حذف فیزیکی مخالفان توسط رژیم ولایت فقیه تنها نشانی دیگر از عقب‌ماندگی آن محسوب می‌شود. در زمانه‌ای که فرصت‌ها به سرعت برای حاکمان تهران به پایان خود نزدیک می‌شوند، روش‌های جنایتکارانه نیز به ضد خود تبدیل می‌شوند.
اسماعیل محدث
اگر دمکراسی؛ نوع حکومت در جوامع پیشرفته را، دست آورد بشریت در قرون اخیر بدانیم، آن را می‌توانیم با سه مشخصه تعریف کنیم: حکومتی را دمکراتیک می‌خوانیم که در آن؛
مشارکت تمام آحاد مردم و نیروها و تشکل‌ها آزاد،
حق انتقاد برای همه محفوظ
و حق مخالفت آزاد، و محترم شمرده شود.
تنها مرجعی که بر این روابط نظارت می‌کند قانون است که از قانون اساسی کشور مشتق شده و به وسیله‌ی نمایندگان منتخب مردم مورد بحث قرار گرفته و به تصویب رسیده است.
به بیان دیگر؛ دمکراسی راه اداره‌ی کشور از طریق آرای اکثریت می‌باشد که در آن تمامی حقوق اقلیت به رسمیت شناخته شده باشد و در عمل روزمره محترم شمرده شود.
با این تعاریف ساده می‌شود به تعریف دیکتاتوری سلطنتی رسید، که اتفاقاً سلطنت مطلقه‌ی ولایت فقیه از آن نشأت و الهام گرفته و عقب ماندگی حکومت آخوندی چیزی از گناه بزرگ دیکتاتوری پهلوی کم نمی‌کند. این امر را می‌توانیم در برخورد حکومت محمدرضا شاه با نیروهای مخالف و به خصوص با نیروهای انقلابی و برخوردش با آخوندها، یعنی کسانیکه بعداً به حکومت رسیدند، مشاهده کنیم.
نیروهایی که طبق اصول شناخته شده‌ی مبارزاتی با دیکتاتوری شاه مخالفت می‌کردند، حتی به جرم خواندن یک کتاب، شکنجه می‌شدند و حتی به قتل می‌رسیدند. در حالیکه رفتار حکومت محمدرضا شاه و رفتار شخصی او با مذهب ارتجاعی، که بعد از سرنگونی او قدرت را به انحصار خود درآورد، بسیار نرم بوده و به غیر از اصطکاک‌های معمول، بنا به ماهیتشان هردو با هم همزیستی داشتند.
رژیم دیکتاتوری بنا به ماهیت انحصار طلبانه اش مردم را به خودی و غیرخودی تقسیم می‌کند. در نظام دیکتاتوری حلقه‌ی خودی‌ها هرروز تنگ‌تر می‌شود، این موضوع در رژیم عقب افتاده‌ی آخوندی بیش از همه در معرض دید قرار دارد. بسیاری از خودی‌های دیروزِ رژیم دیکتاتوری هرگز ظرفیت مخالفت اصیل با آن را کسب نخواهند کرد و دلتنگی دیروز و دلواپسی روزمره از مشخصات این افراد می‌باشد. در حالیکه در نظام دمکراتیک همه‌ی مردم شهروند محسوب شده و تنها در مقابل قانون می‌بایست جوابگو باشند.
در این نوشته کوتاه به موضوع طلبکار شدنِ کسانیکه میل بازگشت دیکتاتوری گذشته را دارند، اشاره‌ای نمی‌کنیم؛ حتی در مورد اینکه این افراد منطق تاریخ و تکامل را نادیده می‌گیرند حرفی نخواهیم زد. فقط به این موضوع می‌پردازیم که دوره‌ی دیکتاتوری به پایان رسیده و ایران زمین بعد از بیش از یک قرن مبارزه برای آزادی و دمکراسی دیگر هیچ حکومت دیکتاتوری را تحمل نخواهد کرد و به همین دلیل جامعه‌ی ایران عملاً از این نوع حکومت گذر کرده است.
یکی از دلایل تداوم اعتراضات در داخل کشور و اینکه همه‌ی اعتراضات صنفی و غیره در کوتاه‌ترین زمان به اعتراضات سیاسی تبدیل می‌شوند نیز همین است. عمر دیکتاتوری در ایران به پایان رسیده است و در این راستا سرنگونیِ رژیم آخوندی به طور واقعی در چشم انداز قرار دارد.
اداره‌ی فدرال حراست از قانون اساسی آلمان در گزارش حرفه‌ای سالانه‌ی خود، بارها به این موضوع که مخالفان رژیم در کانون توجه فعالیت‌های وزارت اطلاعات هستند اشاره کرده است. همین گزارشات تأکید دارند که در کانون فعالیت‌های جاسوسی رژیم، اقدام بر ضد مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ایران قرار دارد.
با توجه به مطلبی که در بالا اشاره شد این توجه رژیم آخوندی، علاوه بر ضعف رژیم و قدرت مقاومت، تفاوت ماهوی این دو نیرو را هم به نمایش می‌گذارد. همچنین جامعه اطلاعاتی آمریکا در آخرین گزارش سالانه‌ی خود به کمیته اطلاعات سنا، در روز ۹ بهمن، تاکید کرده است که: «ایران قریب به یقین به ساخت و حفظ قابلیت‌های تروریستی به عنوان گزینه‌ای بازدارنده یا برای تلافی‌جویی علیه دشمنان مورد نظرش ادامه خواهد داد». این برخورد رژیم آدمخوار آخوندی با مخالفینش، یعنی حذف فیزیکی آنها، هم از روز اول حکومت این جماعت بروز کرده بود و قبل از هر چیز به دستگاه فکری عقب مانده‌ی آنان مربوط می‌شود و علاجی ندارد.
کارنامه‌ی حکومت چهل ساله‌ی آخوندی پر از عملیات تروریستی در داخل و خارج ایران می‌باشد. اگر تاکنون عنصر مبارز و سلحشور مقاومت ملی ایران به طور تام و تمام در مقابل آن ایستادگی کرده است، اکنون به نظر می‌رسد که جامعه‌ی بین المللی هم، تحت تأثیر قیام مردم ایران و مقاومت سازمانیافته‌ی آن، مصمم است با این رژیم بدخیم به مقابله بپردازد.
گنجاندن معاونت امنیت وزارت اطلاعات در فهرست تحریم‌های اتحادیه اروپا، مسدود کردن دارایی‌های معاونت امنیت داخلی وزارت اطلاعات به همراه اسدالله اسدی و سعید هاشمی مقدم از طرف دولت فرانسه و استرداد هماهنگ کننده‌ی ایستگاه‌های اطلاعات در اروپا به بلژیک و بسیاری موارد دیگر گواه آن است که به راستی فرجه‌ی زمانی رژیم ولایت فقیه، اگرچه با تأخیر بسیار، به پایان رسیده است.
در همین زمینه:
گزارش جامعه اطلاعاتی آمریکا و واقعیت اتمی نظام ایران
اتحادیه اروپا علیه برنامه موشکی و تروریسم نظام ایران؛ حرکت از مماشات به سمت قاطعیت
