روز شنبه ۶اردیبهشت، بندر رجایی در بندرعباس شاهد یکی از بزرگترین انفجارهای تاریخ خود بود که بر اثر آن تلفات انسانی فاجعه‌آمیز و خسارات فراوانی به بار آمد. این انفجار که ابتدا به علت آتش‌سوزی در منطقه آغاز شد، بلافاصله به انفجاری مهیب تبدیل شد که در پی آن بیش از ۴۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند و پیش‌بینی می‌شود که تعداد جان‌باختگان با توجه به وضعیت بحرانی، به بیش از ۱۰۰ نفر برسد.
کارگران زحمت‌کش، قربانیان بی‌گناه این فاجعه
گزارش‌های منتشر شده از شاهدان عینی و منابع محلی حاکی از آن است که بسیاری از قربانیان این حادثه، کارگران سخت‌کوش و بی‌پناهی بوده‌اند که برای تأمین لقمه‌ای نان در این بندر مشغول به کار بودند. این کارگران که با دست‌های پرزحمت خود در این مرکز ترانزیت مشغول به فعالیت بودند، به ناگاه به طعمه این انفجار عظیم تبدیل شدند. در حالی که این فاجعه از سوی مقامات حکومتی به دلیل نقص ایمنی و چیدمان خطرناک کانتینرها توصیف شده، واقعیت تلخ این است که بسیاری از این کارگران هیچ‌گونه حمایتی از سوی نهادهای دولتی نداشتند و به راحتی در این کانون خطر گرفتار شدند.
در همین زمینه
آخرین گزارش‌ها از انفجار بندرعباس؛ بیش از ۲۵کشته و هزار مصدوم در اثر آتش سوزی
تلفات جانی و خسارات مالی در ابعادی بی‌سابقه
طبق گزارش‌های اولیه، تا ظهر یکشنبه، تعداد کشته‌ها ۳۶ نفر اعلام شده است. اما شدت سوختگی اجساد به حدی بوده که تنها ۱۸ نفر قابل شناسایی بودند و مابقی به علت سوختگی شدید نیاز به آزمایش DNA دارند. در همین حال، برخی منابع محلی گزارش داده‌اند که تعداد کشته‌ها تا ۲۵۰ نفر تخمین زده می‌شود. شرایط بیمارستان‌ها نیز در حال حاضر بحرانی است و بسیاری از مجروحان در حال دریافت خدمات درمانی در بیمارستان‌های موقت و مراکز درمانی هستند. تصاویر هوایی از محل انفجار، خسارات گسترده به ساختمان‌ها، خودروها و زیرساخت‌های بندری را نشان می‌دهد که نشان‌دهنده ابعاد فاجعه است.
تلاش‌های مقامات برای پنهان‌کاری و مدیریت بحران
در حالی که رژیم ایران تلاش کرده است تا علت دقیق انفجار را به تعویق بیندازد، منابع خبری از احتمال وجود محموله‌های سوخت جامد موشکی که برای استفاده در موشک‌های بالستیک ایران در نظر گرفته شده بود، خبر می‌دهند. طبق گزارش‌های رسیده، این محموله‌ها از چین به ایران منتقل شده و در بندر رجایی ذخیره شده بودند. عدم مدیریت صحیح این مواد شیمیایی خطرناک و چیدمان نادرست کانتینرها باعث گسترش آتش‌سوزی و انفجار شد.
شاهدان و خبرنگاران، داستان‌های دردناک از قربانیان
یکی از خبرنگاران سیمای آزادی از بندرعباس در گفتگو با خبرنگاران از وضعیت دردناک مردم گزارش داده و گفته است: «۲۳ زن کارگر گم شده‌اند و خبری از آن‌ها نیست. وضعیت اورژانس خیلی افتضاح است و بیمارستان‌ها ظرفیت پذیرش بیشتر ندارند. زخمی‌ها بسیار زیاد هستند و شیشه‌های ما در ۲۵ کیلومتری اسکله به خاطر انفجارها شکسته‌اند.»
این وضعیت نشان‌دهنده بحران انسانی شدید در این منطقه است که نیاز به توجه فوری و رسیدگی به خانواده‌های داغدار و آسیب‌دیده دارد.
حمایت و پیگیری از سوی مریم رجوی
در پی این حادثه، خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب شورای ملی مقاومت ایران، با ارسال پیامی ضمن تسلیت به خانواده‌های جان‌باختگان و آسیب‌دیدگان، از مردم خواسته است که به تلاش‌های خود برای کمک به خانواده‌های کارگران و آسیب‌دیدگان این حادثه ادامه دهند. وی همچنین از جوانان بندرعباس و استان‌های همجوار خواسته است که بیش از پیش برای کمک به این آسیب‌دیدگان تلاش کنند و بر ابعاد انسانی این فاجعه بیفزایند.
جمع‌بندی: یک فاجعه انسانی دیگر در کشور
این فاجعه، همچنان که در بسیاری از بحران‌ها و حوادث مشابه در ایران شاهد آن بوده‌ایم، تأکید بر عدم توانمندی حکومت در مدیریت بحران و بی‌توجهی به امنیت کارگران و مردم عادی دارد. با توجه به شدت این انفجار و تعداد بالای کشته‌ها و مجروحان، همچنان باید منتظر جزئیات بیشتر و اقدامات بعدی مقامات بود، هرچند که احتمال می‌رود این حادثه همچون سایر فاجعه‌ها به فراموشی سپرده شود.
انعکاس در رسانه‌های رژیم ایران:
پس از وقوع انفجار مهیب در بندر رجایی بندرعباس، رسانه‌های حکومتی رژیم ایران در تلاش بودند تا ابعاد واقعی این فاجعه را کم‌رنگ کرده و وضعیت را تحت کنترل نشان بدهند. برخی از رسانه‌های دولتی از جمله روزنامه‌های کیهان و فرهیختگان به بررسی احتمال “خرابکاری” پرداخته و این انفجار را با حادثه انفجار بندر بیروت در سال ۲۰۲۰ مقایسه کردند. به طور خاص، روزنامه کیهان در گزارشی به نقل از مقامات دولتی نوشت: «با کسانی که نسبت به ایمنی کم‌کاری کرده‌اند برخورد قانونی خواهد شد». این گزارش‌ها به‌طور واضح تلاش دارند تا مسئولیت وقوع حادثه را از دوش مقامات حکومتی برداشته و آن را به عوامل بیرونی نسبت دهند.
رسانه‌های دیگر نیز با اشاره به ضعف‌های مدیریتی، اعلام کردند که احتمالاً این حادثه نتیجه سهل‌انگاری در چیدمان و مدیریت مواد شیمیایی خطرناک در بندر بوده است. روزنامه جهان صنعت در مقاله‌ای تحت عنوان “بیروتی دیگر” از شباهت‌های فاجعه بندرعباس به انفجار بیروت یاد کرد و بر لزوم بررسی دقیق ایمنی در این بندر تأکید کرد. در عین حال، برخی دیگر از رسانه‌ها به “شایعات” مربوط به خرابکاری در این حادثه پرداخته و احتمال دخالت عوامل خارجی یا دشمنان رژیم را مطرح کردند.
همزمان، در گزارش‌های حکومتی اشاره شده است که برخی از اعضای کمیسیون‌های مختلف مجلس رژیم برای بررسی وضعیت به محل حادثه اعزام شده‌اند، اما به‌طور کلی، این گزارش‌ها کم‌توجه به ابعاد انسانی فاجعه و تمرکز بیشتر بر مسائل فنی و ایمنی است. این در حالی است که بسیاری از مردم و شاهدان عینی از مسئولیت‌ناپذیری رژیم در حفاظت از جان شهروندان و به‌ویژه کارگران در این حادثه انتقاد می‌کنند.
این برخورد رسانه‌ای رژیم همچنان با هدف پنهان‌سازی ابعاد واقعی فاجعه و جلوگیری از گسترش اعتراضات عمومی به اقدامات نادرست و بی‌مسئولیتی مقامات صورت می‌گیرد.
