آنها را میگیرد و ناچار میشوند به سرعت از منطقه خارج شوند. روز سه شنبه ۱۴ فروردین ۹۸، پاسدار محسن رضایی، فرمانده اسبق سپاه و دبیر فعلی مجمع تشخیص مصلحت نظام برای گرفتن چند عکس و فیلم راهی پلدختر شد. پلدختر سیلزده با انبوهی از مردم جانباختهاش اما تنها با فریاد «حیوان» و «بیشرف» از محسن رضایی استقبال کرد. [مجاهدین ۱۴ فروردین ۹۸]
در همان روز پاسدار احمد خادم، فرمانده قرارگاه کربلا برای تهیه چند عکس و فیلم و همچنین باز کردن سیلبندها و غرقکردن روستاهایی در خوزستان راهی منطقه شد اما او نیز با شعار و خشم مردم ناچار به فرار شد. [العالم ۱۴ فروردین ۹۸]
آنچه مسلم است؛ چیزی که محسن رضایی و احمد خادم و سایر فرماندهان سپاه در این روزها از خشم مردم میبینند، تنها اندکی از توفانیست که به چشم خواهند دید. سپاه برای چهل سال باد کاشته است و اکنون زمان آن رسیده که توفان درو کند.
در همین زمینه:
بستن «راه کمکهای بینالمللی» توسط نظام ایران؛ تشدید محاصره سیلزدگان توسط سپاه
چرا امکانات سپاه باید در اختیار مردم قرار بگیرد؟؛ سیل «ویرانگر» یک «فاجعه ملی» است
مدیریت از نوع سپاه-رهبری از نوع خامنهای؛ راهحل علمالهدی برای نجات نظام از سیل
باز هم شوراهای مردمی و کمکرسانی مستقل، کلید عبور از سیل حاکم بر ایران است







