تعداد و پایین بودن سن خودکشی در ایران نشانه چیست؟
خودکشی در ایران شکلی از اعتراض به سرکوب و نابرابری و تبعیض در حاکمیت ولایت فقیه است. افرادی که در ایران تصمیم به خودکشی می‌گیرند با نیت و هدف مشخص در جهت اعتراض به سیاست حاکمیت نسبت به فقر و فساد و بیکاری دست به اینکار می‌زنند. آنها با تصمیم به انتخاب مرگ، پیام خشم و انزجار خود را از بی‌عدالتی و ستم، به جامعه ایران و مجامع بین المللی ارسال می‌کنند. در واقع این آخرین انتخاب آنها برای تحقق آنچه مورد نظرشان است می‌باشد.
خبرگزاری ایلنا روز ۲۷ مهر ۱۴۰۰ گزارش داد که روز دوشنبه، یک کارگر شرکت نفت و گاز پارس در شهرستان کنگان با خودکشی به زندگی خود پایان داد. این کارگر که سال‌ها سابقه کار در پارس جنوبی داشت، برگه‌ای از خود به جای گذاشت که انگیزه خود از این کار را فشارهای اقتصادی و تبعیض‌های محل کار عنوان کرده بود. به گفته همکاران این کارگر، متوفی که جواد حجت‌پور نام داشت و ۳۸ ساله و متأهل و پدر یک فرزند بود در اتاق استراحت کارگران اقدام به خودکشی کرد.
درباره؛ خودکشی بیشتر بخوانید
همچنین بنا بر گزارش روزنامه حکومتی اعتماد ۲۸ مهر ۱۴۰۰ در یک حادثه تلخ دیگر صبح روز۲۷مهر در استان کهکیلویه و بویر احمد مرد جوانی در شهر ياسوج، دست به خودسوزي زد.
این مرد جوان ابتدا به منظور پیگیری درخواست خود به امور ایثارگران استانداری این استان مراجعه کرد در آنجا مسئولان استانداری او را طی نامه‌ای به اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران ارجاع می‌دهند.
وی به بنیاد شهید استان کهگیلویه و بویر احمد مراجعه کرده و سپس مستقیم به پشت بام ساختمان اداره می‌رود تا خود را از پشت بام به پائین بیندازد که همکاران او متوجه شده و او را از این کار منصرف می‌کنند و مشکلش را جویا می‌شوند و می‌گوید مشکلم بیکاری است. همکاران به او قول می‌دهند که مشکلش حل می‌شود اما نیم ساعت بعد بر می‌گردد و جلوی ورودی بنیاد شهید در خیابان اقدام به خودسوزی می‌کند.
آمار بالای خودکشی جوانان و نوجوانان در سالهای اخیر
آمار خودکشی طی سالیان اخیر بدلیل فقر و بیکاری و فساد و نابسامانی خانوادگی و فشارهای روانی در ایران روند افزایشی داشته است. بنا بر آمار وزارت بهداشت ایران، خودکشی هر سال بیش از پنج در صد افزایش یافته و تنها در سال ۱۳۹۷ حدود ۱۰۰ هزار اقدام به خودکشی به ثبت رسیده است.
بر اساس آمارهای پزشکی قانونی در سال ۱۳۹۹ به طور میانگین روزانه ۱۵ نفر در ایران جان خود را بر اثر خودکشی از دست داده‌اند. در این میان استان‌های محروم بیشترین آمار خودکشی را به خود اختصاص داده‌اند. و میزان خودکشی زنان بیشتر از مردان است. امسال اما، آمار رسمی خبر افزایش نگران کننده میزان خودکشی در میان نوجوانان در ایران را می‌دهد. یعنی افرادی که دست به خودکشی می‌زنند به مراتب کم سن و سال‌تر از سالهای قبل شده‌اند. [خودسوزی دلخراش یک معلم و مدیر دبیرستان در اصفهان]
از عوامل خودکشی در میان جوانان و نوجوانان، رواج خشونت و خفقان در فضای موجود جامعه از طرف حکومت، دستگیری و بازداشتهای خودسرانه برای کوچکترین اعتراض، تحقیر و تبعیض و نابرابری، فقدان مینیمم آزادی‌ها و رفاه اجتماعی، اضطراب و استرس روانی ناشی از ناامیدی و تیره و تاریک بودن آینده شغلی و بسیاری دیگر. براساس عوامل فوق آمار خودکشی چندان جای تعجب ندارد.
اما از طرف دیگر، جامعه بدلیل پویایی و دینامیزم درونی خود و انسان بدلیل توانایی آزادی اراده در درون خود و مهمتر از همه نقش و تأثیرات شگرف مقاومت سازمان‌یافته که ترویج‌گر آزادی است، جامعه، سرکوب، خفقان و ستم اعمال شده از طرف سلطه حاکمان را نمی‌پذیرد و عصیان و شورشی را در درون خود انبار می‌کند که با تلنگری کوچک همچون قیام ۹۶ و ۹۸ طغیان خواهد کرد و ریش و ریشه بانیان و آمران ستم و جفا را بر باد خواهد داد.
