گزارشی مستند از گسترش اعتیاد در شیراز
آن چه که در پی می‌آید گزارشی است از یک هموطن از شیراز که درباره سیاست حکومت در گسترش اعتیاد سخن گفته است. این هموطن که خود قربانی سیاست گسترش اعتیاد توسط حکومت بوده است، در تشریح ماهیت گسترش اعتیاد در جامعه ایران سخن گفت. ما عین گزارش او را بدون دخل و تصرف در این جا می‌آوریم:
«سیاست رژیم این بود که همه جوان‌ها را معتاد کند. این را الان خیلی‌ها فهمیدند و به همین دلیل شروع به ترک اعتیاد کردند. من خودم 9 سال معتاد بودم. ولی الان 4 سال است ترک کردم و پاک پاک شدم. الان دارم جوانان دیگر را هم تشویق می‌کنم به این کار. خودم از وقتی متوجه شدم این طرح و برنامه نظام برای جلوگیری از اعتراض و قیام و حق‌خواهی است، تصمیم به ترک گرفتم و الان یک گروهی شدیم که هرشب جلسه داریم و تلاش می‌کنیم بقیه را هم تشویق کنیم.
اعتیاد جوانان ۱۴ ساله به دلیل فراوانی مواد!
الان مشروب اگر بگیرند، شلاق و زندان و جریمه دارد. ولی مواد سفید هرچی بگیرند هیچ مجازاتی ندارد که هیچ! خیلی هم الان ارزان شده الان تریاک مدت ده ساله که همچنان گرمی پنج شش هزار تومان است. خیلی هم زیاد و در دسترس همه هست. هرویین هم خیلی زیاد و ارزان شده، شنیدم که سپاه ترانزیت تریاک افغانستان به ترکیه را در دست گرفته است.
وقتی هرویین از تریاک ارزان‌تر باشه همه تریاکی‌ها هرویین مصرف می‌کنند، چون هم ارزان‌تر هست و هم بهتر نئشه می‌شوند. الان اکثر جوانان و حتی نوجوانان بین 14تا35 سالمبتلا شدند. میان دخترها بیشتر گل حشیش و ماری جوانا مد شده با کلاس‌ها ماری جوانا می‌کشند. البته بعد از مشروب می‌زنند.
یک فاجعه جدید اینکه دولت خودش قرص متادون می‌دهد. یعنی کلینیک‌های دولتی بصورت سهمیه‌ای و یا مجانی می‌دهند. من از دکتر پرسیدم عوارض متادون چیه؟ گفت بدتر از تریاک و سایر مواد است حتی داخل زندان شربت متادون بمیزان زیاد به زندانی می‌دهند. دوست خودم رفت زندان می‌گفت اجباری به همه 70 سیس شربت متادون می‌دادند. در حالی‌که دو سیس متادون به اندازه 10 گرم تریاک نئشه می‌کند. یعنی نفر آرام و مفلوک می‌افتد. این را مجانی می‌دادند. عمدا مجانی می‌دادند تا همه معتاد بشوند…
بیشتر بخوانید
رفتار غیر انسانی در کمپ‌های دولتی
متادون کبد را از کار می‌اندازد و سوی چشم را کم می‌کند و هزار تا عوارض دیگر. بیشتر کسانی که معتاد بودند الان سهمیه متادون دارند. می‌توانم بگویم 70 درصد جوانان در شیراز معتاد شدند. فقط قشر دانشجو تا حدودی در امان مانده و معتاد نشده چون اگر بخورند شبها خواب نمی‌روند و باید درس بخوانند.
کمپ‌های ترک اعتیاد دولتی معتادین را کتک می‌زنند تا رعب و وحشت ایجاد شود و کسی برای ترک کردن به کمپ نرود وکسی ترک نکند. الان کمپ دولتی یک میلیون و نهصد می‌گیرد درحالی‌که کمپ‌های شخصی یک میلیون و سیصد می‌گیرند. هرکس هم داخل کمپ دولتی می‌رود یک برگه از او امضا می‌گیرند که اگر بمیری با مسئولیت خودت هست و خون‌بهای تو 5000 تومان است. یعنی جون آدمها ارزشی ندارد. الان همه کمپ شخصی می‌روند. مسئولین کمپ شخصی نیت خیرخواهانه دارند و همه جزو انجمن N.A هستند. این انجمن همه جای ایران فعاله و جوانان را به ترک اعتیاد تشویق می‌کند.
هیچ معتادی خودش خود بخود بسمت کمپ نمی‌آید. ما او را می‌کشانیم و تشویق می‌کنیم. ما فهمیدیم که این پدیده، توطئه کثیف نظام بوده و برای اینکار انگیزه داریم. یک چیز هم اضافه کنم شرایط الان طوری است که همین جوانان معتاد با وجود اعتیاد ولی بموقع اعتراض و قیام کف خیابان هستند … و فعال هستند چون الان همه فهمیدند که مسبب اعتیادشان همین نظام هست وکینه دارند.
