۱۸ تن از زنان محبوس در اوین خواهان توقف اعدامها شدند
بدنبال اعدام دو زندانی قیامی محسن شکاری و مجیدرضا رهنورد، زنان زندانی سیاسی در زندان اوین با صدور بیانیهای خواهان توقف اعدامها شدند. آنان همچنین اعلام کردند که در اعتراض به این اعدامها در دفتر افسرنگهبانی بند زنان در زندان اوین دست به تحصن خواهند زد.
زنان زندانی در نامه خود نوشتند: «برای نجات جان بپاخاستگان در بند و توقف چرخه قتل حکومتی به پا خیزیم. برای پاره کردن ریسمان دور گلوی جوانانمان و برای درهم شکستن چوبههای برافراشته مرگ به پاخیزیم».
متن کامل نامه زنان زندانی سیاسی
متن کامل نامه زنان محبوس در اوین به این شرح است:
درهمین رابطه
نخستین واکنشهای مردمی به اعدام قهرمان خلق مجیدرضا رهنورد
«اعدام باید متوقف شود!
ما مردم آزادیخواه و برابری طلب ایران در ماههای اخیر برای سرنگونی رژیم دیکتاتوری جمهوری اسلامی هم پیمان شدهایم و در شهرها و روستاها، خیابانها و خانههایمان، در داخل و خارج از کشور به پا خاستهایم.
سرکوبهای وحشیانه و گسترده حکومت در سراسر کشور موجب پراکنده شدن اعتراضات قدرتمند خیابانی طی روزهای اخیر شده و حکومت به جای عقب نشینی از کشتار خیابانی و سرکوب، قدمی پیشتر نهاده و اعدام را برای ایجاد ارعاب آغاز کرده است. اعدام کسانی که شانه به شانه هم در خیابانها ایستاده بودند. اعدام محسن شکاری به عنوان یک معترض خیابانی جنایتی آشکار بود که جهان را به حیرت واداشت.
به پاس عهد و پیمان در قلبهایمان، به پاس دستهای گرم در دست هم گذاشتهمان، به پاس فریاد برخاسته از سینههایمان، به بغض نشکسته در گلویمان، تنهایشان نگذاریم و برای نجات جان به پا خاستگان در بند و توقف چرخه قتل حکومتی به پا خیزیم. برای پاره کردن ریسمان دور گلوی جوانانمان و برای درهم شکستن چوبههای برافراشته مرگ به پاخیزیم.
راه دیگری وجود ندارد! این بار خیابانهای شهر را با فریاد «اعدام را متوقف کنید» تسخیر کنیم و اعتصابات را با قدرت و فراگیری بیشتر ادامه دهیم. ما نیز در کنار شما، گرچه در زندان همراهی خود را با «خیابان» که به حکم اسارت از آن محروم ماندهایم، اعلام کرده و برای بیان مخالفت خود با اعدام در دفتر افسر نگهبان بند زنان زندان اوین، در تاریخ ۲۱ آذر ماه با خواندن سرود و سر دادن شعار تحصن میکنیم».
زنان زندانی سیاسی محبوس در اوین
آخرین خبرها از اوین حاکی است که به دنبال انتشار این بیانیه زنان زندانی سیاسی از اوین مقامات حکومتی در یک واکنش زودهنگام تلفن این زندانیان را قطع کردند و آنان را از حق تماس با خانواده خود محروم کردند.







