هرچه به مقطع انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ نزدیک‌تر می‌شویم. مواضعی که از جانب باندهای حاکم در قدرت بیان می‌شود لحن جدی‌تری پیدا می‌کند. در همین راستاست که باند موسوم به اصلاح‌طلب که می‌بیند احتمال راه یافتن پاسداران به کرسی ریاست جمهوری جدی‌تری شده است. فریاد و فغان بلند کرده است که: «اینکار را نکنید. وارد شدن یک نظامی در سیاست و فضا را نظامی کردن، فرکانس خطرناکی برای جامعه است».
البته وقتی صحبت از رئيس جمهور نظامی می‌شود. باید آنرا دقیق‌تر بیان کرد و گفت رئیس جمهور پاسدار، اگر چه که ایران آخوند زده در حال حاضر دارای دو نیروی نظامی موازی ارتش و سپاه می‌باشد، اما این سپاه پاسداران است که خیز تسخیر قوه مجریه را برداشته است. ارتش ایران در حال حاضر یک پوسته نظامی است که صرفا برای فرمالیسم آنرا نگه داشته‌اند. حتی فرماندهان بالای آنرا را نیز از پاسداران چیده‌اند.
روزنامه جهان صنعت در روز ۱۵دی ۹۹ به این موضوع پرداخته و می‌نویسد.: «حضور رییس‌جمهوری نظامی یک پیام خطرناک به جامعه القا می‌کند و یک نظامی نمی‌تواند رییس‌جمهوری خوبی برای جامعه ایرانی باشد».
در همین رابطه، این روزنامه تاکید می‌کند که هرکس که در ایران در مقام ریاست جمهوری قرار بگیرد، تصمیم‌گیرنده نهایی نیست. زیرا «رییس‌جمهوری چه نظامی و چه غیرنظامی نمی‌تواند در سیاست‌های کلی نظام نقش اساسی داشته باشد. طبق قانون اساسی این از وظایف رهبری و ولایت فقیه است».
بیشتر بخوانید
خیز سپاه پاسداران برای انتخابات ۱۴۰۰
مهندسی انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ از هم‌اکنون
خامنهای نیاز به فضای سرکوب اجتماعی دارد
اینکه چرا در چنین موقعیتی پاسدارانی چون حسین دهقان و امثال او آمادگی خود را برای وارد شدن در عرصه انتخابات مطرح می‌کنند. به موقعیت کلی نظام آخوندی برمی‌گردد. وگرنه برای همه‌شان از جمله خود خامنهای روشن است. که خمینی از همان سال‌های اولیه انقلاب، حضور نظامیان را برای عرصه ریاست جمهوری منع کرد. دلیل این تابو شکنی و لگد زدن به قبر خمینی را باید در موقعیت بسیار خطیر خامنهای و نظامش دید که غرق در بحران است و برای آن راه برون رفتی ندارد.
خامنهای در دی‌ماه سال ۹۶ پیام را ازجانب ملت ایران گرفت که بروشنی اعلام کردند «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا». بعد هم در قیام آتشین آبان ۹۸ خامنهای به چشم دید که خود و نظامش دیگر هیچ مشروعیتی نزد مردم ایران ندارد و خواهان سرنگونی تام و تمام آن هستند. از این رو بود که خامنهای تصمیم به انقباض کامل در سیاستش گرفته است و قصد دارد با سرکوب تمام عیار جامعه، برای ادامه بقای خود فرصتی بخرد.
اهمیت انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ برای خامنهای
انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ برای خامنهای از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است، زیرا:
۱- بحران اتمی رژیم برقرار است و هرچه جلوتر هم می‌رود، بحرانی‌تر می‌شود.
۲- تحریم‌های حداکثری آمریکا برقرار است و چشم‌انداز نزدیکی برای برچیدن آنها دیده نمی‌شود.
۳- مناسبات منطقه‌ای حاکمیت در پایین‌ترین سطح قرار داشته و همواره آماده تنش‌های جدید است.
۴- مناسبات بین‌المللی نیز در بدترین شرایط قرار دارد که حتی به اروپایی‌ها نیز نمی‌تواند تکیه کند.
۵- دو توانایی اتمی و موشکی نظام آخوندی از جانب طرف‌های برجامی زیر سوال است.
۶- در صحنه مقابله با کرونا به بدترین وجه برخورد کرده و نارضایتی مردم را افزون نموده است.
۷- خزانه‌اش خالی و مجبور است که با گرفتن مالیات بیشتر از مردم به حیاتش ادامه دهد
۸- فقر و گرسنگی و عدم مشروعیت حاکمیت، انبار باروتی برای هر قیامی است.
موارد فوق صرفا اصلی‌ترین موضوعات می‌باشند و دهها بحران و تضاد دیگری نیز وجود دارند که خامنهای را مجبور کرده است. تصمیم به انقباض کامل حکومتش را بگیرد. خامنهای در سال گذشته سرخط تصمیم خودش را اعلام کرده بود که خواهان یک «دولت جوان حزب‌اللهی» است. در همین رابطه هم سعی نمود با مهندسی انتخابات مجلس در اسفند ۹۸، کسانی را به مجلس بفرستد که زمینه آوردن دولت جوان حزب‌اللهی را فراهم نمایند.
چشم اندازها
چشم اندازی که در پیش روی خامنهای قرار دارد اینکه تحریم‌ها برداشته نمی‌شود. الا اینکه از ساخت بمب‌اتمی دست بردارد و درب سایت‌هایش را بروی بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بگشاید. تکنولوژی ساخت موشک‌های میان‌برد و دوربرد خود را جمع کرده و موشک‌های ساخته شده‌اش را نابود نماید. در سیاست‌های منطقه‌ای خود تجدید نظر نموده و از هرگونه دخالت در امور کشورهایی چون سوریه، عراق، لبنان و یمن دست بردارد.
موارد فوق همان ابزارهایی است که خامنهای حکومتش را روی آنها استوار نموده است. یعنی با عدم مشروعیت در داخل و نداشتن یک اقتصاد کارآ، مجبور است که برای ادامه بقایش به آنها تکیه کند. چنانچه وقتی بحث مذاکره برسر برجام مطرح شد، بروشنی اعلام نمود که مذاکره نخواهد کرد. مانند امامش جام زهر نخواهد خورد. زیرا اگر جام زهر اول را بخورد، جام زهرهای بعدی هم در راه است.
با چنین چشم‌اندازی از وضعیت خامنهای و حکومتش، می‌توان فهمید که انتخاب یک پاسدار برای پست ریاست جمهوری ۱۴۰۰، برای خامنهای یک ضرورت است و نه یک انتخاب.
