سانسور تشکیلاتی قهرمانان مقاومت، هم‌سویی با جلاد است
هویت زدایی به نفع حکومت آخوندی مقوله‌ای است استعماری که رسانه‌های خود فروخته به آن تن می‌دهند. روز دوشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ خبر اعدام دو تن از دلیر مردان ایران، اکبر دانشورکار و محمد تقوی، در رسانه‌های فارسی‌زبان منتشر شد، اما نکته قابل توجه سانسور هویت سیاسی و سازمانی آن‌ها بود. این رسانه‌ها که اغلب وابسته به جریان‌های استعماری و اپوزیسیون کنترل‌شده‌اند، از بیان تعلق این دو شهید به سازمان مجاهدین خلق ایران خودداری کردند.
تصویر منتشر شده از خبر این اعدام‌ها نشان می‌دهد که نام و جایگاه سیاسی این قهرمانان عمداً حذف شده است. کارشناسان رسانه‌ای و تحلیل‌گران حقوق بشر این اقدام را فراتر از یک اشتباه حرفه‌ای دانسته و آن را نوعی «هویت زدایی» می‌نامند؛ یعنی تلاش برای مخفی کردن واقعیت و بی‌هویت کردن مقاومت در برابر حکومت مستبد ایران.
این سانسور سازمان‌یافته و هویت زدایی نه تنها خبر اعدام را مخدوش می‌کند، بلکه هم‌سویی رسانه با حکومت حاکم را نیز آشکار می‌سازد. به گفته آن‌ها، حذف نام سازمان مجاهدین خلق ایران و نقش فعال آن‌ها در مقاومت، عملاً جانفشانی این جوانان را بی‌اثر جلوه می‌دهد و تلاش می‌کند خون آن‌ها در واژه‌های خنثی و مصلحت‌جویانه رسانه‌ای گم شود.
سیاست رسانه‌ای استعماری، هویت زدایی پنهان کردن حقیقت ذبح شده
این شیوه پوشش اخبار، از جمله تاکتیک‌های قدیمی رسانه‌های استعماری است که زنده یاد احمد شاملو به آن اشاره کرده بود؛ سیاستی که در آن خبر داده می‌شود اما حقیقت با هویت زدایی ذبح می‌شود. به این ترتیب، مخاطب از نقش واقعی قربانیان و دلایل مقاومت آن‌ها بی‌خبر می‌ماند و تصویر مقاومت سازمان‌یافته در برابر استبداد، تضعیف می‌شود.
فعالان مدنی و خانواده‌های قربانیان اعدام، ضمن محکومیت این نوع سانسور، خواستار انتشار کامل هویت و سابقه سیاسی شهیدان شدند. آن‌ها بر این باورند که شناخت و برجسته شدن هویت واقعی قربانیان، نه تنها حق مردم است، بلکه مانع از فراموشی و تحریف مقاومت می‌شود.
این رویکرد رسانه‌ای نشان می‌دهد که مسئله فراتر از اطلاع‌رسانی ساده است و به یک مهندسی خبر برای حذف آلترناتیو و کاهش مشروعیت مقاومت بدل شده است. هر بار که هویت واقعی قربانیان پنهان می‌ماند و هویت زدایی در دستور کار رسانه‌های استعماری و ارتجاعی قرار می‌گیرد، نه تنها حقیقت قربانیان بلکه مقاومت مردم علیه سرکوبگری نیز تحت فشار قرار می‌گیرد.
در نهایت، هویت زدایی رسانه‌ای، اگرچه تلاش دارد جریان مقاومت را بی‌اثر و بی‌هویت نشان دهد، اما واکنش مردم و افکار عمومی نشان می‌دهد که خون و جان فداکاران، با هیچ سانسوری قابل محو شدن نیست.
