دستگیری فله‌ای خبرنگاران ، گواهی بر شکنندگی رژیمی پوسیده
طبق بیانیه‌ای که «سازمان گزارشگران بدون مرز» در روز پنجشنبه،۱۷بهمن منتشر کرده است، جدیدا حداقل ۲۱نفر از روزنامه نگاران توسط نیروهای اطلاعات سپاه مورد یورش قرار گرفته‌اند. بعضی از آنها دستگیر شده و احتمال احضار و دستگیری بقیه نیز وجود دارد. در این یورش وحشیانه به خانه‌ها و محل کار روزنامه نگاران، وسایل شخصی آنها از جمله لپ‌تاپ، کامپیوتر، گوشی موبایل و تبلت آنها را ضبط کرده و با خود برده‌اند. این یورش و دستگیریهای فله‌ای گواه روشنی بر شکنندگی رژیمی پوسیده است که در فاز سرنگونی قرار دارد.
ویژگی عام و اصلی همه دیکتاتورها، شکستن قلمها و بریدن زبانهاست تا کسی به نقد عملکرد او نپرداخته و جنایاتش را افشا نکنند. رژیم آخوندی علاوه بر داشتن چنین ویژگی، بخاطر ماهیت ضد بشری‌اش، علاوه بر شکستن قلمها و بریدن زبانها، به قربانی خود آنقدر فشار آورده و تحت شکنجه قرار می‌دهد که مجیز گوی جلاد هم بشوند.
خمینی از ابتدای حاکمیت ننگین خود، دست به قلع و قمع نیروهای سیاسی و آگاه جامعه زد. زیرا وجود چنین نیروهای پیشرو و آگاهی در جامعه، مانع ترویج عقاید کهنه و ارتجاعی او و همچنین سیاست‌های ضد ملی او بودند.
خامنه‌ای در ادامه سیاست‌های ضد مردمی و دیکتاتورانه این رژیم، مشکلش وجود نیروهای سیاسی جامعه نیست، زیرا در ایران کنونی هیچ جریان و گروه سیاسی وجود ندارد. اصل بیست و ششم قانون اساسی که مبین آزادی احزاب و مبین شروط آنست، تاکنون به هیچ عنوان اجرایی نشده و آنچه در حال حاضر، به عنوان تشکل و حزب سیاسی در کشور اجازه فعالیت یافته‌اند، نه حزب سیاسی هستند و نه حرفی بجز تائید همه جانبه عمود خیمه ولایت دارند. همان باندهای حاکم و انشعابات کوچکتر هستند که در پروسه زمان، از یکدیگر تجزیه شده‌اند.
پس از انهدام هواپیمای اوکراین توسط پدافند سپاه پاسداران، و افشای دروغ مقام‌های حکومتی در این‌باره، جمعی از روزنامه‌نگاران نارضایتی خود را از وضع موجود اعلام کردند. به‌دنبال آن سازمان اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات، دست‌کم ۲۱ روزنامه‌نگار را در شهرهای مختلف ایران احضار و بازجویی کرده‌اند. نیروهای اطلاعات سپاه پس از یوروش به خانه این روزنامه‌نگاران و ساعت‌ها تفتیش، برخی از وسایل شخصی آنها را از جمله لپ‌تاپ، کامپیوتر، گوشی موبایل و تبلت، ضبط کرده و با خود برده‌اند.
برخی از روزنامه‌نگاران، هشدارهایی از سوی تحریریه خود، در مورد موضع‌‌گیری در شبکه‌های اجتماعی دریافت کرده‌اند. لذا شماری از آنان مجبور شده‌اند که حساب‌های خود را در اینستاگرام، توئیتر و فیس‌بوک ببندند و یا تنها از «وضعیت آب و هوا» بنویسند.
فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران و کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران نیز، شنبه ۱۹ بهمن، به افزایش تعداد روزنامه‌نگارانی که توسط نهادهای امنیتی به خانه آنها یورش برده شده و مورد تفتیش و بازرسی قرار گرفته‌اند اشاره کرده و آن را “ارعاب منتقدان” دانسته است. این کمیته با انتشار گزارشهای مستمری از روند برخوردهای اخیر با روزنامه‌نگاران، فشارهای اخیر را در آستانه برگزاری انتخابات مجلس رژیم، نشانه‌ای از تصمیم این رژیم برای بستن همه دهانها و ایزوله کردن منتقدین دانست که آنرا “ارعاب کننده و بحث برانگیز” خوانده است. مسئول خاورمیانه و شمال آفریقای این مؤسسه گفته است: «اگر مقامات رژیم می‌خواهند نشان دهند که انتخابات مجلس به‌صورت عادلانه و باز برگزار می‌شود، آنها باید به روزنامه‌نگاران اجازه دهند تا بدون ترس کارشان را انجام دهند و هراس نداشته باشند.
در نظام کنونی و نوین جهانی، خبرنگاران طلایه داران جبهه آگاهی و چشمان بینا و زبان گویای مردم هستند. ترسیم فضای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی کشور، از مهمترین وظایف خبرنگاران است، زیرا خبرنگار حلقه اتصال مردم و مدیران، و روايتگر و پيام‌رسان دغدغه‌هاي همه اقشار جامعه است. بخاطر همین جایگاه است که خبرنگاران می‌توانند با نقد و بررسی عملکرد مسئولان، اختیارات مدیران را محدود کرده و جلوی فسادهای احتمالی را بگیرند. اما از آنجا که خشت خشت رژیم آخوندی، با فساد و تزویر و ریا بنا شده است، جایی برای روشنگری و انتقاد باقی نمی‌گذارد. هر منتقدی را دشمن و ستون پنجم دشمن خارجی معرفی کرده و با شدید‌ترین برخوردها در هم کوبیده و نابود می‌کند.
سازمان گزارشگران بدون مرز روز پنجشنبه ۱۸ بهمن نیز، با استناد به سندی رسمی در دستگاه قضائیه رژیم، اعلام نمود که: « دست‌کم ۸۶۰ روزنامه‌نگار و شهروند- خبرنگار در فاصله سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۸۸ در کشور بازداشت، زندانی و حتی اعدام شده‌اند».
نکته مهم دیگری که باید در دستگیریهای اخیر خبرنگاران و منتقدین وفعالان فضای مجازی در نظر داشت، آنست که این دستگیریها و کنترل کانالهای اطلاع رسانی در جامعه، دقیقا توسط اطلاعات سپاه پاسداران تشدید شده و دنبال می‌شود.
اطلاعات سپاه، یک سازمان اطلاعاتی موازی در کشور است که عملکردهایش کاملا از وزارت اطلاعات جداست. مدیریت، سازمان کار و شعبه‌های بازجویی و زندانهای خود را دارد که حتی وزارت اطلاعات نیز به آنها دسترسی ندارد.
بعبارت روشنتر، همانطور که یکبار روحانی به آن اشاره کرد، در این رژیم دو دولت وجود دارد؛ یک دولت با تفنگ و یک دولت بی تفنگ. روحانی مدیریت دولت بی تفنگ را برعهده دارد که وزارت اطلاعات هم جزیی از آن است. اما دولت با تفنگ که سرش در بیت ولی‌فقیه است و سازمان کارش با قرارگاه خاتم الانبیا تعریف می‌شود، بر همه شریانهای تجاری و اقتصادی و اجتماعی کشور چنگ انداخته و اطلاعات سپاه هم رکن اطلاعاتی آن بشمار می‌رود.
در فضای کنونی کشور که خامنه‌ای تصمیم به انقباض هر چه بیشتر سیاستهایش گرفته، و می‌خواهد مجلسی یکدست از عناصر باند خودش درست کند، اطلاعات سپاه ماموریت گرفته که با بگیر و ببند در فضای مطبوعاتی و رسانه‌ای کشور و همچنین در فضای مجازی، همه صداها را خفه کرده و به باند رقیب نیز فرصتی برای افشای عملکردهای انحصار‌طلبانه‌اش ندهد. و دستگیری فله‌ای خبرنگاران، گواهی روشن بر شکنندگی رژیمی پوسیده است که ناقوس سرنگونی خود را از طرف مردمی بجان آمده شنیده است.
