سوگند نامه بقراط متنی هست که همه دانشجویان پزشکی از جمله دکتر ابراهیم ریگی در پایان دوره تحصیل و وارد شدن به حرفه‌‌ی پزشکی به اون سوگند میخورند و بر اساس این متن سوگند میخورند که با هیچ بیماری ناعادلانه رفتار نکنن ولی در کشور ما حاکمیت آخوندی به تنها چیزی که در زمینه پزشکی و پزشکان احترام نمی‌گذاره همین سوگند بقراط هست. قتل جنایتکارانه دکتر آیدا رستمی فقط بجرم اینکه به مجروحان قیام سراسری کمک می کرده و حالا هم قتل ناجوانمردانه دکتر ابراهیم ریگی که به مجروحان جمعه خونین زاهدان کمک کرده بود. دکتر ابراهیم ریگی پزشک جوانی بود که در زاهدان ربوده شد و روز ۳اسفند زیر شکنجه بدست عوامل خامنه‌ای در زاهدان بشهادت رسید.
دکتر ابراهیم ریگی: رسم ماست ایستاده مردن
روز ۳اسفند در زاهدان، درست به همان گناه و به همان شیوه وحشیانه که دکتر آیدا رستمی را کشتند، پزشک دیگری در زیر شکنجه دژخیمان خامنه‌ای بشهادت رسید. گناهش مداوای مجروحان قیام سراسری در جمعه خونین زاهدان بود!
دکتر ابراهیم ریگی پزشک جوان ۲۴ساله که در دانشگاه یزد درس خوانده بود، روز ۲۱ مهر ماه در حالیکه به همراه خانواده از بیمارستان تامین اجتماعی زاهدان در حال بازگشت به منزل بود توسط نیروهای نظامی بازداشت شد.
قضائیه جلادان اتهام دکتر ابراهیم را «محاربه» و «افساد فی الارض» عنوان کرد. ۱۱دی او با قید وثیقه آزاد شد اما روز ۳ اسفند حوالی ساعت ۴ و نیم عصر، دو مامور حکومتی دکتر ابراهیم را در محدوده خیابان کریم پور زاهدان بازداشت و به کلانتری ۱۲ در منطقه بعثت بردند، تلفن ابراهیم از لحظه بازداشت خاموش شد و در کلانتری مورد ضرب و جرح و شکنجه قرار گرفته و بشهادت رسید.
قاضی پرونده شعبه ویژه قتل… و قاضی کشیک و پزشکی قانونی تأیید کرده‌اند که ابراهیم بر اثر ضرب و جرح صورت گرفته در داخل کلانتری ۱۲ بشهادت رسیده است چرا که لباسهای دکتر ابراهیم در اثر ضرب و جرح پاره شده بود.
دکتر ابراهیم ریگی، این پزشک شریف و مبارز بلوچ بعد از جنایت پاسداران خامنه‌ای در جمعه خونین زاهدان نوشته بود:
در همین رابطه
نگاهی به سرگذشت شهید قیام مهران رحمانی
«۸مهر که هیچ وقت از یاد هیچ ایرانی و بلوچی نخواهد رفت. اتفاقی به پهنای قلب شکسته مادران داغدار، به پهنای قلب شکسته خانواده خدانور، مهسا امینی و دیگر کشته شدگان… نمی‌دانستم که کمک کردن به مجروحان و انتقاد از کشته شدن برادرانمان و خواهرانمان هم گناه است…اما عزیزان من این را بدانید حتی مرگ، حتی اعدام کردن من، برای من دیگر مهم نبود. چون من در این سرزمین بارها از دنیا رفته‌ام. پیشنهادهای بسیاری برای خروج من از این سرزمین را دادند. از سراسر دنیا بمن پیام دادند اما من شهر خود و مکی را ترک نخواهم کرد.»
عاقبت این پزشک مبارز که به نقطه بی بازگشت باور به آزادی و روبه‌رو شدن با مرگ رسیده بود و از آن هراسی نداشت در راه آزادی و مردم ستمدیده خود جان داد. پیکر او روز جمعه ۵ اسفند در آرامستان محمد رسول‌الله زاهدان بخاک سپرده شد.
از شهید دکتر ابراهیم ریگی دست نوشته‌ای بجا مانده است که بنظر می رسد مربوط به زمانی است که او در زندان زاهدان بوده‌است. او نوشته بود:
رسم ماست ایستاده مردن
و خون او، خود گواه گویای کلامش بود.
