فریاد بازنشستگان و کشاورزان در اعتراضات سراسری
اعتراضات مردمی در سراسر ایران علیه فساد و بی‌تدبیری حکومت ایران شدت گرفته و هر شهر به صحنه تجمع اعتراضی تازه‌ای تبدیل شده است. بازنشستگان، کشاورزان و کارگران با حضور مستقیم در خیابان فریاد می‌زنند و از حق اولیه زندگی دفاع می‌کنند.
در کرمانشاه تجمع اعتراضی بازنشستگان مقابل صندوق بازنشستگی استان نقطه اوج اعتراضات امروز بود. آنها با شعارهایی مانند «اصلاح‌طلب! اصول‌گرا! کشور رو بردید قهقرا!» و «درد ما درد شماست، مردم به ما ملحق شوید!» خشم خود را از فساد حکومتی فریاد زدند. این تجمع بازتابی از زندگی سخت، حقوق پایمال‌شده و نادیده‌گرفتن مردم توسط مقامات حکومتی است. حضور گسترده بازنشستگان در این تجمع اعتراضی نشان می‌دهد که صبر جامعه لبریز شده است.
در شهرکرد نیز تجمع اعتراضی کشاورزان مقابل اداره برق شکل گرفت. قطع برق پمپ‌های آب، زمین‌ها را خشک کرده و محصول را نابود کرده است. کشاورزان در این تجمع اعلام کردند که این سیاست‌ها جنایت آشکار علیه معیشت مردم است. حکومت ایران آب نمی‌دهد، برق نمی‌دهد و پاسخ هم نمی‌دهد. این تجمع اعتراضی، اعتراض به نابودی کشاورزی و معیشت هزاران خانواده بود.
در چهارمحال و بختیاری هم اعتراضات تجمعی کشاورزان ادامه یافت. تجمعی که به دلیل خشم عمومی به تنش کشیده شد و هیچ مسئولی پاسخی نداد. مردم با این تجمع نشان دادند که تحمل بی‌کفایتی مقامات حکومتی را ندارند و صدای اعتراض‌شان قرار نیست خاموش شود.
اعتراضات معلمان و کارکنان
در راسک، معلمان حق‌التدریس تجمع اعتراضی قدرتمندی برپا کردند. آنها ماه‌ها وعده شنیده‌اند بدون اینکه حقوق یا بیمه‌ای دریافت کنند. تجمع امروز پیامی روشن بود: تا بی‌عدالتی ادامه داشته باشد، کلاس‌ها به حالت عادی برنمی‌گردد. این تجمع اعتراضی نه‌تنها دفاع از حقوق معلمان، بلکه اعتراض به نابودی آموزش نسل آینده توسط حکومت است.
در اراک، کارکنان بهداشت تجمع اعتراضی دیگری مقابل ستاد دانشگاه علوم پزشکی شکل دادند. پرداخت ناقص کارانه، فرمول‌های مبهم و بی‌عدالتی آشکار آنها را وادار به تجمع کرد. پرستارانی که سال‌ها جانفشانی کردند، حالا در تجمع اعتراضی فریاد می‌زنند که وعده‌های مسئولان جز پوچی چیزی نبوده است.
در جنوب کرمان، کشاورزان در تجمع اعتراضی مقابل جهاد کشاورزی خواستار تأمین سوخت گلخانه‌ها شدند. گازکشی تکمیل نشده و سازمان نظام مهندسی پاسخی نمی‌دهد. این تجمع معترضانه تصویری کامل از ناکارآمدی و فروپاشی ساختارهای تصمیم‌گیری حکومت ایران بود.
کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در نود و ششمین هفته به ۵۵ زندان گسترش یافت
فریاد علیه فساد و نابودی محیط زیست
در گلستان، تجمع اعتراضی مردم مقابل کارخانه سیمان برگزار شد. آنها تخریب درختان و نابودی جنگل‌های هیرکانی را فریاد زدند. سکوت مقامات و مشارکت نیروهای حکومتی در پروژه‌های مخرب باعث شد مردم با تجمع اعتراضی خود علیه غارت منابع طبیعی بایستند.
در کوت‌عبدالله نیز کارگران تجمع اعتراضی شکل دادند. پیمانکار بخشی از حقوق ناچیز آنها را کسر کرده و هیچ توضیحی نمی‌دهد. تجمع امروز واکنشی مستقیم به استثمار کارگران بود؛ کارگرانی که چند شغل دارند اما هنوز حقوق‌شان پرداخت نمی‌شود.
در کرمانشاه، ساکنان مسکن مهر تجمع اعتراضی برگزار کردند. ۱۶ سال وعده شنیدند اما هنوز خانه‌ای تحویل نگرفته‌اند. تجمع امروز فریادی علیه فشار اقتصادی و بی‌تفاوتی مسئولان بود.
خانواده‌های زندانیان سیاسی نیز در یک تجمع اعتراضی به کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام پیوستند. پلاکارد «نه به اعدام» در دست داشتند و عکس فرزندان‌شان را نشان می‌دادند. این نودوششمین هفته تجمع بود؛ نشانه‌ای از مقاومت پیوسته.
در مغان، کشاورزان با تجمع اعتراضی خواستار دریافت مطالبات دو ساله ذرت شدند. وعده وزیر پوچ بود و پایان آبان به‌سر رسید بدون هیچ پرداختی. تجمع امروز اعتراض صریح به فریبکاری مقامات بود.
در معدن مس جانجا، کارگران با تجمع اعتراضی تأکید کردند که ۴ تا ۶ ماه معوقات دارند. ۵۰ کارگر در سخت‌ترین شرایط کار می‌کنند اما حقوق‌شان پرداخت نمی‌شود. تجمع امروز اعتراض به بی‌توجهی و بی‌عدالتی مزمن در ساختار حکومتی بود.
جمع‌بندی
این موج تجمعات اعتراضی مردمی نشان می‌دهد که خشم عمومی سراسر کشور را فرا گرفته است. حکومت ایران با فساد، بی‌تدبیری و سرکوب، بذر نارضایتی را به خشم تبدیل کرده. مردم در خیابان‌ها ایستاده‌اند و فریاد می‌زنند. اتحاد در تجمعات اعتراضی هر روز گسترده‌تر می‌شود.
منابع:
گزارش‌های میدانی از کرمانشاه، شهرکرد، چهارمحال و بختیاری
گزارش‌های میدانی از راسک، اراک، جیرفت، گلستان
گزارش‌های میدانی از کوت‌عبدالله، مغان، معدن جانجا
