سرنوشت برجام و طناب دار مذاکرات. روز پنجشنبه ۱۷آذرماه۹۹ رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در رابطه با سرنوشت برجام به خبرگزاری رویترز گفت: «احیای توافق هسته‌ای با ایران در دوران ریاست جمهوری جو بایدن، به توافقی تازه نیاز دارد…نقض تعهدات ایران به حدی بوده که نمی‌توان به سادگی توافق را به نقطه اول برگرداند …نمی‌توانم تصور کنم آن‌ها به خانه اول برمی‌گردند، زیرا خانه اولی دیگر در کار نیست».
آببندی برگشت ناپذیری برجام
وی در ادامه برگشت ناپذیری به برجام را چنان آببندی کرد که شکافی برای رژیم و طرفداران خط مماشات باقی نگذاشت. وی گفت: «مواد هسته‌ای بیشتر شده‌اند. فعالیت‌های هسته‌ای بیشتر شده‌اند. سانتریفیوژها بیشتر شده‌اند. اقدامات بیشتری هم اعلام می‌شود. خُب، چه اتفاقی باید برای اینها بیفتد…؟ به این پرسش باید در سطح سیاسی پاسخ داد…می‌بینم که … داریم به دسامبر سال ۲۰۱۵ برمی‌گردیم».
بیشتر بخوانید
ناتوانی خامنه‌ای در تخفیف بحران‌ها؛ چرا؟ + ویدئو
تامین ارز نیروی قدس سپاه با پولشویی از سامانه ارزی نیما
سوال اساسی
بنابراین سوال این است که موضع‌گیری گروسی بعنوان رئیس آژانس انرژی اتمی چه عواقبی برای رژیم دارد…؟
در پاسخ باید گفت که اظهارات گروسی بعنوان مدیرکل ارگان بین‌المللی در زمینه کنترل تسلیحات اتمی عواقب بسیار خطرناکی برای رژیم دارد.
از جمله اینکه:
اولا: پای اجماعی جهانی شکل گرفته شده. پس از مانور سیاسی رژیم برای خروج از پروتکل الحاقی علیه خودش را سفت کرد. امکان هرگونه مماشات و کوتاه آمدن احتمالی را بست.
ثانیا: موضع‌گیری آژانس پای شورای امنیت را هم به میان می‌کشد.
ثالثا: خامنه‌ای را در بن‌بست عمیق‌تری فرو خواهد برد. به نحوی که جای هرگونه مانور را برای وی خواهد بست.
اگر پای خواست جامعه جهانی نیاید. باید پی بازگشت تحریم‌های قبل از برجام را به تن بمالد که فصل هفتم منشور ملل متحد نیز یکی از بند‌های اصلی آن است.
اگر به خواست جامعه جهانی تن بدهد. همان «تنزل بی‌پایانی» است که خودش در سال ۹۵ از آن ابراز وحشت می‌کرد. چنین وضعیتی رژیم را در موقعیت بسیار ضعیفی در سطح بین‌المللی و داخلی قرار میدهد. این راه قیام‌های پی‌درپی را باز خواهد کرد.
