اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران؛ دانشگاه سنگر آزادی یا بنگاه پول‌سازی؟
روز شنبه ۲۹آذر ۱۴۰۴، جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران با برگزاری تجمعی اعتراضی مقابل کتابخانه مرکزی پردیس مرکزی، نسبت به تصمیم هیئت‌رئیسه این دانشگاه برای لغو اسکان برخی دانشجویان اعتراض کردند. اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران در شرایطی شکل گرفت که مسئله خوابگاه، به یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های زیست دانشجویی تبدیل شده است. تجمع‌کنندگان با سردادن شعارهایی، سیاست‌های جدید دانشگاه را به چالش کشیدند.
پیش از برگزاری این تجمع، جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران بیانیه‌ای منتشر کردند. در این بیانیه، تصمیم مدیریت دانشگاه برای لغو اسکان دانشجویان ترم ششم کارشناسی ارشد و ترم دهم کارشناسی و دکتری، اقدامی برنامه‌ریزی‌شده و در راستای پولی‌سازی آموزش عالی توصیف شد. اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران از همان ابتدا با انتشار این بیانیه وارد فاز علنی شد.
در متن بیانیه آمده است که این تصمیم نه ناشی از کمبود بودجه است و نه حاصل مدیریت ناکارآمد، بلکه حمله‌ای مستقیم به عدالت آموزشی محسوب می‌شود. دانشجویان تأکید کردند که حذف خوابگاه، گامی آشکار در مسیر خصوصی‌سازی دانشگاه دولتی است. به گفته آنان، شرطی‌کردن تحصیل به توان مالی، اصل آموزش رایگان را هدف قرار داده است.
در همین زمینه
تجمع اعتراضی دانشجویان؛ از دانشگاه خلیج فارس تا مزار مهرشاد شهیدی
اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران به سیاست پولی‌سازی
در جریان تجمع، پلاکاردهایی با مضامینی چون «خوابگاه حق دانشجوست، نه امتیاز مدیریتی» و «دانشگاه سنگر آزادی است، نه بنگاه پول‌سازی» در دست دانشجویان دیده می‌شد. اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران با شعارهای «آموزش رایگان، حق مسلم ماست» و «دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد» ادامه یافت. این شعارها بازتاب‌دهنده نگرانی عمیق نسبت به آینده آموزش دولتی در کشور بود.
دانشجویان معترض در بیانیه خود به افزایش شدید هزینه‌های زندگی دانشجویی در یک سال گذشته اشاره کردند. افزایش قیمت غذا، حذف تدریجی حقوق رفاهی و اکنون لغو اسکان، از جمله مواردی است که به گفته آنان فشار مضاعفی بر دانشجویان وارد کرده است. اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران در این چارچوب، واکنشی به مجموعه‌ای از تصمیم‌ها تلقی می‌شود، نه یک اقدام منفرد.
یکی از محورهای اصلی بیانیه، پرسش درباره منابع مالی دانشگاه بود. دانشجویان به موقوفه‌ها، املاک و زمین‌های وابسته به دانشگاه اشاره کردند و خواستار شفاف‌سازی درباره محل هزینه‌کرد این منابع شدند. در این بیانیه آمده است که در شرایطی که گزارش‌های متعدد از فسادهای چند‌هزار میلیاردی منتشر می‌شود، ادعای ناتوانی در تأمین هزینه خوابگاه و غذای دانشجو پذیرفتنی نیست.
خوابگاه؛ خط مقدم نزاع بر سر عدالت آموزشی
در ادامه تجمع، یکی از دانشجویان در سخنرانی خود به تشریح سیاست‌های پولی‌سازی دانشگاه پرداخت. او لغو اسکان دانشجویان ترم ششم ارشد و ترم دهم کارشناسی و دکتری را نمونه‌ای روشن از ترجمه عملی این سیاست‌ها در زندگی روزمره دانشجویان دانست. به گفته این دانشجو، نادیده‌گرفتن حق اسکان، آموزش را به ابزاری برای فشار اقتصادی تبدیل می‌کند. اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران با استقبال دیگر حاضران همراه شد.
دانشجویان تأکید کردند که مسئله تنها به یک یا دو ترم محدود نمی‌شود. در بیانیه آمده است که امروز ترم ششم هدف قرار گرفته و فردا نوبت ترم‌های پایین‌تر خواهد بود. این روند، به باور آنان، حذف تدریجی دانشجویان کم‌برخوردار از دانشگاه دولتی را دنبال می‌کند. اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران در این نگاه، تلاشی برای توقف این مسیر توصیف شده است.
تداوم اعتراض دانشجویان تا رسیدن به مطالبات
تجمع‌کنندگان همچنین اعلام کردند که اعتراض‌ها تا بازگشت حق اسکان و دریافت پاسخ شفاف از مسئولان دانشگاه ادامه خواهد داشت. آنان خواستار لغو فوری مصوبه و تضمین حقوق رفاهی دانشجویان شدند. فضای تجمع اعتراضی و مصمم گزارش شد و دانشجویان بر تداوم پیگیری مطالبات خود تأکید کردند.
آنچه در دانشگاه تهران رخ داده، نشانه‌ای روشن از تعمیق شکاف میان حاکمیت و نسل دانشجو است. اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران نه صرفاً واکنشی به یک تصمیم اداری، بلکه فریادی علیه سیاستی است که آموزش را به کالا و دانشجو را به بار اضافی تبدیل کرده است. حکومتی که دانشگاه را به بنگاه اقتصادی تقلیل می‌دهد، مسئول مستقیم فروپاشی عدالت آموزشی است. این اعتراض‌ها نشان می‌دهد که دانشجویان حاضر نیستند حذف تدریجی خود را بپذیرند و در برابر این روند، ایستاده‌اند.
