هزینه کمرشکن و گوش ناشنوای حاکمان
رانندگی اتوبوس بین شهری مانند شغل های دیگر در حکومت ایران با مشکلات زیادی مواجه است. رانندگی آن هم در جاده‌های نامناسب و اتوبوس‌های فرسوده، در کنار بی‌خوابی‌های شبانه و دور بودن از خانواده، از دغدغه‌های رانندگان است.
مشکلات بی پاسخ رانندگان اتوبوس
یکی از مهم‌ترین مشکلات رانندگان اتوبوس‌های برون‌شهری «حقوق و درآمد ناکافی» و «بیمه نبودن» آنهاست.
همینطور رانندگان بیشترین آسیب را از شیوع کرونا به دلیل سیاست های ضدمردمی خامنه‌ای دیده‌اند.
خامنه‌ای درباره کرونا گفته بود؛ «این میتواند دستآورد باشد. اگر این دستآوردها را داشته باشیم بلا برای ما تبدیل به نعمت می‌شود. تهدید تبدیل می‌شود به فرصت». [کرونا «فرصت« و «نعمت» برای خامنه‌ای ، فاجعه برای مردم ایران]
کوروش محمدی عضو هیئت مدیره انجمن صنفی رانندگان اتوبوس برون شهری استان کرمانشاه گفته است؛ «رانندگان بیشترین آسیب را از شیوع کرونا دیده‌اند بسیاری از رانندگان روزمزد هستند و نداشتن سرویس در این روزها بر زندگی و معیشت‌شان تأثیر بدی گذاشته است».
مهران بی آزار عضو هیئت مدیره کانون انجمن صنفی شرکت های مسافربری سراسر کشور نیز گفت: «ظرف یک سال گذشته هزینه‌ی یک سرویس افزایش بسیار زیادی داشته و این باعث شده رانندگان با مشکلات معیشتی بسیاری مواجه شوند». [سبد معیشت خانوار ۱۱.۵ میلیون تومان]
تاثیر هزینه‌های کمرشکن در بیکاری رانندگان
در شرایطی که درآمدها در پایین ترین سطح است، از مشکلات دیگر، هزینه سنگین سرویس و نگهداری، هزینه‌ی لاستیک که قبلا ۸ تا ۹ میلیون تومان بود، الان ۲۵میلیون تومان شده، قیمت روغن نیز حدود ۸۰ درصد افزایش داشته است.
همچنین حق تمبر قبلا ۲۵۰ تومان بوده، اما ظرف یک ماه به ۴هزار تومان افزایش پیدا کرده است. عدم تناسب بین هزینه‌ها، باعث شده اتوبوس در هفته ۳ الی ۴ روز بخوابد و درآمد رانندگان به شدت کاهش پیدا کند.
بله، درحالی که خط فقر در ایران بالای ۱۲ میلیون تومان است و هزینه‌ها این چنین کمر رانندگان را شکسته، نه بیمه دارند و نه درآمد کافی و سال‌ها در جاده‌ها و شرایط خطرناک کار می‌کنند.
این حکومت هم شنوای مشکلات آنها نیست. رانندگان اتوبوس نیز باید مانند سایر اقشار برای کسب حقوقشان در اتحاد با یگدیگر با رژه خودروهایشان در کف خیابان فریاد کنند.
