تجمعات سراسری در شهرهای ایران برای مطالبه حقوق پایمال‌شده
موج تازه‌ای از اعتراضات بازنشستگان در تهران، اصفهان، اهواز، شوش و چندین شهر دیگر نشان می‌دهد سیاست‌های اقتصادی حکومت ایران تا چه اندازه سفره مردم را نابود کرده است. بازنشستگان یکشنبه دوم آذر ۱۴۰۴ بار دیگر خیابان را به بستری برای مطالبه حق خود تبدیل کردند و علیه فقر، تورم و نبود خدمات درمانی رایگان فریاد زدند.
در شوش، بازنشستگان تأمین اجتماعی راهپیمایی کردند. فریدون نیکوفر از سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه از «ضرورت اعتراض خیابانی برای گرفتن حقوق» گفت. معترضان گرانی را بلای جان مردم نامیدند و درمان رایگان را حق پایه‌ای دانستند.
در اصفهان، تجمع بازنشستگان فولادی با شعار «دشمن ما همین‌جاست، دروغ می‌گن آمریکاست» همراه شد. آن‌ها تأکید کردند خیابان را تا اجرای حقوقشان ترک نمی‌کنند و مجلس و دولت رژیم را در برابر مردم قرار دادند.
اهواز نیز شاهد تجمع گسترده بازنشستگان مقابل اداره کل تأمین اجتماعی بود. شعار «مدعی عدالت، خجالت، خجالت» فضای تجمع را پر کرد. معترضان فساد گسترده و ناکارآمدی مدیریت تهران را نشانه گرفتند و آزادی زندانیان سیاسی را مطالبه کردند.
در تهران، بازنشستگان تأمین اجتماعی و فرهنگیان با وجود آلودگی شدید هوا تجمع کردند. آن‌ها اعلام کردند رسیدگی به حقوقشان را به عقب نمی‌رانند و این بار عقب‌نشینی نخواهند کرد. این اعتراضات بازتابی از خشم انباشته‌شده جامعه از سیاست‌های دیکتاتوری خامنه‌ای است.
اعتراض کارگران؛ پیوستگی مطالبات مردمی
کارگران نیز در کنار بازنشستگان صف بستند. در مجتمع تیتانیوم کهنوج، اعتصاب گسترده علیه تبعیض حقوقی میان نیروهای بومی و غیربومی شکل گرفت. معترضان می‌گویند تولید بالا رفته، اما سهم بومی‌ها ناچیز مانده و وعده‌های مدیران رژیم «دروغ پشت دروغ» است.
کارگران نفت گچساران مقابل فرمانداری تجمع کردند و خواستار حذف پیمانکاران و تبدیل وضعیت شدند. فرماندار رژیم با نگرانی از همبستگی کارگران وعده‌های تکراری داد، اما کسی نپذیرفت.
کارگران نفت فلات قاره در خارک و سیری نیز اعتراض کردند. آن‌ها اصلاح حقوق، پرداخت مزایا، شفاف‌سازی مالیات و استقلال صندوق بازنشستگی را مطالبه کردند. این اعتراضات نشان می‌دهد حکومت ایران همچنان بر استثمار نیروی کار تکیه دارد.
دانشجویان؛ اعتراض به سوءمدیریت و تهدیدهای امنیتی
در دانشگاه بهشتی، دانشجویان به غذای بی‌کیفیت سلف و مسمومیت‌های مکرر اعتراض کردند. پیمانکاری که سه سال انحصار داشته، زیر سؤال رفت. تجمع دانشجویان مدیریت وابسته به رژیم را بی‌پاسخگو نشان داد.
پس از این اعتراض، دانشگاه وعده تغییر پیمانکار را ارائه کرد؛ اما دانشجویان هشدار دادند اگر وعده اجرا نشود، اعتراض ادامه خواهد داشت. در ادامه، خانواده‌ها با تماس‌های مشکوک تهدید شدند؛ رفتاری که بار دیگر نشان داد حکومت تهران چگونه برای خاموش کردن اعتراضات به ارعاب متوسل می‌شود.
افزایش بی‌سابقه اعدام‌های و گام‌های شتابان حکومت به سمت سرنگونی!
مادران دادخواه؛ صدای همبستگی و مقاومت
در گیلان، مادران دادخواه با خواندن سرود «ای ایران» یاد مقاومت جمعی را زنده کردند. آن‌ها آتش‌سوزی‌های جنگل‌های هیرکانی را محکوم کردند؛ فاجعه‌ای که نشان داد رژیم هیچ برنامه‌ای برای حفاظت از طبیعت ندارد. فعالان زاگرس برای کمک به هیرکانی شتافتند و مردم بار دیگر جای خالی حکومت فاسد را پر کردند. این همبستگی، بازتابی از مقاومت مردمی در برابر ویرانی ساختاری حکومت خامنه‌ای است.
اعتراضات بازنشستگان، کارگران، دانشجویان و خانواده‌های دادخواه تصویری روشن از عمق بحران حکومتی ارائه می‌دهد. فساد، ناکارآمدی و سرکوب، جامعه را به ورطه نابودی کشانده، اما مردم با اتحاد و پیگیری حقوق پایمال‌شده خود به میدان آمده‌اند و عقب‌نشینی را نمی‌پذیرند.
