چرا خامنهای از سیاست کشورهای اسلامی ناراحت است؟
آیا دلش برای غزه و مردم فلسطین سوخته است؟ هرگز!. خمینی و خامنهای بزرگترین دشمنان فلسطین هستند و بیشترین ظلم و خیانت را در حق مردم فلسطین انجام دادهاند. خامنهای برای نجات خودش و حفظ قدرتش و جلوگیری از قیام مردم ایران به اسرائیل حمله کرد.
نتیجه قدرت طلبی خامنهای ویرانی کامل غزه و رفح و نابود شدن میلیونها زندگی و کشته و زخمی شدن بیش از ۱۰۰هزار نفر از کودکان و زنان و مردان فلسطینی بود. این جنایت بزرگ نهتنها خامنهای را به اهدافش نزدیک نکرد بلکه به بحران سرنگونیش شدت بخشید.
به همین دلیل خامنهای عصبانی شده و به سران منطقه حمله می کند و میگوید: «سران کشورهای اسلامی به تعلیم قران عمل میکنن؟ قرآن میفرماید اشدا علی الکفار، آیا این شدت عمل درمقابل رژیم خبیث صهیونیستی نشون داده میشه؟
اولا: اگر معیار قرآن است تو خودت مصداق طاغوت هستی که جای خدا نشستهای و میگویی: صحبت گرم وگیرایی کردم خدای متعال بود حرف میزد زبان من بود حرف خدا بود.
شکاف در اردوگاه خامنهای بالا میگیرد!
ثاثیا: تو ۱۵۰۰نفر را در آبان ۹۸کشتی، بیش از ۷۰۰جوان ایرانی را پارسال کشتی. اینها فقط یک گوشه از جنایتهای تو درحق مردم ایران است. از این که بگذریم، سوال این است: چرا خامنهای اینقدر از سیاست کشورهای اسلامی عصبانی است؟
واقعیت این است که خامنهای با جنگافروزی در غزه میخواست، جنگ اسلام و یهود راه بیندازد
تا اولا جنگ مردم ایران با خودش را تحتالشعاع قرار بدهد و مانع قیام بشود
ثانیا: کشورهای اسلامی را توی جوال خودش ببرد و تسمه از گردهشان بکشد، اما شکست خورد.
نه مردم ایران فریبش را خوردند، نه کشورهای اسلامی توی جوالش رفتند، به همینخطر عصبانی است.






