خیابان های شهرهای ایران تنها گوش شنوای صدای بازنشستگان در تجمع اعتراضی آنها می باشد. در حالی که ایران همچنان زیر سایه سنگین چالش‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی روزگار می‌گذراند، صدای اعتراض مردم از گوشه و کنار این سرزمین بلند شده است.
روز یکشنبه ۱۲اسفند ۱۴۰۳، بازنشستگان تأمین اجتماعی، کارگران، زنان و حتی نسل جوان در شهرهایی چون تهران، کرمانشاه، اهواز، شوش، رشت و خوزستان به خیابان‌ها آمدند تا فریاد خشم و ناامیدی خود را از فقر، فساد و نابرابری به گوش همگان برسانند. این گزارش، بازتابی است از موج روبه‌رشد نارضایتی مردمی که دیگر تاب ظلم و بی‌عدالتی را ندارند و با شعارهایی چون «زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی»، عزم خود را برای تغییر نشان داده‌اند.
موج سراسری اعتراضات بازنشستگان تأمین اجتماعی
روز یکشنبه، بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای مختلف ایران بار دیگر با تجمعات اعتراضی، خواستار احقاق حقوق پایمال‌شده خود شدند. از تهران و رشت گرفته تا کرمانشاه، شوش و خوزستان، این قشر زحمتکش که سال‌ها چرخ تولید و آموزش کشور را گردانده‌اند، امروز در برابر فقر، تورم و وعده‌های توخالی ایستاده‌اند و با برپایی تجمع اعتراضی در مقابل ستم مقاومت می‌کنند. شعارهایی چون «فریاد فریاد از این همه بیداد» و «حاصل کار دولت، غارت جیب ملت» نشان‌دهنده عمق ناامیدی و خشم آنها از سیاست‌های اقتصادی و فساد سیستماتیک است.
در همین زمینه
تجمع اعتراضی مردم در شهرهای ایران؛ از مشکلات معیشتی تا مطالبات برآورده‌نشده
تجمع اعتراضی بازنشستگان تهران با شعار اتحاد علیه بی‌لیاقتی
در پایتخت، بازنشستگان تأمین اجتماعی مقابل سازمان مربوطه اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند و با شعار «لشگری، کشوری، تأمین اجتماعی، اتحاد اتحاد» و «مسئول بی‌لیاقت، خجالت خجالت»، به عدم اجرای همسان‌سازی حقوق، نبود بیمه درمانی رایگان و بی‌توجهی به مطالباتشان اعتراض کردند. این تجمع، نمادی از همبستگی میان اقشار مختلف بازنشستگان بود که دیگر حاضر به پذیرش وعده‌های بی‌سرانجام نیستند.
رشت، صدای کارگران و معلمان زندانی
در گیلان، بازنشستگان و مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی در برابر ساختمان این سازمان تجمع اعتراضی کردند و با شعار «کارگر زندانی، معلم زندانی، آزاد باید گردند»، نه تنها به مشکلات معیشتی خود، بلکه به سرکوب فعالان صنفی نیز اعتراض کردند. این حرکت نشان داد که اعتراضات دیگر صرفاً به مسائل اقتصادی محدود نمی‌شود، بلکه به دفاع از آزادی و عدالت گسترش یافته است.
کرمانشاه، حضور زنان، نماد بیداری اجتماعی
تجمع مشترک بازنشستگان در کرمانشاه با حضور پررنگ زنان مطالبه‌گر، جلوه‌ای از عزم جمعی برای مقابله با فقر و فساد بود. بانوان در کنار مردان، با شعارهایی چون «اتحاد اتحاد علیه فقر و فساد»، به سیاست‌های تبعیض‌آمیز و ناکارآمد اقتصادی اقدام به برگزاری تجمع اعتراض کردند. یکی از بازنشستگان در این تجمع، با اشاره به ظلم روا داشته‌شده بر نسلی که روزی ستون تولید کشور بود، گفت: «ما امروز برای حقی که بیرحمانه پایمال شده، به خیابان آمده‌ایم».
شوش،خشم از غارت و چپاول
در تجمع اعتراضی شوش، بازنشستگان تأمین اجتماعی با شعارهای تند و صریحی چون «تأمین رو غارت کردند، ما رو بیچاره کردند» و «حسین حسین شعارشون، دروغ و دزدی کارشون»، خشم خود را از فساد حکومتی و رانت‌خواری ابراز داشتند. این تجمع اعتراضی، بازتابی از ناامیدی عمیق مردمی است که معتقدند منابع کشور به جای خدمت به آنها، به جیب عده‌ای خاص سرازیر می‌شود.
خوزستان، راهپیمایی برای رفاه و آزادی
در استان خوزستان، بازنشستگان با راهپیمایی و تجمع اعتراضی، به شرایط سخت معیشتی، مشکلات درمانی و بی‌توجهی مسئولان اعتراض کردند. شعارهایی چون «حقوق نصفه‌نیمه، سکوت کنی همینه» و «از خوزستان تا تهران، ننگ بر مدیران» نشان‌دهنده گستردگی نارضایتی است. حضور دختری جوان در کنار پدر بازنشسته‌اش، که فریاد اعتراضش را علیه تبعیض و نابرابری بلند کرد، نمادی از پیوند نسل‌ها در این مبارزه بود.
اصفهان، مطالبه قانون‌مند بازنشستگان
بازنشستگان فولاد معدن در اصفهان نیز با راهپیمایی و تجمع اعتراضی، به اجرا نشدن قانون همسان‌سازی حقوق اعتراض کردند و تأکید داشتند که «تأمین نکردن منابع برای اجرای این قانون، هیچ وجاهت قانونی ندارد». این حرکت، نشان‌دهنده تلاش برای پیگیری مطالبات از مسیر قانونی، در کنار اعتراض خیابانی است.
تجمع اعتراضی دانشجویان ایرانشهر، نسل جوان در میدان
همزمان با اعتراضات بازنشستگان، دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر نیز به کیفیت پایین غذا و بی‌توجهی کارگزاران حکومتی تجمع اعتراض کردند. این تجمع که مقابل معاونت فرهنگی دانشگاه برگزار شد، با تهدید و فشار حراست و کمیته انضباطی مواجه شد. احضار دانشجویان معترض و تهدید به محرومیت از تحصیل (۲تا ۳ترم)، نشان‌دهنده تلاش برای سرکوب صدای نسل جوانی است که از نابرابری و سوءمدیریت به ستوه آمده‌اند.
طنین خواست تغییر در ایران و سرنگونی حکومت ستمگر ولایت فقیه
اعتراضات روز یکشنبه ۱۲اسفند ۱۴۰۳، تنها یک تجمع اعتراضی صنفی نبود؛ بلکه فریادی بود از عمق جامعه‌ای که زیر بار فقر، فساد و تبعیض کمر خم کرده است. از بازنشستگان که سال‌ها زحمت کشیده‌اند تا جوانانی که آینده‌ای روشن می‌خواهند، این جنبش نشان‌دهنده همبستگی بی‌سابقه‌ای است که مردم برای خواسته واقعی خود که سرنگونی حکومت آخوندی است تلاش و مبارزه می‌کنند.
شعارهایی چون «زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی» و «خواسته ما هر زمان، صلح، رفاه، آزادی»، نه تنها مطالبه معیشت، بلکه درخواست تغییر بنیادین و سرنگونی ساختاری است که به گفته معترضان، جز غارت و سرکوب دستاوردی نداشته است.
