چرا می گوییم خامنه ای محکوم به سرنگونی است؟
روز گذشته ۴۳مین سالگرد انقلاب ضد سلطنتی ۵۷ بود. ۴۳ سال است که دیکتاتوری سلطنتی به یک دیکتاتوری فاشیستی مذهبی منتهی شده است که کمر به نابودی حرث و نسل ایران بسته است. از این ۴۳ سال استبداد مذهبی، ده سال خمینی به عنوان ولی فقیه بر مردم حکم راند و ۳۳ است که خامنه ای بر اریکه این استبداد نشسته است.
اگر چه از آغاز، خامنه ای هرگز در قد و قواره یک ولی فقیه برای پیشبرد منویات خمینی نبود اما به لطف برخی تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی و نیز سیاست مستمر مماشات غرب که در فرهنگ حکومتی به آن «الطاف خفیه و امداد غیبی»! می‌گویند، خامنه ای توانست تاکنون قدرتش را حفظ کند.
تحولاتی مثل جنگ کویت و اشغال عراق توسط آمریکا و نیز تحولاتی مثل خلع سلاح اپوزیسیون توسط آمریکا و لیست گذاری آنان و در نهایت همه‌گیری کرونا برخی از عوامل بقای خامنه ای در قدرت بودند.
وضعیت رقت انگیز خامنه ای در داخل
اما اکنون خامنه ای در ضعیف‌ترین نقطه تعادل قوای داخلی و بین‌المللی خود قرار گرفته است.
خامنه ای به گواهی رسانه‌های حکومتی نه تنها با قیام وخیزش عمومی مردم مواجه است، بلکه از طرف نیروها و پادوهای همیشگی خود هم تنها گذاشته شده است.
- شاهد این مدعا وضعیت رقت انگیز نمایشی بود که تحت عنوان تظاهرات سالگرد ۲۲ بهمن برگزار کردند. کسادی نمایش تظاهرات امسال آنچنان واضح و روشن بود که دیگر خود حکومت و دستگاه تبلیغاتی صدا و سیمای آن به صرفه ندیدند که به آن بپردازند.
از نظر ناظران بین المللی نیز نمایش امسال یکی از ضعیف‌ترین نمایش‌هایی بود که طی سال‌های اخیر برگزار شده است. یک خبرنگار آمریکایی که برای پوشش خبرهای این باصطلاح تظاهرات به تهران رفته است می‌گوید: امروز در حالی این برنامه برگزار می‌شود که نرخ تورم به‌شدت افزایش یافته و به بالای چهل درصد رسیده است، مردم ایران ضربه آن را احساس می‌کنند. ولی رهبری ایران هنوز هیچ علامتی از تسلیم شدن نشان نمی‌دهد. کاخ‌سفید فکر می‌کند یک احتمال وجود دارد که آنها به توافقی دست یابند. ولی یک مقام ارشد دولت به من گفت که احتمال آن پنجاه پنجاه است. [انقلاب ۱۳۵۷، تجربه ای آموزنده برای مردم ایران]
کسادی نمایش ۲۲ بهمن
به عبارتی خبرنگار آمریکایی هم که به میان جمعیت به اصطلاح تظاهر کننده می‌آید، نمی‌تواند از چیزی جز تورم و چشم دوختن حکومت به مذاکرات سخن بگوید.
- فعالیت های گسترده جوانان شورشی طی سه روز گذشته در تهران و شهرستان‌ها و همه گیر کردن شعار مرگ بر خامنه ای، درود بر رجوی چنان تأثیر گذار بود که حکومت را به شدت به وحشت انداخته است و مردم را دلشاد کرد.
یک کارشناس حکومتی به نام میری در تلویزیون حکومت گفت: ما الآن با یک ارتش بسیار سنگین سایبری روبه‌رو هستیم که به‌صورت رسمی و کلاسیک و تشکیلاتی می‌آید و شروع می‌کند به شبهه سازی برعلیه نظام بر علیه انقلاب.
این کارشناس حکومتی ادامه می‌دهد ؛ «یکی از شبهه‌افکنی هایشان این است که ذهن و فکر جوان‌هایی که امروز پا به عرصه سن و درک و جامعه گذاشتند اینها را ذهن و فکرشان را از انقلاب و از نظام کاملاً جدا کنند که فردا روز در نسل آتی ما مدافعی برای نظام و انقلاب نداشته باشیم!». [ضعف خامنه ای در مذاکرات وین در عین لاف و گزاف!]
به این ترتیب این کارشناس به خوبی درک کرده است که اگر مخالفان حکومت و اپوزیسیون به همین روال ادامه بدهند و هر روز در جایی این دیوار سکوت و اختناق را درهم بشکنند، دیگر چیزی برای حکومت باقی نمی‌ماند.
وحشتزدگی در اردوگاه دشمن
این وحشتزدگی را می‌توان در سخنان نماینده خامنه ای در مشهد هم شنید. او با حسرت زدگی از جنگ ۸ ساله می‌گوید: «صدای بمباران را می‌شنیدیم صدای موشک را می‌شنیدیم… ولی امروز نوجوان ما و جوان ما با همین موبایل با همین امکانات که در اختیار همه قرار دارد، مورد بمباران است».
به این ترتیب می‌توان گفت که اکنون تعادل قوای بین مردم و حکومت به صورت مؤثری به نفع مردم و مقاومت تغییر کرده است. ابتکار عمل اکنون دردست مردم و جوانان شورشی است و این حکومت خامنه ای است که در فاز تدافع گرفتار آمده است.
خامنه ای به خوبی می‌داند که تعادل کنونی چگونه است و به همین دلیل می‌گوید: «همیشه نمی‌شود در موضع دفاعی ماند؛ دشمن تهاجم می‌کند، ما هم باید تهاجم داشته باشیم».
ولی چون خامنه ای الان در نقطه‌ای نیست که بتواند تهاجم! کند و به ضعف خود اشراف دارد و می‌داند که سرنوشت حکومتش را همین چربیدن کفه به نفع مردم تعیین می‌کند. پس باید خود را برای سرنوشت محتومش آماده کند. سرنوشتی تلخ و عبرت آموز.
