در حالی که عارف، معاون اول رئیس‌جمهور، با ادعای «اجازه نمی‌دهیم با سفره مردم شوخی کنند» سخن می‌گوید، گزارش‌های میدانی از بازار کالاهای اساسی مشهد، روایتی تلخ و متفاوت را فریاد می‌زند. رسانه حکومتی «خراسان» درتاریخ ۸مهرماه ۱۴۰۴ ناخواسته پرده از حقیقتی برمی‌دارد، سفره مردم ایران، نه با شوخی، که با شعله‌های گرانی و تورم به آتش کشیده شده است.
بازار در تب گرانی
بازارهای مشهد، آیینه تمام‌نمای رنج مردم‌اند. قیمت گوشت گوساله، که پس از دهه آخر صفر سر به فلک کشیده، همچنان در اوج است. برنج پاکستانی، که روزگاری سهمی از سفره مردم این شهر داشت، یا نایاب شده یا با قیمتی نجومی حدود ۲۰۰هزار تومان به ازای هر کیلو به فروش می‌رسد. قیمت‌ها بی‌رحمانه سفره‌ها را کوچک‌تر کرده‌اند: مرغ کیلویی ۱۲۰هزار تومان، ران مرغ مجلسی ۱۴۵هزار تومان، سینه مرغ ۲۴۲هزار تومان، ران گوسفندی ۸۷۵هزار تومان، سردست گوسفندی ۸۹۰هزار تومان، قلوه‌گاه گوسفندی ۵۲۵هزار تومان و گوساله جوان ۹۳۰هزار تومان. این اعداد، نه‌تنها تغییری به سوی کاهش نداشته‌اند، بلکه تداوم گرانی، بسیاری از این اقلام را از سفره خانواده‌ها حذف کرده است.
خواربارفروشی‌ها؛ روایت آشفتگی
در فروشگاه‌های خواربار، وضعیت از این هم آشوبناک‌تر است. فروشنده‌ای با طعنه می‌گوید: «اتفاق خاصی نیفتاده، فقط برنج پاکستانی کمیاب شده!» اگر هم پیدا شود، قیمتش سر به فلک می‌زند: کیسه ۱۰کیلویی برنج پاکستانی سوپر باسماتی ۱.۵۱میلیون تومان و برنج غزال صورتی ۱.۷۸میلیون تومان. این در حالی است که قیمت مصوب برنج پاکستانی درجه یک، ۶۶هزار و ۳۰۰تومان تعیین شده؛ اما در واقعیت، حتی دو ماه پیش هم این برنج با دو برابر قیمت مصوب به دست فروشندگان نمی‌رسید. طبیعی است که با این قیمت‌ها سفره مردم نه تنها کوچک بلکه به آتش کشیده شده است.
در همین زمینه
گرانی و تورم، نان را از سفره مردم ربودند!
سکوت کارگزاران و بحرانی که سفره مردم را به آتش می‌کشد
پیگیری‌های رسانه‌ای از مسئولان حکومتی، جز سکوتی معنادار، نتیجه‌ای نداشته است. تماس‌های مکرر با مدیرکل جهاد کشاورزی و دیگر نهادها بی‌پاسخ مانده و این بی‌توجهی، خود گواهی است بر ناتوانی نظام در مهار بحران. فعال شدن مکانیسم ماشه، اقتصاد رژیم را در تنگنایی عمیق فرو برده و افزایش نرخ ارز، نشان از باتلاقی دارد که هر حرکت رژیم در آن، به ضد خود بدل می‌شود. این ناشی از سیاست‌های خانمانسوزی است که نتیجه آن را در سفره مردم می‌توان مشاهده کرد.
پیام مردم: از خاکستر، آتش قیام زبانه می‌کشد
هرچند سفره‌های مردم در شعله‌های گرانی می‌سوزد، اما این پایان داستان نیست. مردمی که سال‌ها است زیر یوغ ستم و سرکوب مقاومت کرده‌اند، از این خاکستر، آتش قیام را شعله‌ور خواهند کرد. پیام روشن است: حکومتی که سفره مردم را به آتش کشیده، در برابر اراده ملت دوامی نخواهد داشت. خرابی‌ها از حد گذشته، اما از دل این ویرانی، آبادانی آزادی جوانه خواهد زد.
