شکست ضد تظاهرات رژیم در عراق
رژیم آخوندی که پس از هلاکت قاسم سلیمانی، شاخ جنگیش در عراق شکسته شد و در قیام مردمی عراق نیز روحی تازه دمیده شد، سعی کرد با برگزاری ضد تظاهرات، توسط نیروهای نیابتی خود، مسیر خواسته‌های انقلابی مردم که کوتاه کردن دست جمهوری آخوندی بر حاکمیت عراق است را به یک حرکت ضد آمریکایی تبدیل کند که بطور مفتضحانه‌ای شکست خورد.
اعتراضات مردمی در عراق از اول اکتبر۲۰۱۹ برابر با ۹مهر۹۸، شروع شد. هدف از برگزاری آن، اعتراض به ۱۶سال فساد، بیکاری و خدمات عمومی ناکافی و فراخوان برای براندازی حکومت و توقف مداخله نظام ولایت فقیه در عراق بود.
در آبان۹۸ در پی گرانی بنزین، قیام گسترده‌ای ایران را فرا گرفت و می‌رفت تا تار و پود ولی فقیه را از هم بگسلد. خامنه‌ای به ناچار فرمان قتل‌عام را صادر کرد. و ۱۵۰۰نفر از مردم ایران ظرف ۲روز قتل‌عام شدند. خامنه‌ای دریافت که برای استراتژی‌اش دیگر عمقی نمانده و با هلاکت سلیمانی، اصلی‌ترین مهره‌اش که گرداننده کلیه فعالیتهای تروریستی او در منطقه بود، خیلی زود به این نتیجه رسید که اگر قیام را در لبنان و عراق خفه نکند، خط را باید در تهران ببندد. اوضاع عراق برای خامنه‌ای وخیم‌تر بود و باید اول عراق تعیین تکلیف می‌شد.
تا زمانی که سلیمانی زنده بود و فرماندهی عملیات بر علیه تظاهر کنندگان عراقی را برعهده داشت، چندین بار توسط نیروهای وابسته و مزدور حشدالشعبی و کتائب، به میادین تظاهراتها در استانهای مختلف حمله نموده و سعی نمودند تا این قیام مردمی را سرکوب نمایند. در این مسیر مردم محروم عراق، با تقدیم حدود ۶۰۰شهید و هزاران اسیر و زخمی، قهرمانانه پایداری نموده و بر مواضع خود پای فشردند و از سنگرهای انقلاب خود، خصوصا میدان تحریر دفاع نمودند.
پس از به هلاکت رسیدن سلیمانی، خامنه‌ای به اصلی‌ترین مهره عراقی خود یعنی مقتدا صدر متوسل شد تا توسط او خط انقلاب را به انحراف کشیده و در بین مردم عراق که خواهان کوتاه کردن دست عمال آخوندی از عراق هستند، حرکتی ضد آمریکایی راه انداخته و هدف تظاهرات را منحرف نماید.
در روز ۲۴دی، مقتدی‌صدر در پیامی نوشت: «زمین و آسمان و حاکمیت عراق توسط نیروهای اشغالگر و متجاوز مورد تعرض قرار گرفته است. متحد شوید و سستی به خود راه ندهید. عراق شما خواستار فریادتان است و کوتاهی به خرج ندهید. وی همه مردم و اقشار را دعوت کرد تا در تظاهرات گسترده ضد اشغالگری و حضور نیروهای آمریکا در عراق شرکت کنند».
کمیته برگزاری تظاهرات انقلاب اکتبر عراق در بیانیه‌یی مطبوعاتی، در پاسخ به فراخوان مقتدی صدر برای تظاهرات میلیونی نوشت: «فراخوان برای تظاهرات از شهر قم، ما را نمایندگی نمی‌کند».
در بخشی از این بیانیه آمده است:
«مردم انقلابی عراق، شما به نام عراق، از ابتدای اکتبر تاکنون، برای استقلال عراق و بازگرداندن حاکمیت آن و پایان دادن به دخالتهای خارجی و سرنگونی تمامی افراد فاسد، که ثروتهای عراق را در اختیار رژیم ایران قرار داده‌اند، از خانه‌های خود خارج شده‌اید و به تظاهرات اقدام کردید… بعد از تمامی این جان‌فشانی‌ها، مقتدی‌صدر از شهر قم، شما را به تظاهرات میلیونی علیه حضور آمریکا فرا می‌خواند. و رهبران شبه‌نظامیانی که دستشان به خون جوانان انقلاب اکتبر آغشته است، به آن پاسخ مثبت می‌دهند. تردیدی نیست که این شعارهای موهوم، مردم عراق را فریب نخواهد داد، چرا که واقعیت این افراد سیاسی و وفاداری مطلق آنها به رژیم ایران علیه عراق و مردم آن، افشاء شده و تمامی مردم عراق و تظاهر کنندگان، می‌دانند که این فراخوان به‌منظور پایان دادن به تظاهرات و حفاظت از فاسدین و جنایتکاران داده شده. لذا این فراخوانی است با هدف باطل».
روزجمعه ۴بهمن۹۸، پس از تبلیغات گسترده رژیم آخوندی برای برپایی ضدتظاهراتی در بغداد، با الگوی نمایشهای جنازه‌گردانی قاسم سلیمانی، با صحنه‌گردانی مقتدی صدر و سرکردگان بسیج حشدالشعبی و کتائب حزب‌الشیطان و عصائب و سپاه بدر، و با بخدمت گرفتن همه امکانات دولتی، تجمعاتی را درچند میدان بغداد شکل دادند. تظاهرکنندگان در حالی که شعارهای «آمریکا از عراق بیرون برو» در دست داشتند، اما نوک تیز حملاتشان، علیه تجمعات انقلابیون عراقی بود که خواستار خروج ایران از عراق بودند.
قیام‌کنندگان و مردم عراق که نسبت به این توطئه هوشیار بودند، با سردادن شعارهایی علیه سرسپردگان و مزدوران خامنه‌ای فریاد می‌زدند: «لا مقتدا لاهادی- حرۃ تضل بلادی» یعنی نه به مقتدی‌صدر، نه به هادی‌عامری، آزادی برای عراق. اما نیروهای امنیتی عراق و مزدوران حشدالشعبی، محل اصلی اعتراضات مردمی را مورد حمله قرار دادند. در شهرهای جنوبی سعی کردند اعتراض کنندگان را از محل خود بیرون کنند و برای اینکار به گاز اشک‌آور و گلوله جنگی متوسل شدند که طی آن ۴نفر کشته و دهها نفر دیگر مجروح شدند.
نیروهای سرکوبگر در بغداد، در اتوبان محمد قاسم، میدان طیران، پل سنک، میدان خلانی و میدان تحریر، با حمله گسترده و با شلیک مستقیم گلوله‌های جنگی به‌روی تظاهرکنندگان، تلاش کردند آنها را از میادین تظاهرات بیرون کنند. اما قیام‌کنندگان با شجاعت از سنگرهای انقلاب دفاع کردند. تعداد زیادی از ساکنان بغداد در همبستگی با جوانان شورشی به‌یاری آنها در میدانهای خلانی، وثبه و میدان تحریر شتافتند.
در ناصریه در اثر حمله نیروهای امنیتی وابسته به رژیم آخوندی به قیام کنندگان در پل فهد، ۳نفر شهید و ۲۱نفر مجروح شدند. هزاران تن از مردم ذی‌قار برای همبستگی و یاری انقلابیون به میدان حبوبی در مرکز شهر ناصریه شتافتند.
در بصره مردم بجان آمده علیه دخالتهای رژیم آخوندی، خطاب به مقتدا صدر شعار دادند: «یا دودة ذب العمامة السودة – ای مقتدی این عمامه سیاه را دور بینداز».
درکوت که به تجمع مردم حمله شده و با پرتاب گاز اشک‌آور سعی بر متفرق کردن مردم داشتند، جوانان انقلابی با بدن خویش بر روی گاز اشک‌آور خوابیدند تا آنرا خاموش کنند و دیگران را مسموم نکند.
شبه‌نظامیان رژیم در کربلا، با پرتاب کوکتل مولوتوف به میدانهای تحصن حمله کردند، اما تظاهرکنندگان با بستن پل و خیابان سنائر با آنها به مقابله پرداختند و نگذاشتند اجتماع آنها را بهم بزنند.
بعد از شکست ضدتظاهرات مقتدی‌صدر و بسیجیان حشدالشعبی و سایر مزدوران خامنه‌ای در عراق در روز جمعه، نیروهای سرکوبگر حکومت دست‌نشانده ولایت فقیه روز شنبه ۵دی نیز، به میادین و اماکن تجمع قیام‌کنندگان عراقی در بغداد و استانهای جنوبی حمله کردند و با به آتش کشیدن چادرهای آنان و تخریب و سرقت اموال آنها، سعی بر متفرق نمودن آنان نمودند. اما بار دیگر، با مقاومت و مقابله قیام‌کنندگان عراقی روبه روشدند.
بعد از شکست ضد تظاهرات فرمایشی مزدوران خامنه‌ای، بار دیگر کمیته برگزاری تظاهرات انقلاب اکتبر عراق، شنبه ۵بهمن، طی یک فراخوان فوری به جوانان آزاده و دانشجویان انقلابی، خواستار حضور آنان در میدان تحریر بغداد و سایر میدانهای تحصن شد، تا از دست‌آوردهای انقلاب در برابر یورش نیروهای سرکوبگر حفاظت کنند. به‌دنبال این فراخوان و اجتماع عظیم مردم در میدان تحریر، قیام‌کنندگان و مردم با سردادن شعارهایی علیه سرسپردگان و مزدوران خامنه‌ای فریاد می‌زدند: نه به مقتدی صدر، نه به هادی عامری، آزادی برای عراق.
